Kees Tol: ‘Achteraf heb ik mijn coming out veel te groot gemaakt, niemand deed lelijk’

Buddy “Hij stond al meteen tussen de ­fa­­milie­­­­­­­foto’s in, bij mijn moeder op hetdressoir. Buddy is het tegenovergestelde van wie ik ben. Hij is rustig, goeiig. Hij geeft les aan kinderen met autisme, kan goed luisteren en komt met goede adviezen. Ik kan enorm met hem discussiëren. Soms is dat minder leuk, want uiteindelijk heeft hij wel altijd gelijk. Buddy laat me op andere manieren tegen dingen aankijken. Hij is een mannelijke man – daar val ik op – en knap. Lang had ik alleen kortstondige relaties. Het heeft even moeten duren, maar het is gelukt.”
De vraag “Ja, dat deed Humberto Tan vakkundig. Ik wist dat de vraag zou komen. Vooraf had ik het met Buddy besproken: hij vond het prima dat ik over onze relatie zou vertellen. Hij kwam al bij mijn ouders over de vloer – het zou raar zijn om te gaan ­liegen als je iemand al anderhalf jaar ziet. En ik ben trots op hem. Het is iets moois, het mag gezien ­worden. Maar ik vond het eng, ja. Op tv bespreken maakt het officieel, zo voelde het. Eigenlijk ben ik niet happig op het delen van persoonlijke zaken.”
Afstand “Hij woont in Philadelphia. Blijkbaar heb ik toch de neiging het mezelf lastig te maken. Het is een uitdaging, je vliegt er niet even naartoe. We bellen elke dag. En als we dan bij elkaar zijn, is het fijn – ontspannen, natuurlijk. Maar het is moeilijk, die afstand.”