Hij maakte drie albums, stond meerdere keren in een afgeladen Ziggo Dome en scoorde dikke hits. Maar de grootste groei van rapper/zanger/producer Antoon vond plaats buiten het podium.
“Wat je ziet, is wat je krijgt. Ik ben niet bezig een soort act hoog te houden.”
Het is drie dagen na zijn festivalshow op Paaspop als Valentijn Verkerk oftewel Antoon (24) in een Amsterdams restaurant een filmpje laat zien op zijn telefoon. Je ziet hem staan op het podium, met een zee van mensen en lichtjes voor hem, terwijl de laatste klanken klinken van zijn nummer Tot het eind van mij. Het nummer dat hij schreef als brief aan zijn moeder, die in 2020 aan darmkanker overleed.
âZie je me hier lachend omkijken naar de cameraman? Dat was het moment dat ik echt voelde: ik ben blij dat dit moment er is voor mijn ma. Ik was ervan aan het genieten in plaats van dat ik er een soort ongemakkelijkheid bij voeldeâ, vertelt hij. âIk had al eerder een liedje voor mijn moeder geschreven, Onweer. Dat wilde ik nooit op festivals zingen, omdat ik het te persoonlijk vond.â
Ook al is Antoon zijn artiestenpersona, Valentijn staat nog altijd dichtbij hem. “Wat je ziet, is wat je krijgt. Ik ben niet bezig een soort act hoog te houden. In mijn muziek en shows, maar ook in interviews, probeer ik gewoon mijn meest authentieke zelf te zijn.â En zichzelf probeert hij ook altijd te zijn, vertelt hij. âHet lijkt me heel vermoeiend om continu bezig te zijn met mijn imago. Ik hoor weleens dat mensen me arrogant vinden als ik zeg dat ik overal inga met het gevoel dat ik het kan. Maar daar heb ik eigenlijk geen moeite mee. Zo ben ik gewoon, dat zeggen mensen om me heen ook.â
“Eergisteren zat ik bij Jinek en maakte ik een grap waarvan ik achteraf dacht: wat heb ik nou weer gezegd? Want ik ben echt een flapuit en zeg gewoon wat ik denk. Ik belde daarna meteen mân pa: was dit brutaal? Maar ik geloof dat hij het wel grappig vond. âJe was precies zoals je je aan de keukentafel zou gedragenâ, hoor ik vaak.â
Flaire: 'Voor het eerst deed ik het met een fan, ging ze onze Merch laten zien'
Zijn vader is altijd heel supportive in alle ambities die zij thuis hadden, maar eiste ook wat. Terwijl zijn leeftijdsgenoten als bijbaantje gingen Âvakkenvullen bij de supermarkt, mocht dat van zijn vader niet. Hij moest zich focussen op zijn muziek. âSoms baalde ik daarvan, want mijn vrienden trapten lol met elkaar bij de Albert Heijn, terwijl ik middelbare scholen afbelde of ik voor vijftig euro op hun schoolfeest mocht komen draaien. Bijna elk weekend stond ik wel ergens, mijn vader reed me overal heen.”
Valentijn geeft eerlijk toe dat die druk soms schuurde. âIk heb mijn pa op momenten een lul gevonden, maar ik heb wel altijd gezien waarom hij het deed. Ik ben heel zeker van mijn zaak en weet precies wat ik wel en niet wil. Dat heeft hij me geleerd. Toen ik op mijn vijftiende stopte met het vwo om naar de Herman Brood Academie te gaan, zag niemand daar iets in. Leraren, ouders van vrienden, mijn oma en opa waren echt van: joh Tijn, je mag het zelf weten, maar dit is echt een heel domme keuze. Alleen mijn pa en ik dachten: dit gaat âm helemaal worden. Dat heeft hij heel goed Âgedaan. Als het aankomt op zakelijke dingen, is hij gewoon de beste. Maar dat staat los van de vader-zoonband. Mijn moeder was in het gezin meer de liefdevolle factor.â
De afgelopen vijf jaar leeft Antoon de droom van veel artiesten. Van optreden in de Ziggo Dome en drie albums uitbrengen  tot aan grote hits op zijn naam. âIedere persoon verandert in vijf jaar, dus ik heb ook niet stilgestaan. Eerder liet ik alles wat meer gebeuren,” vertelt hij. “Ik ben van het manifesteren en dat heeft me ook ver gebracht.” Maar hij weet ook dat hij daar een beetje in kan doordraaien.
“Stond ik in de Ziggo Dome, dan was ik alweer bezig met alles wat ik daarna wilde doen. Pas toen ik er een halfjaar later op terugkeek, dacht ik: o ja, dat was eigenlijk best vet. Mijn pa zei op een gegeven moment: âAlles kan nĂłg leuker worden als je de doelen die je behaalt ook even voelt.â Dat heeft mijn ogen geopend. Niet alleen maar doorbeuken, maar soms ook even stilstaan. Dat zit ook in die lach naar die cameraman op dat festivalfilmpje dat ik net liet zien. Op dat moment was ik me heel bewust van: even genieten, beseffen hoe bijzonder dit is.â
Het hele stuk lezen? Dat kan hier. Of haal LINDA.meiden in de winkel.
Sor: 'Het maken van dit album begon op mijn dieptepunt'
Merry Almuhtaseb (26) is online redacteur bij LINDA.meiden. Ze is een trotse Hagenees en zal niet snel haar paleisje in de stad inruilen. Zelfs niet voor Amsterdam. Ze is een echte augurken-lover en een full-time Yapper.
