Ze was twintig jaar oud toen ze hem via Instagram ontmoette. Hij was veertien jaar ouder. Ze was pas drie maanden bekeerd tot de islam: zoekend, kwetsbaar en vol vragen. Hij leek antwoorden te hebben. Of beter gezegd, hij deed alsof. Wat volgde was wat men love bombing noemt. Wij zijn voor elkaar bestemd, zei hij.
Haar grootste droom was een kind, een gezin, ergens bij horen. Hij verpakte zijn woorden in spirituele, bijna heilige taal. En zij geloofde hem.
Trigger warning: dit artikel gaat over huiselijk geweld.
Het ging snel. Al na enkele weken verweet hij haar dat ze niet genoeg van hem hield, dat ze hem tekortdeed. Manipulatie, vermomd als liefde. Ze ging naar een islamitisch kamp, maar vertrok voortijdig vanwege zijn jaloezie. Dat was het eerste moment waarop ze iets van zichzelf verloor. Hij wilde haar niet leren kennen; hij wilde haar bezitten.
Haar ouders wilden dat ze naar het buitenland ging. Hij stelde een ultimatum: óf je komt bij mij wonen, óf dit stopt hier. In november ontmoetten ze elkaar, in januari woonde ze bij hem. Haar ouders waren bezorgd en vertrouwden het niet. Intussen eiste hij dat ze het contact met hen verbrak. En dat deed ze. Langzaam maar doelbewust werd ze geïsoleerd van iedereen die haar liefhad.
'Toen ze acht maanden zwanger was, werd ze zwaar mishandeld. Haar ouders zeiden dat het haar eigen schuld was'
De vernederingen begonnen geleidelijk. Hij zei dat ze het niet verdiende om bij hem in bed te liggen. Als straf voor kruimels in de keuken moest ze op een matje op de grond slapen, soms niet dikker dan twee of drie centimeter. Als ze weerwoord gaf, werd ze uitgescholden. Wanneer hij boos was, moest ze haar huissleutel inleveren. Hij bepaalde wanneer ze naar binnen mocht; dit gebeurde twee tot drie keer per week. Soms stond ze om twee uur ’s nachts buiten, niet wetend wanneer ze weer naar binnen mocht.
Toen kwam de eerste klap, omdat ze niet naar buiten wilde. Ze schrok, maar gehoorzaamde alsnog. Ze liep rond met blauwe plekken en een bloedlip. Soms ontstond het geweld uit het niets, bijvoorbeeld omdat ze te luidruchtig uit bed stapte. Ze werd onder een tafel geslagen, lag op de grond terwijl hij met gebalde vuist boven haar stond. Hij probeerde haar te wurgen. Hoe lang, weet ze niet meer.
Wanneer ze voor zichzelf opkwam, filmde hij haar. Hij stuurde de beelden naar haar vader en naar zijn familie. Kijk hoe ze is, schreef hij erbij. Hij had een ongezonde band met zijn moeder, die zei dat ze verdiende dat hij haar sloeg. Zelfs zijn ondergoed moest door haar volgens instructies worden gevouwen.
'Ze was ondergedoken, net als Astrid Holleeder, alleen kende niemand haar naam'
Ik vroeg haar wanneer ze dacht: ik moet nu weg. Dat moment kwam na de geboorte van haar zoontje. Het was haar eerste keer alleen buitenshuis na de bevalling. In het openbaar schold hij haar uit. Je moet me gehoorzamen, schreeuwde hij, waar iedereen bij was.
Na de relatie deed ze aangifte, pas toen hij haar bleef intimideren. Ze had zestig bewijsstukken: foto’s van bloedlippen, verwondingen. Uiteindelijk werd de zaak geseponeerd wegens gebrek aan bewijs; een bloedlip was niet voldoende. Hij bleef haar online lastigvallen. Schreef over zuuraanvallen op vrouwen die hun man verlaten. Ze was bang voor haar leven.
Nu woont ze op een kamer bij vrienden. Ze is teleurgesteld in de opvang, staat op wachtlijsten en zoekt een huis en een baan. Ze klinkt moedig en opgelucht. Ik ben trots dat ze deze stap heeft genomen.
Voel je je onveilig in je eigen huis? Of heb je het gevoel dat iemand in je omgeving in een onveilige situatie verkeert? Je kunt Veilig Thuis 24/7 bellen op 0800 2000 voor advies of om een melding te maken. Ook kun je hen anoniem chatten. Heb je te maken met direct gevaar, bel dan 112.
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
'Elke tien minuten wordt er ergens ter wereld een vrouw door een man vermoord'
