Onzekerheid

Als voorbeeld noemt Jildou de openhartigheid waarmee Michelle praat over haar onzekerheid. “Dat hóeft natuurlijk niet, als je zo’n boek uitbrengt. Maar het lijkt een weloverwogen keus, omdat die onzekerheid een rode draad in haar hele verhaal is. Ze schrijft onder meer over hoe moeilijk ze het vond om haar dochters een goede opvoeding te geven in het Witte Huis, hoe ze – als jong meisje én op latere leeftijd – het gevoel had nooit goed genoeg te zijn, en over de nare dingen die er op social media of in de pers over haar werden gezegd.”

Lees ook
Michelle Obama met exclusief interview in LINDA.: ‘Bekroning op ons jubileum’

Streber

Jildou vindt die openhartigheid “tekenend voor deze biografie”. “Ik vond het mooi om te lezen hoe zij zelf is opgevoed, wat ze van haar vader heeft meegekregen (hard werken en niet klagen), welke rol haar opa en zijn liefde voor muziek heeft gespeeld en wat voor een vrouw haar moeder is. Over haar schrijft ze: ‘Ze legde ons geen regels op, maar gaf ons richtlijnen’.” Van haar moeder heeft Michelle volgens Jildou de karaktereigenschap geërfd om met twee benen op de grond te willen blijven staan. Haar moeder wilde ook zelf de was blijven doen, toen ze met Barack en Michelle in het Witte Huis trok. Maar ik vond het ook interessant om te lezen dat ze al op jonge leeftijd zo’n streber was, een perfectionistische drang had.”

Wonen in het Witte Huis

Jildou: “Heerlijk zijn Michelles relativerende omschrijvingen van het dagelijkse leven in het Witte Huis. Ik wist bijvoorbeeld echt niet dat je, als je daar woont, zelf moet betalen voor iedere rol wc-papier of het eten dat voor je bereid wordt. En heftig was het om te lezen dat ze – als Barack is verkozen tot president – meteen ondergeschikt wordt aan hem. Alles draaide om hem, ze moest een briefje bij zijn staf indienen om hem te kunnen spreken. Hoe ze daarmee heeft geworsteld en uiteindelijk heeft leren omgaan, heeft ze heel goed omschreven.”

Opoffering

“Een enorme toewijding,” vervolgt Jildou. “Je moet heel veel van iemand en van je land houden als je je eigen leven zo opoffert.” En hoewel de liefde tussen Michelle en Barack inderdaad altijd onvoorwaardelijk blijft, zo vertelt Michelle in het boek, gaat het koppel wel in relatietherapie. “Dat ze dat prijsgeeft, daar stond ik wel van te kijken. Hetzelfde geldt voor haar miskraam en hun ivf-traject.”

Lees ook
Michelle Obama openhartig over miskraam, geboorte van dochter via ivf en relatietherapie

Racisme

Journalist Antoinnette Scheulderman, die Michelle voor LINDA. interviewde, noemde het racisme waar Michelle in haar hele leven mee te maken krijgt als hetgeen wat haar het meest bijbleef na het lezen. “Dat schokte mij ook”, zegt Jildou. “De moeder van haar kamergenote Cathy op Princeton, heeft haar dochter over laten plaatsen omdat ze niet wilde dat haar witte dochter met een zwart meisje op een kamer sliep. Dat is toch afschuwelijk.”

Historisch

Dat Michelle het onderwerp racisme herhaaldelijk aansnijdt in haar memoires – het als het ware telkens weer tevoorschijn haalt om de lezer niet te laten vergeten dat het er is, altijd – vindt Jildou ontzettend goed en logisch. “Het is ook haar identiteit: ze ís de eerste zwarte first lady, ze zíjn het eerste zwarte gezin in het Witte Huis. De Obama’s hebben geschiedenis geschreven,” aldus onze hoofdredacteur die, mogen we wel stellen, hiermee ook bij een klein stukje LINDA.-geschiedenis was.

Lees ook
Exclusief: dit is hoofdstuk 4 uit de autobiografie ‘Becoming’ van Michelle Obama

Blijf LINDAnieuws volgen, want de komende weken staan wij in het teken van Michelle Mania. Exclusieve interviews, foto’s en veel meer.