'We vieren wat er te vieren valt, dus ook Maartjes (14) eerste chemo van haar laatste kuur'

Kanker op je veertiende

Maartje is veertien jaar en ongeveer een half jaar geleden kwam ze erachter dat ze kanker had. Kanker op je veertiende. Midden in je puberteit, waarin je zonder kanker waarschijnlijk al onzeker genoeg bent over je uiterlijk, je lichaam en de vraag of je er wel bij hoort. En dan verandert er ineens nóg veel meer. Je wordt kaal, raakt misschien opgezwollen van de prednison en krijgt vreselijke eetbuien. Of je kunt door de misselijkheid niets meer binnenhouden waardoor je sondevoeding moet krijgen middels een neusmaagsonde.

Je mist bijna een jaar van je middelbare school en bent bang dat je blijft zitten, terwijl al je vrienden gewoon doorgaan. Je bent misschien normaal gesproken al onzeker of je wel vrienden zult maken en of mensen je wel leuk genoeg vinden. En nu lig je voornamelijk in het ziekenhuis, kotsmisselijk van de chemotherapie die je krijgt, opgesloten tussen de vier muren van je kamer, samen met je ouders van wie je juist net wat meer afstand wilde nemen. Want ‘hallo, ik ben al veertien’!

Eerste chemotherapie

Maar vandaag is een feestdag. Dat klinkt misschien gek, want er wordt chemotherapie gegeven waar je weer klachten en bijwerkingen van krijgt. Maar het is de eerste chemotherapie van de laatste kuur. En hier in dit centrum vieren we alles wat er te vieren valt. Ik laat ChatGPT een leuke poster maken met Maartjes lievelingskleuren en afbeeldingen van haar hobby’s: hockey, paardrijden feestjes en shoppen. Ik pak een aantal ballonnen, blaas ze op en neem alles mee naar haar kamer. Samen met de chemo die we zo gaan aanhangen.

Wanneer we de poster en de ballonnen op haar deur hebben geplakt, heeft Maartje nog niets in de gaten. Buiten de kamer controleer ik samen met een collega de chemotherapie en vervolgens kloppen we op de deur. “Je laatste kuur gaat van start! Mogen wij jouw naam en geboortedatum?” vraag ik. Maartje straalt. Ze heeft een aantal goede dagen thuis gehad en is klaar om vol voor deze laatste kuur te gaan. Wanneer alle gegevens gecontroleerd zijn, hangen we de chemo aan. Tijdens het voorspoelen pak ik mijn telefoon erbij.

Mini-polonaise

“En natuurlijk, omdat Jan Smit je favoriete artiest is, kunnen we niet anders dan tijdens het voorspoelen meezingen op jouw favoriete liedje”, zeg ik. Jan Smit is namelijk allesbehalve haar favoriete artiest. Toen ik haar vertelde dat ik naar een concert van hem ging, lachte ze me uit. “Vre-se-lijk”, was het enige wat ze erover kon zeggen. Toen ik haar vroeg welk liedje ze dan zo vreselijk vond, hoefde ze daar ook niet lang over na te denken. Als de morgen is gekomen natuurlijk.

Mijn collega begint te dansen en ik blèr uit volle borst mee op de muziek: “Als de morgen is gekoooomen, en alles wat ik heb meegemaakt allang verdwenen is!” Ik pak de mijn collega bij haar schouders en samen lopen we een mini-polonaise door haar kamer. Maartje lacht, maar verschuilt zich ondertussen, licht beschaamd, onder haar dekens. Haar ouders daarentegen lachen en doen natuurlijk gewoon met ons mee. Sterker nog: ze pakken zelfs hun telefoon erbij om dit tafereel vast te leggen.

'Guus (5) heeft leukemie, al weken speelt zijn leven zich af binnen de vier muren van het ziekenhuis'Lees ook

Dromen over Jan Smit

Wanneer de pomp piept, zet ik mijn telefoon weer op stil. De chemo is voorgespoeld. Mijn collega en ik controleren de juiste stand en stellen de pomp in. “Zo, de eerste chemo van je laatste kuur loopt. Dan missen we nog één ding …” Ik loop snel naar de printer, waar ik een A3’tje met een levensgrote foto van Jan Smit heb geprint. Met de foto in mijn handen loop ik terug naar Maartjes kamer.

“Oh nee, dit meen je niet!” roept Maartje half lachend wanneer ze ziet wie er op de afbeelding staat. Ik hang de foto pontificaal op haar whiteboard. “Kun je lekker over hem dromen vannacht”, grap ik en ik trek de deur achter me dicht.

Het boek Een lach, een traan en een tondeuse van kinderoncologieverpleegkundigen Ellen Brom en Stephanie Blom is verkrijgbaar in de boekhandels en online via Uitgeverij Prometheus of Bol.com.

Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.

'Mijn naam staat achter de patiënt die met de ambulance is overgekomen. Het is Mats, vijf jaar, met leukemie'Lees ook