Lucinde’s leven lijkt perfect tot het verleden haar inhaalt. Als kind krijgt ze lymfeklierkanker. Geborgen onder schuldgevoelens, gaat ze de verwerking van haar ziekte jarenlang uit de weg.
“Het was heel lang mijn grootste geheim”, vertelt ze aan LINDA.nl.
Lucinde Akkerman (23) is 15 jaar als ze de diagnose lymfeklierkanker (hodgkin) krijgt. Ze geneest van de ziekte en besluit alles uit het leven te halen. Voor haar studententijd kiest ze de steden Groningen en Amsterdam uit, waar ze bezig is met het behalen van een dubbele master. De student omringt zich met veel vrienden, behaalt goede studieresultaten en haar leven “lijkt niet meer stuk te kunnen.”
Lucinde houdt het jarenlang vol om haar verleden én haar ziekte te vergeten. “Mensen wisten wel dat ik kanker had gehad, maar als ze vroegen hoe het met mij ging wimpelde ik het snel af.”
Ze ziet haar leven als een bonustijd en heeft daarnaast door haar ziekte te maken met enorme schuldgevoelens naar haar familie toe. Om die gevoelens te compenseren leeft Lucinde haar leven met een overvolle agenda. “Ik vond dat ik mijn familie al genoeg had aangedaan omdat ik kanker had. Ik mocht van mijzelf niet op de rem trappen. Ik moest én zou doorgaan om ze wat terug te geven.”
Cherine was 10 toen ze botkanker kreeg: 'Ik wil iets betekenen voor mede-overlevers'
Afgelopen zomer gaat het mis. Lucinde blokkeert volledig. “Ik deed mijn agenda open en zag alles wat van mij verwacht werd. Ik dacht: dit kan ik niet meer.”
Ze meldt zich ziek en stuurt voor het eerst een lang bericht naar haar moeder en zus waarin ze aangeeft dat ze het niet meer trekt. “Tegen mij zeiden ze dat ik de kanker moest gaan verwerken en dat ik moest gaan praten. Ze wilden mij als dochter en zus terug.” Voor Lucinde is dit extra lastig. “Ik ben absoluut geen prater en stop altijd alles weg.”
Vanaf dat moment stopt het leven als het ware voor Lucinde, en haar overvolle agenda maakt plaats voor een onaangename leegte. Ze stopt met haar studie, werk en alle activiteiten eromheen. Ze wil de periode van haar ziekte gaan verwerken: “Ik had geen leven meer.”
Vanwege de medische achtergrond van Lucinde kan ze snel terecht in het Prinses Maxima Centrum voor een behandeling. Tijdens die behandeling gaat ze opzoek naar de vraag waar haar blokkade vandaan komt. Hoewel het voor Lucinde onwennig is om te praten over haar verleden, ziet ze in dat het voor haar de enige manier is om te herstellen. “Ik vond het heel lastig om te praten over de angst voor de dood.”
Lucinde’s behandeling is intensief en ze bezoekt het ziekenhuis drie tot vier keer per week. Ze praat nu over hetgeen wat ze acht jaar lang wegstopte. “Het omslagpunt was het moment waarop ik daadwerkelijk ging geloven wat er tegen mij gezegd werd: ‘Kanker is mij overkomen en het is niet iets wat ik zelf heb gedaan of waar ik zelf voor heb gekozen’.”
Dat Lucinde hardop over haar ziekte praat helpt haar met de verwerking. “Die kanker is niet mijn schuld, ik hoef niks goed te maken. Mijn familie is hartstikke blij dat er nog ben.”
Loes (58) ontdekt affaire van haar man en blijkt ook nog borstkanker te hebben
Lucinde ziet tijdens haar behandeling in dat haar verleden bij haar hoort. “Ik heb de afgelopen vier maanden gelogen over wat er écht met mij aan de hand was, waarom ik geen studie had, bijvoorbeeld. Het was mijn grootste geheim.”
Om anderen te helpen en omdat ze het zelf graag wil, deelt ze haar verhaal op LinkedIn. “Ik vond het belangrijk om te delen hoeveel invloed dit op mijn leven had. Ik kon niet langer liegen.” Al snel stroomt haar inbox vol met persoonlijke verhalen. “Het was heel emotioneel. Ik stuurde naar mijn moeder: ‘Mama, ik ben niet alleen’.” Het is juist die erkenning waarom Lucinde haar verhaal wilde delen.
Hoewel ze het moeilijk vindt om haar toekomst voor zich te zien, is Lucinde positief. “Ik ben een heel ander mens geworden en mijn verhaal is uiteindelijk iets wat mij, mij maakt. Ik hoef mijn perfecte leven niet meer terug als het ten koste gaat van mijzelf.” Ze wil zich meer focussen op wat haar gelukkig maakt. “Ik heb heel veel zin in de toekomst.”
Stan (26) had teelbalkanker: 'Doordat ik een bal in mijn ballen kreeg, voelde ik dat het fout was'
