De kleine Chinees had gezegd: ‘Als ik op de deur klop, wil ik dat je meteen opendoet. Zo’n hotelgang is voor mij een groot risico.’
Wanneer ik de deur ontgrendel, drukt hij zijn wijsvinger op zijn lippen.
Zwijgend trekt hij zijn grijze pantalon met keurig gestreken vouw uit en legt hem in de badkamer van de suite die hij voor me heeft geboekt. Misschien is er wel een microfoon in zijn broekspijp gezoomd. Pas wanneer zijn colbertjasje er zorgvuldig overheen is gedrapeerd om eventuele opnamegeluiden te dempen, sluipt hij door de kamer. Met één ruk trekt hij de vitrage dicht. “Ze kunnen overal zijn. Zelfs met telelenzen.”
De Chinees is miljonair. Multimiljonair. Zijn chauffeur heeft hem afgezet bij een ander hotel; het laatste stuk heeft hij gelopen. Hij heeft geen zin in foto’s in de krant, vergezeld van smakelijke koppen die onthullen dat hij zijn vrouw bedriegt. Want dat doet hij, al jaren. Met mij. Eén keer zijn we bijna betrapt in een restaurant, maar dat liep met een sisser af. Dineren doen we nu op de kamer, waar roomservice een tafel voor ons dekt, inclusief bloemen voor ‘zijn meisje’.
In zijn op maat gemaakte overhemd en slobberende onderbroek sprenkelt hij tabasco op een oester en vertelt over een grote aandelendeal. Na het eten wil hij dansen. Dat wil hij elke keer. Ik op hakken, met los haar en felrode lipstick. Hij op blote voeten, zijn kruin tegen mijn wangen gedrukt. Wanneer we schuifelen, voel ik zijn erectie. “You are God’s gift to men”, kreunt hij. Zijn ogen staan strak op de spiegel achter ons gericht. Wanneer ik mijn hoofd omdraai, zie ik mijn Hollandse witte billen. Naast hem lijken ze reusachtig.
Verhit loopt hij naar het bed en rukt de lakens eraf. “Take off your shoes and lay down”, gebiedt hij. Hij frunnikt zijn grote witte herenslip uit. Zijn acht centimeter jongeheer wijst trots naar mij. “I’m gonna fuck you like a beast.” Ik trek een pruillip, omdat ik weet dat hij dat sexy vindt. Vier stoten later pulkt hij het condoom af en komt klaar op mijn been. Dat is zijn no-risk-policy, want in miljonairskringen zoemen verhalen over gewiekste dames en ongewenste zwangerschappen. Tijdens zijn orgasme huilt de koning van de financiële pagina’s als een zeeleeuw.
Na een knuffelpauze veegt hij met een vochtige handdoek mijn been schoon. “Ken je Boris Becker nog?” knipoogde hij ooit toen ik hem complimenteerde met zijn tederheid. Het poetsen bleek een voorzorgsmaatregel. Onder de douche zeept hij zichzelf grondig in tegen verdachte luchtjes. “Ik heb nog één verzoekje”, zegt hij. “Wil jij in de gang kijken of er iemand staat?” Ik glimlach wanneer ik hem met een handkus uitzwaai. Het door hem gebruikte flesje water uit de minibar neemt hij mee. Vingerdrukken achterlaten is een doodzonde.
Dit artikel verscheen eerder in LINDA.
High-class escort Amber: ‘Wanneer zijn erectie onmiskenbaar aanwezig is, legt hij me voorzichtig op bed'
