Een lange, Amerikaanse man van rond de 35 opent de deur. Hij is atletisch gebouwd. In zijn dure trainingspak bekijkt hij me goed als ik hem begroet met een kus op de blos van elke wang.
Als hij informeert of ik onze boeking met twee uur wil verlengen, tikt hij met zijn wijsvinger op zijn bovenlip. Gevleid bel ik onze receptioniste die alles verwerkt in de computer. Over drie uur, de nieuwe eindtijd, zal ze me terugbellen ter controle.
De man ondergaat het ongeduldig. Hij wil aan de slag. Om tijd te rekken was ik in de badkamer mijn handen en breng wat extra glijmiddel in. Ik scan de kamer om onveilige signalen te ontdekken. Die zijn er niet, maar ik zie wel twee paar exclusieve sportschoenen. “Ik ben beroepsatleet”, zegt hij als hij me ziet kijken. “Triatlons.”
Dan is het voor hem genoeg geweest. Hongerig trekt hij me op bed. De dumbell in zijn boxershort staat fier overeind. In knuffelen of zoenen is hij niet geïnteresseerd. Vanilleseks is ook niets voor hem, ik moet stevig aan de slag. Zwetend houden we onze eigen triatlon op de lakens: hij trekt me alle kanten op. Iedere keer als zijn ademhaling sneller wordt en zijn kreunen intenser, stopt hij. Hij gunt zichzelf korte pauzes en vouwt me dan weer in een nieuwe circusact.
'Wat was het lang geleden dat ze écht was aangeraakt. Dat de handen van een man haar hadden beetgepakt'
Na een tijdje ben ik het zat. Met een “Zeg, geil beest, ik ga me heel even opfrissen” maak ik me uit de voeten. Zittend op de toiletbril kom ik bij, vol spijt dat ik het niet bij het oorspronkelijke uurtje heb gehouden. Het haar in mijn nek is zo nat geworden dat het krult. Het zit net zo wild als de man klinkt wanneer hij me na een paar minuten terug naar de arena roept. In mijn tasje zitten nog twee van de vijf condooms, met nog een dik uur te gaan.
Eindelijk, na een lange partij vol stoten en ruwheid komt hij klaar. Zijn ontlading is intens en ik voel letterlijk nattigheid. Ik rol onder hem weg en zie het meegetrokken vochtspoor. Compleet leeg geperst en half buiten westen ligt mijn sportman op zijn rug naast me. Het condoom hangt in flarden om het verschrompelde hoopje vlees. Ik hoor mijzelf slikken. De ravage deert de man niet. Onverschillig trekt hij het crèmekleurige plastic ringetje omhoog en gooit het kapotte rubber loom naast zich op het tapijt.
High-class escort Amber: ‘Op het moment dat ik vooroverbuig hoor ik een zachte klik’
Hij rolt tegen me aan, het laken met zich meetrekkend. Ik durf niet te huilen. Wat weet ik van deze man en over zijn voorkeuren en verleden? Met gesloten ogen bijt ik op mijn onderlip. Zes lange maanden geen onbeschermd contact met mijn lief. Plastic in plaats van zijn warmte; angst versus overgave. Buikpijn zal me achtervolgen tot de nieuwe testresultaten binnen zijn. Stil kleed ik me aan. De tranen prikken achter mijn ogen en mijn mond is gortdroog. Met een neplach kus ik gedag; precies zoals het bureau het graag ziet. The show must go on.
Dit artikel verscheen eerder in LINDA. 113.
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
High-class escort Amber: ‘Hij legt 2000 euro neer: ‘Dit is mijn laatste bod’’
