
Ouder worden we allemaal – als we geluk hebben dan. Hóé je dat doet, mag je lekker helemaal zelf weten. “Mensen gaan ervan uit dat je al van alles hebt gedaan.”
Zangeres en actrice ELLEN TEN DAMME (57) heeft een relatie en tourt door het land met Spraakmakers, een voorstelling waarin klassieke muziek en hedendaagse verhalen samengaan.
“Zo raar dat je als vrouw heel vaak de vraag krijgt ‘wat je van plan bent’. Daarmee bedoelen ze nooit wat je met de inhoud van je hoofd wil doen. Nee, bij vrouwen moet het blijkbaar altijd om het uiterlijk gaan, dus wordt er gevist naar welke behandelingen of cosmetische ingrepen je wilt gaan doen. Of nog erger: ze gaan ervan uit dat je al van alles hebt gedaan. Dat vrouwen sowieso sleutelen aan hun uiterlijk, is doodnormaal geworden. Dat moet veranderen.
Ik heb me er nooit mee beziggehouden en toch proberen mensen me altijd mee te slepen naar een kliniek. Een vriendin van me heeft zelf meerdere behandelingen uitgeprobeerd en vraagt regelmatig of ik de rimpels bij mijn mond niet kwijt wil, of de lijntjes in mijn voorhoofd. Voor wie? En wat dan, ben ik dan gelukkiger? Ik wil er niet aan en vind het zonde van mijn tijd. Mijn haar verf ik soms, dat wel, maar puur omdat ik de afwisseling leuk vind. Make-up draag ik alleen op het podium en dat doe ik met enige tegenzin, want in de uren dat ik er druk mee ben zou ik ook een goed boek kunnen lezen.
Doen alsof je niet ouder wordt: ik heb het gevoel dat het vechten tegen de bierkaai is. Niet iedereen hoeft model te zijn, ik vind dat je uiterlijk bij je leeftijd moet passen. Ik doe er liever alles aan om fit te blijven.

‘IK WIL ER
NIET AAN,
VIND HET
ECHT
ZONDE VAN
MIJN TIJD’
Van huis uit ben ik sportief: als kind turnde ik al drie uur per dag. Dat sportieve zit er nog steeds in. Ik squash met mijn bandleden, ik mountainbike, zwem en ga naar de sauna. Ik neem sportlesjes in de buurt: bikramyoga, pilates, buikspieroefeningen. Ik kan nog steeds op mijn handen lopen en de spagaat doen. Er komt geheid een dag dat mijn gewrichten stijver worden en de lichamelijke gebreken komen. Eerlijk gezegd hoop ik op een middeltje waarmee je van binnenuit iets voedt om dat tegen te gaan. Boven de vijftig gaat je geheugen achteruit, da’s ook een gegeven. Ik kan niet snel meer op namen en begrippen komen. Jammer, het hoort er blijkbaar allemaal bij.
Mijn vriend is dertig jaar jonger dan ik en met hem heb ik het nooit over uiterlijkheden. Wel over innerlijk en groei. Veel interessanter. Ik wil me blijven ontwikkelen. Ik ben momenteel bijvoorbeeld bezig met pianoles, zangles, drumles en ik leer van alles over studiotechniek.
Als je jong bent, heb je nog allerlei keuzes te maken. Dat kan veel onrust geven. Nu ik ouder ben voel ik wél die rust, omdat de kaarten des levens voor mij inmiddels grotendeels geschud zijn. Ik hoef niet meer zo nodig in New York of Thailand te wonen. Ik hoef me niet meer af te vragen wat mijn talent nou eigenlijk is. Ik ben blijkbaar muzikant geworden en dat is wat ik doe. Jonge mensen geloven het misschien niet altijd, maar door ervaring word je vanzelf wijzer. Ik ben heel tevreden met mijn leven zoals het is, mijn doel is om dat vooral zo te houden.”•














































