Er zijn complete boeken over volgeschreven en aanstaande ouders worden er eindeloos voor gewaarschuwd: de tropenjaren. Mijn vriend noemde ze ooit per ongeluk ‘de tropische jaren’. En eerlijk? In ons geval vond ik dat misschien nog wel een betere omschrijving. Want terwijl iedereen het heeft over overleven, werd ik midden in de chaos juist verliefd.
Want daten met een baby ziet er toch nét iets anders uit. Spontane weekendjes Parijs, lange avonden in een cocktailbar of romantische diners die eindigen met urenlang kletsen op een terras, zitten er nou eenmaal niet in.
Onze date nights bestaan tegenwoordig vooral uit enorm genieten van de uren nadat het volledige slaapritueel voor Maupie succesvol is afgerond. Samen koken, op de bank ploffen met een goede serie aan en zachtjes praten alsof we onderdeel zijn van een geheime operatie. Want één verkeerd geluid en de hele missie kan alsnog mislukken. Eigenlijk vind ik dit misschien wel de meest eerlijke vorm van daten die er bestaat én de beste relatietest ooit.
Je leert elkaar namelijk kennen op vier uur slaap. Je leert samenwerken op een niveau waar geen teambuildingweekend tegenop kan. En je ontdekt hoeveel geduld iemand écht heeft, wanneer hij een romper probeert dicht te krijgen terwijl de baby denkt dat ze aan het stoeien zijn.
Iris Enthoven: 'Knuffelen met Maup is de beste therapie ooit'
En ik had geluk. Dat besef kwam de eerste keer dat mijn vriend bleef slapen. Ik gaf nog borstvoeding en zat midden in de nacht halfslapend op bed voor een voeding, toen er ineens een kop thee naast me verscheen.
Geen groot romantisch gebaar, rozen, weekendje weg of reservering bij een restaurant waar je drie maanden op moest wachten. Gewoon een kop thee.
Misschien ziet liefde er in deze fase simpelweg anders uit. Liefde is een flesje maken, zodat de ander vijf minuten langer kan blijven liggen. Het is zonder dat te vragen een pak luiers meenemen uit de supermarkt, omdat ze bijna op zijn. En liefde is helpen een slapende baby van de achterbank te tillen zonder hem wakker te maken.
Misschien is dat ook precies waarom ik denk dat ouders elkaar in deze tropische jaren niet uit het oog moeten verliezen. Niet door krampachtig vast te houden aan het idee dat daten eruit moet zien als een romantische film met verrassingen en uitbundige cadeaus. Maar door elkaar te supporten. Door samen koffie te drinken in plaats van allebei gedachteloos op je telefoon te scrollen. Interesse te houden in elkaars dag. En elkaar niet alleen te zien als vader of moeder, maar ook als de persoon op wie je verliefd bent geworden.
'Jullie zijn een geweldig team. En dat is precies het probleem' Relatietherapeuten leggen uit hoe dit zit
En soms betekent daten gewoon dat je je kleintje meeneemt. Zo kan ik tegenwoordig oprecht enthousiast worden van het feit dat het nieuwe aquarium in Artis open is. Sterker nog: ik heb er meer zin in dan ik vroeger had in sommige festivals. Dat perspectief krijg je er gratis bij zodra je kinderen krijgt.
Natuurlijk is het soms uitdagend. Er zijn dagen waarop je elkaar vooral tegenkomt in de logistiek van slaapjes, flesjes, boodschappen en wasmachines. Maar tegelijkertijd zit er ook iets ironisch moois in deze verhalen. Want terwijl veel stellen elkaar leren kennen wanneer alles perfect geregeld is, leer je elkaar in deze fase kennen wanneer precies niks geregeld is.
Met alle hormonen, gebroken nachten en nieuwe verantwoordelijkheden kan dat soms behoorlijk verwarrend zijn. Of zoals in mijn geval: verliefd worden terwijl je tegelijkertijd de zwaarste tijd van je leven probeert te overleven. Alsof je op huwelijksreis gaat naar Expeditie Robinson. Niet per se comfortabel. Maar je komt er wel achter uit welk hout iemand gesneden is. En misschien is dat uiteindelijk wel het allerromantischst.
Niets missen van LINDA.mini? Schrijf je in voor de wekelijkse nieuwsbrief en download de LINDA.mini-app.
Iris: 'Natuurlijk ben ik dankbaar voor mijn zoon, maar ik had echt heel goeie jetsers hiervoor'
