Blijkbaar verziek ik verjaardagen bij bosjes. Ik heb het niet in de hand, het gebeurt waar ik bij sta. Zo’n tien minuten voor aanvang sluipt het mijn lichaam binnen: het snauwende stressmonster dat voor niemand lief is.
Zelfs niet voor de jarige.
Partyheks
Tweeëntwintig jaar samen met mijn vriend en ik ben nog steeds niet ten huwelijk gevraagd. Ik denk dat ik eindelijk weet waarom. Die denkt ook: als ze in zo’n vals secreet verandert bij een simpele kinderverjaardag, hoe is dat dan als er geweddingplanned moet worden? Hij kijkt wel uit.
Waar je zou denken dat het iedere verjaardag gesmeerder loopt dan de vorige keer, word ik per verjaardag erger. Vijf minuten voordat het feest officieel start, zit ik in mijn piek. Ik schreeuw tegen gezinsleden, loop als een kip zonder kop chipsbakken te vullen, deel taken uit aan iedereen die op mijn pad komt en vloer ze weer net zo hard als ik vind dat ze die niet naar behoren uitvoeren.
Familieruzie
De laatste twee verjaardagen veroorzaakte ik bijna een familieruzie door genodigden die te vroeg kwamen. Ergens vraag je er dan ook om hoor. Wie komt er nu te vroeg op een feest? Dat arme koppel dacht te gast te zijn, verwachtte een warm welkom, maar kreeg de wind van voren. “Jullie zijn vroeg”, hintte ik nog lachend.
Misschien konden ze plaatsnemen, een glaasje inschenken en elkaar vermaken. Maar dat deden ze niet. Ze gingen vol voor de klets. “Ik moet echt nog heel veel doen, straks praten we bij”, deed hen niet de das om. Het ging door: “Hoe is het op je werk?” En: “Hoe oud zijn je katten nu?” Toen de vrouw vroeg hoe zo’n elektrische dweil nu precies werkt, knapte er iets.
Jamie Li: 'Ik besteed die zeventig euro voor BIAB nagels liever aan boodschappen'
Waarom doe ik dit?
Effectief? Ja, maar een schoonheidsprijs win ik er niet mee. Ik hoor mezelf op zo’n moment denken: doe normaal gek. Deze mensen komen speciaal voor jouw kind en jij doet alsof ze tijdens een openhartoperatie vragen naar de specs van je dweil. Het ironische is, diep vanbinnen gedraag ik me zo, juist omdát ik wil dat iedereen het perfect naar zijn zin heeft. Kennelijk ben ik daarvoor bereid de gezelligheid eigenhandig uit mensen te rammen.
Ook als het feest echt begonnen is, hang ik nog in mijn paniekpiek. Maakt iemand een praatje, maar zie ik een lege opdekschaal staan, dan komt er vrij weinig binnen. Je kunt vertellen dat je huwelijk op de klippen dreigt te lopen of dat je moeder op sterven ligt, ik knik begripvol en denk alleen maar: bami bijvullen.
Waarom doe ik dit? Geen dertienjarige wordt gelukkiger van een moeder die obsessief bezig is met de hapjespresentatie en een lege popcornschaal. Geen gast die naar huis rijdt met de gedachte: leuk feest, maar jammer van de servetten.
Na afloop bekijk ik dan de foto’s en de video’s. Iedereen lijkt te genieten, behalve ik. Doorgaans moet mijn vriend me vertellen hoe het partijtje überhaupt was, want was ik er wel bij? Wellicht fysiek, maar mentaal nam een feestduivel mijn geest over. Ik heb mezelf plechtig beloofd me te gedragen bij de volgende kinderverjaardag. Minder streven naar perfectie, meer in het moment zijn. En vooral: vriendelijk blijven.
Ik heb wel alvast een Pinterestbord gemaakt. Dat kan op zich geen kwaad, toch?
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
Jamie Li wil emigreren naar Ibiza door 'B&B Vol Liefde': 'Timothy is mijn droomman'
Jamie Li
Jamie Li is schrijver, presentatrice en influencer en schrijft tweewekelijks voor LINDA.nl. Van modetrends tot ouderschapsperikelen. Jarenlang maakte ze vlogs en interviewprogramma’s op haar eigen YouTube-kanaal, en werkte ze vijf jaar als lifestyle journalist voor glossy tijdschriften Grazia en Beau Monde. Ze schreef bestseller Sexy, but tired. But sexy en tweede boek No Filter.
