“Toen ik opgroeide, kwam het woord dyslectie nooit ter sprake. Het was nog niet zo bekend en ik denk dus ook door het constante verhuizen”, vult Gierstberg aan. “Bij mijn baan heb ik constant te maken met communicatie, ook via de mail. Mondeling heb ik geen enkel probleem, maar het gaat over schrijven. Vooral in combinatie met tijdgebrek en meerdere dingen tegelijk doen.”

Docent Nederlands

Op haar werk, achter de receptie op de golfbaan, heeft ze een collega die haar helpt. “Zij is docent Nederlands. We schreven elkaar altijd briefjes met dingen die we nog moeten doen. Zij zorgde ervoor dat ik mijn lezen en schrijven wilde verbeteren. Telkens kreeg ik briefjes terug waarop ze heel lief mijn zinnen verbeterde, met een zonnetje erachter.”

Om die reden besloot ze zes jaar geleden een taalcursus te volgen, waar ze precies werd geholpen met de punten waar zij moeite mee heeft. “Na deze cursus had ik zo de smaak te pakken, dat ik direct HAVO Nederlands ben gaan doen daarna. Dat heb ik gehaald, dit heeft me echt geholpen”, aldus Gierstberg. “Ik ben nog niet waar ik wil zijn. Er is altijd ruimte voor verbetering. Ik moet geen mensen in het systeem zetten, terwijl ik drie andere dingen moet doen of haastig een mail schrijven. Maar om nu nog te beginnen aan een HBO-opleiding, en dan vooral ook weer geld te lenen, vind ik carrière-technisch niet nodig.”

Onzeker en open

Een alledaags ding als schrijven, kan iemand redelijk belemmeren wanneer dit niet vanzelf gaat, zegt ze. “Je wordt er wel onzeker van, wanneer je weet dat niet goed gaat. Maar ik maak er geen probleem van. Ik heb moeite, zoals iedereen wel moeite met iets heeft. Dat van mij is alleen een alledaags ding. Ik neem wat meer de tijd en vraag om hulp waar nodig. Mijn tip is dan ook om er gewoon open over te zijn. Het voor je houden, daar help je jezelf niet mee, en anderen ook niet.”

Lees ook
‘Saskia Noort over schrijven van nieuwe boek: ‘Ik heb dagenlang gehuild”