Zon, zee, strand … en rampspoed. Voor je een cocktail achter de kiezen hebt, zit je al met een kotsende kleuter of een man die gillend een zee-egel uit zijn voet plukt. Weg droomvakantie, hallo nachtmerrie.
In de rubriek ‘Vakantieleed’ vertellen vrouwen over de vakantie die ze liever vergeten, maar nog altijd op hun netvlies gebrand staat.
Wie
Malou (31)
Plaats van bestemming
Cuba
Hik(je) op de weg
Oplichting, voedselvergiftiging en geen water
“Drie jaar geleden ging ik met mijn vriend naar Cuba, en dat was een ramp. We wisten van tevoren dat er een brandstoftekort was vanwege de oorlog in Oekraïne en dat er geen bussen op het eiland reden. In Nederland hadden we daarom onze route al aangepast. We regelden taxi’s: die leuke oldtimers waar Cuba om bekend staan. Hartstikke leuk voor de foto, maar die wagens bleken onderweg alles behalve comfortabel. Op de vele onverharde wegen werd je compleet door elkaar geschud, zo hard dat het gewoon pijn deed.
Ook bleek er een algeheel tekort aan levensmiddelen op het eiland te zijn. De eerste ochtend begon met 35 graden en we hadden dus enorm veel dorst, maar dachten: we kunnen onderweg wel water kopen. Dat kun je tenslotte overal krijgen. Nou, niets bleek minder waar. Met moeite vonden we na lang zoeken vier supermarkten en de laatste had het pas. De eerste was gesloten, in de tweede zat de koelkast met water op slot en in de derde hadden ze letterlijk alleen maar potten met mayonaise. We waren uren bezig.
Dit bleef de hele vakantie een probleem: water was ontzettend schaars. Als we het ergens tegenkwamen, propten we onze hele rugzak vol met flessen. Ook het voedselaanbod was behoorlijk beperkt. We kwamen in restaurants terecht waar geen eten op de kaart stond, alleen rum. Ook heb ik een keer een geroosterde boterham met tomatensaus gekregen die verkocht werd als pizza. We hebben ons hier achteraf wel schuldig over gevoeld: die mensen hadden al zo weinig en dan kwamen wij ook nog eens langs om alles op te eten.”
Barbera ging naar Miami, en álles (van hotel, taxi tot excursie) ging mis: 'Had een week nodig om bij te komen'
“Het grootste gedeelte van onze reis verbleven we bij gastgezinnen. Er was ons aangeraden om bij hen onze euro’s in te wisselen voor peso’s. Na aankomst in Havana deden we het dat dus bij ons eerste verblijf, maar toen we bij de tweede locatie weer geld wilden wisselen, kwamen we erachter dat de vrouw van de eerste dag ons flink had opgelicht. De wisselkoers die zij hanteerde klopte helemaal niet, we hadden het vijfdubbele betaald. Dat was overigens niet de laatste keer dat we tijdens deze reis werden opgelicht.
Vervolgens reisden we door naar Cienfuegos, een grote toeristische stad. Mijn vriend liep daar algauw een voedselvergiftiging op en is de hele vakantie vreselijk ziek gebleven. Ook ik kreeg het al snel te pakken. In Trinidad verbleven we weer bij een gastgezin, in een kamertje met een eigen toilet dat direct achter hun woonkamer lag. Er zat alleen maar een gipswand tussen.
Omdat we allebei voedselvergiftiging hadden, moesten we continu naar het toilet. We schaamden ons kapot, want het gezin kon álles horen terwijl ze met de hele familie voor de televisie zaten. Op een gegeven moment hadden we nog een half flesje water over, maar mijn vriend was zó ziek en koortsig dat hij deze in één keer achterover gooide. Omdat hij er zo grauw en slecht uitzag, raakte ik toen wel een beetje in paniek. Vervolgens ben ik de hele stad doorgelopen om water te zoeken, en vond uiteindelijk één winkel die het had.
Bij terugkomst zag ik dat het gezin thee voor ons had gemaakt met kruiden uit de tuin. Op dat moment realiseerde ik pas dat we natuurlijk ook water konden koken, maar ik was zo van de leg dat ik niet meer logisch kon nadenken.”
Cato (34) kon haar vakantiehuis niet vinden en de verhuurder nam niet op: 'We moesten in de auto slapen'
“Aan het einde van de reis hadden we een all-inclusive hotel geboekt, waar wel een overvloed aan eten was. Ineens hoefden we geen honger meer te lijden en propten we onszelf dus helemaal vol. Onze lichamen konden al dat eten alleen helemaal niet aan, waardoor we de laatste vijf dagen van de vakantie weer kotsmisselijk waren. Op Cuba hadden we zo altijd honger én altijd buikpijn: we zijn in drie weken tijd beiden vijf kilo afgevallen. Het lekkerste eten wat ik deze vakantie heb gehad, was een broodje op het vliegveld van Parijs.”
Ging op jouw vakantie ook álles mis, of kwam je door autopech vast te zitten? Wij zijn benieuwd naar jouw verhaal. Zo werd Linda voor duizend euro per nacht overspoeld door ongedierte en werd Claudia’s familievakantie met bevriende singles en hun kinderen al snel een groot zuipfestijn: “Een van hen sliep maar één nacht in de villa, de rest bracht hij bij een vrouw door.”
Heb jij ook zo’n vervelende reis achter de rug? Wat het ook was dat jouw vakantie verpestte, we horen graag je verhaal. Stuur onder vermelding van ‘Vakantieleed’ een samenvatting plus je naam en je leeftijd naar lezer@linda.nl en wie weet sta je binnenkort op LINDA.nl. Dit kan eventueel ook anoniem.
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
*De naam Malou is gefingeerd. Haar echte naam is bekend bij de redactie.
Het vakantiehuis van Meike bestond niet: 'Alles wat er lag, was een leeg, droog grasveld'
