Ik weet het nog als de dag van gisteren: de dag dat ik mijn oudste, een baby toen nog, voor het eerst wegbracht naar de crèche.

Ik was er van alle kanten al op voorbereid: berg je maar, Floor, want dat wordt janken. Eerst vanwege het achterlaten. En daarna, als je dan eenmaal zonder je kind weer de wereld in bent gestapt, vanwege het knagende schuldgevoel dat er iemand anders voor je bloedje zorgt dan jij.