Oplossingsgericht denken

Een lichamelijke beperking heeft één groot voordeel volgens Mari: “Die is meteen zichtbaar. En zo stel je problemen ook sneller aan de kaak.” De televisiemaker stelt dat je op twee manieren naar fysieke beperkingen kunt kijken: “Je kunt denken: Mari kan niet lopen, en dat heeft een bepaalde reden. Dan bekijk je het dus medisch. Maar je kunt ook denken: Mari kan niet lopen, en daardoor kan hij deze kroeg niet in, want die heeft een trap voor de voordeur. Die laatste manier is meer oplossingsgericht. Een plankje en ik kan naar binnen. Het tweede perspectief zorgt voor een veel fijnere samenleving.”

Speciaal onderwijs

In elk land dat Mari bezocht voor Rolstoel Roadmovie waarover hij positief is, gaat de overheid van dat tweede principe uit, zegt hij. In Nederland helaas niet. “Ik denk dat we in ons land op dit gebied nog flink wat stappen te zetten hebben. Wij hebben nog speciale scholen, bijvoorbeeld. Als je een handicap niet ziet als iets medisch, maar als emancipatie, dan zijn die scholen heel gek: we hebben toch ook geen vrouwenscholen meer? Stel dat een kroegbaas een gehandicapte klasgenoot had, dan zal hij ervoor zorgen dat zijn kroeg rolstoelvriendelijk is.”

‘Je Zal Het Maar Hebben’

Dat hij de eerste regisseur met een beperking is die zijn eigen programma maakt binnen de NPO, is een mooie mijlpaal. Maar dat het zo lang heeft geduurd zegt veel, vindt Mari. “We hadden natuurlijk Je Zal Het Maar Hebben al, maar daar heb ik dubbele gevoelens over. Een knappe presentator die even komt kijken hoe het nou gaat bij gehandicapten… Als je dat bij een lesbisch stel zou doen, zou het héél gek zijn. Aan de andere kant is het fijn dat er aandacht voor gehandicapten is. Ik snap ook dat veel mensen zo’n programma nodig hebben om het te begrijpen. Je Zal Het Maar Hebben heeft wel een goede rol gespeeld in de acceptatie van mensen met een beperking.”

Griekenland vs. Italië

Er zijn landen waar nog meer te leren valt. Griekenland bijvoorbeeld. “Wat ik daar zag, was heftig”, vertelt Mari. “Veel gehandicapte kinderen worden daar in een instituut gestopt. Daar zitten ze vastgebonden, zodat ze zichzelf geen pijn doen.” In Italië daarentegen bestaan sinds de jaren zeventig al geen speciale scholen meer voor mensen met een beperking. “Toen ik daar vertelde dat ik vroeger wél op zo’n school zat, keken ze me aan alsof ik tweehonderd jaar oud was.”

Mari in Venetië:

Jeugdherinneringen in Rolstoel Movie

In de eerste aflevering vraagt Mari zich af hoe zijn jeugd eruit had gezien als hij in een ander land dan Nederland was geboren. “Het maakt veel uit waar je wiegje staat”, zegt hij daarover. “Ik ben blij dat ik in Nederland ben geboren, blij met hoe mijn ouders het allemaal hebben gedaan. Voor mijn opa en oma was het absurd dat mijn ouders me niet naar een instituut brachten. Dat laat zien hoe snel de ontwikkelingen gaan.”

Lees ook
Jay (23) laat zien dat je ook in een rolstoel ‘fitnessinfluencer’ kunt worden

Altijd die vraag

“Ik ben echt als wijzere man teruggekomen van mijn reis”, zegt Mari. “We zullen nu zien hoe het verder gaat. Ik hoop dat Rolstoel Roadmovie iets moois kan bijdragen, want we hebben als mensen nog veel te leren.” Zo wordt Mari bijna in elk gesprek “eigenlijk meteen” gevraagd naar zijn beperking. “Je mág daar ook benieuwd naar zijn. Maar het is hetzelfde als vragen: ‘Waarom heb jij een bril op?’. Het is eigenlijk irrelevant.”

Rolstoel Roadmovie is vanavond om 20.25 uur te zien op NPO 2 (EO).