Laurie wordt uitgekozen voor de show en vliegt naar de Filipijnen. Daar pakt ze de boel volledig anders aan dan ze in eerste instantie had verwacht. “Ik was ontzettend met het spel bezig, ik zette alles op alles om te winnen. Expeditie heeft me volledig opgeslurpt. Door het spel sliep ik nauwelijks en werd ik steeds gekker in mijn kop. Ik werd echt paranoïde. In die periode was ik ook zo onzeker, ik wilde echt niet naar huis. Ik kon er amper van genieten.”

Laurie in het programma:

Lees ook
Kelly Pfaff over ‘De Pfaffs’: ‘Het was mijn taak als ouder om te stoppen’

Expeditie Robinson

Vlak voor de finale vliegt Laurie er helaas uit. “Maar ik was zó trots op mezelf”, vertelt ze. “Ik had nooit verwacht dat ik zo ver zou komen en dacht dat ik het voor de camera goed had gedaan.” En omdat de 27-jarige zo ver is gekomen, kan ze een aantal geheimen van het programma onthullen. “Er is écht geen eten, iedereen schijt in hetzelfde oerwoud en als je wordt weggestemd, ga je met een bootje naar een hostel, waar je langzaamaan weer normaal leert eten”, lacht ze. Dat ging bij Laurie overigens nogal mis. “Ik had geen geduld voor rustig eten, dus ik kreeg gelijk zieke buikpijn.”

“Eenmaal thuis keek ik uit naar de afleveringen, totdat ik ineens al dat commentaar over me heen kreeg”, gaat Laurie verder. Ze blijkt naar eigen zeggen “het zwarte schaap van het programma te zijn”. “Mensen vonden mij niet leuk, waardoor ik echt doodsbedreigingen kreeg. Of mensen noemden me dik of lelijk. Ik was al zo onzeker toen en daardoor begon ik nog meer te twijfelen. Ik heb echt nachtenlang gejankt en afgeteld tot de aflevering waarin ik eruit zou liggen.”

Therapie

Gelukkig kan Laurie in die periode rekenen op steun van de productie achter het programma. “Iedere kandidaat kreeg een psycholoog toegewezen, ik heb met die van mij elke donderdag gebeld. Ik ben goed begeleid, maar ik weet niet of het voldoende was voor mij. Hoewel ze denk ik ook niet meer hadden kunnen doen, hoor. De online haat was gewoon zó intens.”

“Na Expeditie ben ik in therapie gegaan”, vertelt ze. “Niet alleen vanwege de online haat, maar ook door andere dingen die speelden. De situatie met mijn vader was ook niet gemakkelijk, hij is vier maanden geleden overleden. Therapie heeft me wel geholpen. Heel soms word ik nog door mensen herkend en dan ben ik gelijk bang dat iemand een slecht beeld van me heeft. Ik moet nog leren daarmee om te gaan.”

Laurie met haar mede-kandidaten:

Online haat

Ondanks alles heeft Laurie geen spijt van haar deelname. “De haat heeft zijn littekens achtergelaten, maar ik zie nu ook in dat haat super sad is. Ik vind het mooi dat ik nu weet dat ik geen luxe nodig heb en met niks kan overleven. Ik ben ook goed op mezelf en heb skills ontdekt waarvan ik niet wist dat ik ze had – ineens blijk ik goed dingen te kunnen bouwen?!”

“Het was mega bijzonder, ik ben heel dankbaar en heb veel geleerd op het eiland. Door mijn ervaringen ben ik nu ook kandidatenbegeleider bij televisieprogramma’s, ik weet precies wat zij doormaken. Zo leuk om te doen. Ik ben blij dat ik nu, na alles wat er is gebeurd, trots kan vertellen over Expeditie Robinson.”

Meer lezen van onze realityrubriek? Bekijk dan hier het interview met First Dates-deelnemer Rutger en hier het interview met Kelly Pfaff uit De Pfaffs.

Lees ook
Dewi werd vierde bij ‘Idols’: ‘Het voelde als één grote trip’