Van oma’s wordt vaak verwacht dat ze altijd klaarstaan. Maar wat als je niet elke week wil oppassen? Of als jouw idee van oma zijn anders is dan dat van je kinderen? In de rubriek ‘Niet mijn (opvoe)ding’ lees je verhalen over de soms lastige rol van oma.
Daar kan Saskia (60) over meepraten: zij wil geen oma worden. “Ik ben er erg angstig voor”, vertelt ze in gesprek met LINDA.
Ook je verhaal delen? Mail naar lezer@linda.nl.
“Ik wilde altijd al jong moeder worden, maar ik vond het ook belangrijk om goed geschoold te zijn. Toen ik op mijn 24e moeder werd, had ik de pabo al afgerond en werkte ik als juf”, vertelt Saskia. Inmiddels zijn haar drie kinderen volwassen en dat brengt andere levensfases met zich mee. “Ik ben altijd wat jonger geweest dan andere moeders, dus het heeft bij mij even geduurd voordat de mensen om mij heen oma werden.”
Langzamerhand verandert dat. Saskia’s zus wordt oma en ook steeds meer vriendinnen stappen in deze rol. “Ik merkte een soort sociale druk waarin vrouwen van mijn leeftijd elkaar de hele tijd foto’s laten zien van hun kleinkinderen en praten over baby’s, waardoor ik mezelf begon af te vragen: moet ik dat ook?”
Maar bij die gedachte alleen al krijgt Saskia het vooral benauwd. “Er ging bij mij gewoon niets aan. Ik kreeg vooral een gevoel van druk en dacht: hoe moet ik dat in vredesnaam doen? Wil ik dat wel? Terwijl ik heel sterk voel dat ik geen oma wil worden.”
Over deze gevoelens praat ze vooral met haar jongste dochter. “Volgens haar is het ook een wisselwerking met mijn kinderen, omdat zij het alle drie nog niet zo uitstralen. Ze denkt wel dat haar broer later kinderen wil. Als ik daarover nadenk, voel ik gelijk paniek. Tegelijkertijd zegt mijn dochter dat ik zelf bepaal hoe ik oma word en welke kaders daarbij horen, maar ik ben er erg angstig voor.”
Oma Aly (66) woont deels in Frankrijk: 'Iedereen zegt: 'En de kleinkinderen dan?''
Die angst zit in meerdere dingen. “Ten eerste vind ik de wereld een spannende plek voor nieuwe generaties om in op te groeien. Ik ben al 35 jaar juf en zie dat het steeds moeilijker wordt voor kinderen om onbezorgd tiener te zijn. Er ligt veel druk op hoe je als kind zou moeten leven met trends en rolmodellen zoals fatbikes, vapes en een Andrew Tate. Veel kinderen passen niet in dat plaatje.”
Ook heeft Saskia een bepaald beeld van opvoeding dat sterk geworteld is in haar eigen jeugd. “Mijn ouders haalden de hele wereld in huis: lifters, muzikanten, truckchauffeurs – mensen van overal sliepen bij ons. Toen ik zelf kinderen kreeg, leefde ik eigenlijk precies zo. We woonden op boten en in containers en deden alles op onze eigen manier. Zo reed ik op een gemotoriseerde brommer met een grote bak voorop, waarin ik alle kinderen uit de buurt vervoerde. Het was niet altijd de makkelijkste manier, maar wel vol vrijheid. Dat wilde ik mijn kinderen meegeven.”
Tekst gaat verder onder de foto.
Ze vervolgt: “Ik vind dat je het zelf goed moet doen om een voorbeeld voor je kinderen te zijn, dus ik leg die lat behoorlijk hoog. Ik weet niet of mijn kinderen daar net zo instaan. Als ik geen echt aandeel zou hebben in de opvoeding, zou ik het misschien kunnen, maar ik heb sterke principes. Ik heb nooit gedoe gehad met mijn kinderen en ik zou het zonde vinden om ruzie met ze te krijgen over dit soort zaken.”
“Mijn derde punt is dat ik mijn werk te leuk vind. Het is alsof ik met een touwtje om mijn pols ben geboren waar ‘juf’ op stond. Tot mijn pensioen wil ik fulltime blijven werken en in het weekend heb ik ook genoeg te doen: ik zing in een koor en sport veel. Ik ben gehecht aan mijn vrijheid en aan mijn eigen leven.”
Saskia’s openheid hierover wordt niet door iedereen gewaardeerd. “Mensen kunnen je vreselijk pijn doen met hun reacties als je durft te zeggen dat je geen oma wil worden. Een keer zei iemand: ‘Als je geen oma wil worden, wilde je dan wel moeder worden?’. Daar heb ik echt om moeten huilen. Het is namelijk een totaal andere levensfase. Ik was 24 toen ik moeder werd en mijn kinderen zijn alles en meer, maar dit voelt anders. Ik heb met liefde, plezier en inzet voor ze gezorgd, maar ik leef nu anders. Je kiest er niet voor om oma te worden.”
Toch is de kans aanwezig dat er ooit wel kleinkinderen komen. “Ik ben bang dat ik er dan toch heel gek op ben”, zegt Saskia geëmotioneerd. “Ik hou gewoon heel erg van kinderen. Dat is ook de reden dat ik geen oma wil worden. Maar als het zover is, dan moet ik echt bij mezelf te rade gaan hoe ik daarmee omga.”
Herken jij het verhaal van Saskia? Of heb jij een ander verhaal en wil jij jouw ervaringen over het grootouderschap delen? Mail naar lezer@linda.nl met je naam, leeftijd en telefoonnummer en deel (anoniem) jouw verhaal voor onze rubriek ‘Niet mijn (opvoe)ding’.
Dit artikel verscheen eerder op LINDA.nl
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
Oma Marlène (63) stelt grenzen aan oppassen: 'Ik offer mijn weekenden daar niet voor op'
