Opvoeden blijkt ook voor Edson da Graça en zijn vrouw Maud niet zo’n uitgekristalliseerd verhaal. De presentator vertelt in &C openhartig dat ze geregeld tegenover elkaar staan als het gaat om de aanpak omtrent hun kinderen.
Zij zou gaan voor ‘gentle parenting’, wat dan weer totaal niet bij zijn eigen opvoeding past.
De verschillen tussen Edson da Graça en zijn vrouw Maud komen volgens hem vooral voort uit hun eigen jeugd. Hij groeide op in een huishouden waar weinig ruimte was voor discussie. “Mijn ouders hadden een opvoedstrategie die je op een post-it kon schrijven: luisteren. Niet onderhandelen, niet reflecteren, niet eerst de emotionele kleur van het moment bepalen”, legt hij uit in het tijdschrift.
De regels waren duidelijk en stonden vast. “Niet ‘bedtijd, tenzij je nog een innerlijke reis wilt maken naar je gevoelens over slapen.’ Geen kindermeditatie en zelfs voorlezen kon ik op mijn kleuterbuik schrijven.”
Zijn vrouw pakt het totaal anders aan. “Mijn vrouw daarentegen is een aanhanger van wat tegenwoordig gentle parenting heet“, vertelt Edson. In die opvoedstijl draait het juist om begeleiden en inspelen op de emoties van het kind. “Dat is een opvoedstijl waarbij je als ouder niet zozeer stuurt, maar meer… begeleidt. Of zweeft.”
Humberto Tan: ‘Ik wil niet dat angst mijn kind ervan weerhoudt nieuwe dingen te proberen’
Volgens Edson wordt er binnen die aanpak continu gekeken naar wat een kind nodig heeft. Hij vergelijkt het met een ‘pedagogische drone’. Toch ziet hij ook de keerzijde. “Natuurlijk is het goed dat kinderen leren nadenken over gevoelens. Dat we niet alleen maar bevelen uitdelen. Maar soms is opvoeden ook gewoon logistiek.”
De verschillende visies zorgen af en toe voor frictie. “We komen uit verschillende werelden.” Toch erkent hij dat beide manieren waardevol zijn. “Mijn model levert kinderen op die weten dat regels regels zijn. Haar model levert kinderen op die weten waarom die regels er zijn. Het eerste werkt snel. Het tweede werkt diep.”
Uiteindelijk zoeken ze samen naar een balans. “Dat empathie belangrijk is, maar dat er ook zoiets bestaat als schoenen aan, we gaan”, zegt hij. Met een knipoog voegt hij toe: “En dat blijft mijn favoriete moment: kijken naar ons kind dat weigert zijn schoenen aan te trekken en beide denken: onze ouders hadden dit niet zo ingewikkeld gemaakt. Maar ja. Die vroegen ook nooit hoe wij ons daarbij voelden.”
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
Edson da Graça: ‘Liefde is altijd het antwoord’
