Antoon: 'Ik wil niet alleen maar doorbeuken, maar soms ook even stilstaan'

Het is drie dagen na zijn festivalshow op Paaspop als Tijn Verkerk (24) in een Amsterdams restaurant een filmpje laat zien op zijn telefoon. Op beeld is het donker, de zanger zelf staat in een blauwe tracksuit van Billionaire Boys Club op het podium, vóór hem een zee van mensen en lichtjes, terwijl de laatste klanken klinken van zijn nummer Tot het eind van mij. Het is een emotioneel ankerpunt in zijn show; het nummer dat hij schreef als brief aan zijn moeder, die in 2020 aan darmkanker overleed. “Zie je me hier lachend omkijken naar de cameraman? Dat was het moment dat ik echt voelde: ik ben blij dat dit moment er is voor mijn ma, én ik was ervan aan het genieten in plaats van dat ik er een soort ongemakkelijkheid bij voelde”, vertelt de zanger die behoort tot de meest gestreamde artiesten van Nederland. “Ik had al eerder een liedje voor mijn moeder geschreven, Onweer. Dat wilde ik nooit op festivals zingen, omdat ik het te persoonlijk vond.”

Het was zangeres Wende Snijders die hem vorig jaar ­overhaalde met alleen een toetsenist over zijn moeder te zingen tijdens haar theatervoorstelling Vrijplaats. Met een publiek dat zittend op stoelen in stilte naar hem keek een iets ­andere setting dan de feestende massa’s waar hij ­normaal voor staat. “Ik geloof dat ik me nog nooit zo ­kwetsbaar heb gevoeld. Ik ben niet zo’n huiler, maar op dat moment voelde ik wel even: wow, what the fuck.” Een ­gevoel waar hij tijdens de afgelopen clubtour voor zijn nieuwe album steeds beter mee leerde omgaan. Inmiddels speelt hij de ode aan zijn moeder voor een festivalpubliek van dertigduizend man. Het markeert een omslag voor hem. “Ik zie mezelf geen uur lang liedjes zingen over wat ik allemaal voel. Ik wil nog steeds een feestje bouwen, maar dit creëert wel een nieuwe connectie met de crowd, iets wat ik eerder nooit heb gevoeld op een festival.”

Zijn Antoon en Tijn eigenlijk dezelfde persoon?
“Ja, ik denk het wel. Wat je ziet, is wat je krijgt. Ik ben niet bezig een soort act hoog te houden. In mijn muziek en shows, maar ook in interviews, probeer ik gewoon mijn meest authentieke zelf te zijn.”

Ben je wel bezig met je imago of hoe je overkomt?
“Nee, dat lijkt me ook heel vermoeiend. Ik hoor weleens dat mensen me arrogant vinden als ik zeg dat ik overal inga met het gevoel dat ik het kan. Maar daar heb ik eigenlijk geen moeite mee. Zo ben ik gewoon, dat zeggen mensen om me heen ook.”

Vraag je dat weleens aan anderen?
“In hectische situaties, zoals live interviews, voel je dat soms eventjes niet zo goed meer aan. Dan kan ik wel aan vrienden of familie vragen: hoe deed ik het? Vond je dat ik mezelf was? Eergisteren zat ik bij Jinek en maakte ik een grap waarvan ik achteraf dacht: wat heb ik nou weer gezegd? Want ik ben echt een flapuit en zeg gewoon wat ik denk. Ik belde daarna meteen m’n pa: was dit brutaal? Maar ik geloof dat ze het wel grappig vond. ‘Je was precies zoals je je aan de keukentafel zou gedragen’, hoor ik vaak.”

