Baby’s die in een couveuse moeten aansterken trekken regelmatig de slangetjes uit hun lijfje los. Om dat te voorkomen is Ria Knulst (59) in 2013 begonnen inktvisjes te haken.
En die beestjes maken couveusekinderen een stuk rustiger.
Lees ook
Alleen voor de állerkleinsten: Pampers komt met piepkleine luier voor premature baby’s
Te vroeg geboren baby’s moeten vaak de eerste dagen en soms zelfs maanden aansterken in de couveuse. Meestal hebben ze dan allerlei slangetjes aan hun lijf die loslaten, omdat de baby’s daaraan trekken. Dat is vervelend, omdat ze dan opnieuw aangebracht moeten worden. Maar de inktvisjes bieden daarvoor een oplossing. “De tentakels voelen namelijk als een navelstreng en daar grijpen de kindjes zich aan vast, waardoor ze juist minder gaan trekken aan de slangetjes”, aldus Ria.
Ria haakt zelf en schrijft daarover ook regelmatig op haar blog. In 2013 maakte zij kennis met een Zweeds project waarbij mensen inktvisjes haakten. “Een haakster van het project vertelde mij dat ze dat maakte voor kinderen die te vroeg geboren zijn en dat het hun hielp aan te sterken.” In Zweden was het een heus project, daar haakten talloze vrouwen de inktvisjes. “Ik besloot daaraan mee te doen en couveusekindjes te helpen.” Uiteraard begon Ria daar dan weer over op haar blog te schrijven en binnen een mum van tijd kreeg zij veel reacties van vrouwen die óók wilden meedoen. Dat enthousiasme zorgde uiteindelijk voor de start van het project ‘Kleine Inktvisjes’ in Nederland.
Onderstaande inktvisjes zijn gemaakt door de 91-jarige Otty. Zij en andere ouderen hebben een mooie tijdsbesteding gevonden in het haken.
Ria maakte onder andere een Facebookgroep aan waar al snel zo’n negenduizend mensen hun ervaringen gingen delen. “Niet alleen haaksters, maar juist ouders die een te vroeg geboren zoon of dochter hebben.” Zij zijn de haaksters dankbaar voor het inktvisje en vertellen dat de kindjes er veel baat bij hebben. “Er zijn zelfs ouders die het inktvisje nooit meer willen wegdoen, omdat het hun zoon of dochter zo heeft geholpen bij de start van hun leven.” Ook geven ze aan dat het fijn was om iets te krijgen van iemand die ze totaal niet kennen, zeker in zo’n moeilijke tijd.
Baby Jarno met een inktvisje
Wel geeft Ria aan dat de inktvisjes niet gewoon maar knuffels zijn. “Door de tentakels kan het voor oudere kinderen juist gevaarlijk zijn.” Daarom controleert de ambassadeur van het project alle exemplaren op verschillende eisen. Pas als ze zijn goedgekeurd worden ze in een gesloten verpakking naar het ziekenhuis gebracht, waar de inktvisjes vervolgens bij de couveusekindjes worden gelegd.
Meer informatie en foto’s van de inktvisjes vind je hier.