Nadat zijn hit Hyperventilatie vijf jaar geleden viral ging op TikTok, klom Antoon pijlsnel op naar de top van de ­Nederlandse muziekwereld. Als producer werkt hij met ­artiesten als Roxy Dekker, Froukje en S10. Als artiest ­maakte hij drie albums, stond hij in de Ziggo Dome en heeft hij meerdere grote hits op zijn naam staan. Dat succes is hem niet komen aanwaaien: hij gaat er vol voor. Niet ­‘bankhangen, blowen of gamen’, vertelde hij eerder al in het AD, maar elke dag sleutelen aan nieuwe muziek, plannen maken, doelen stellen. Een werkmentaliteit die hij van huis uit meekreeg. “Mijn vader was heel supportive in alle ambities die wij thuis hadden, maar eiste ook wat. Dit is wat je wil? Dan gaan we er ook helemaal voor. Don’t half-ass it.” Terwijl zijn leeftijdsgenoten als bijbaantje gingen ­vakkenvullen bij de supermarkt, mocht dat van zijn vader niet: “Jij bent goed in muziek maken, dus focus je daarop.”

Wat vond je daarvan?
“Soms baalde ik daarvan, want mijn vrienden trapten lol met elkaar bij de Albert Heijn, terwijl ik middelbare scholen afbelde of ik voor vijftig euro op hun schoolfeest mocht komen draaien. Bijna elk weekend stond ik wel ergens, mijn vader reed me overal heen. Hij legde me niks op, ik wilde dit ook zelf. Maar dat ik er zo hard voor ging, was misschien ook omdat ik zijn teleurstelling voelde als het niet ging zoals hij het voor zich zag.”
Tijn geeft eerlijk toe dat die druk soms schuurde. “Ik heb mijn pa op momenten een lul gevonden, maar ik heb wel altijd gezien waarom hij het deed. Ik ben heel zeker van mijn zaak en weet precies wat ik wel en niet wil. Dat heeft hij me geleerd. Toen ik op mijn vijftiende stopte met het vwo om naar de Herman Brood Academie te gaan, zag niemand daar iets in. Leraren, ouders van vrienden, mijn oma en opa waren echt van: joh Tijn, je mag het zelf weten, maar dit is echt een heel domme keuze. Alleen mijn pa en ik dachten: dit gaat ’m helemaal worden. Dat heeft hij heel goed ­gedaan. Als het aankomt op zakelijke dingen, is hij gewoon de beste. Maar dat staat los van de vader-zoonband. Mijn moeder was in het gezin meer de liefdevolle factor.”

Met wie je meer persoonlijke dingen kon bespreken?
“Ja, mijn pa was, zéker voor mijn moeders dood, echt zo’n ‘man-man’. Gewoon niet zeiken, nooit praten over je gevoel. Mijn moeders dood is daarin wel een keerpunt geweest. Nu belt hij me soms op en zegt: ‘Dit is even je vader, even geen manager nu.’”

Je moeder was meer van de school ‘als jij maar gelukkig bent’, vertelde je bij Jinek. Mis je dat perspectief nu in je leven?
“Die stem viel inderdaad helemaal weg. Voor mij, en ook voor mijn zussen, was dat zoeken: hoe moeten we ­hiermee dealen? Gaandeweg ben ik me daar zelf in gaan ­ontwikkelen. En er zijn ook wel andere mensen in mijn leven die me daarin helpen. Als ik geen tien haal, voelt het voor mij alsof ik gefaald heb. Twan (rapper-producer Big2 en mentor van Antoon, red.) zegt dan weleens tegen me: ‘Gast, waar heb je het over? Kijk waar je staat.’ Mijn oma is ook wel die vrouwenstem in mijn leven. Waar mijn pa en ik altijd zien waar het beter kan, zegt zij vaak: ‘Maar dit is toch mooi zo, je hebt toch je best gedaan?’”

Op zijn telefoon laat hij een filmpje zien dat zijn oma naar hem stuurde. Ze filmt zichzelf terwijl ze Knalprobleem met Milolaathetlukken luistert. Een single van zijn derde album, dat vol staat met tracks die spontaan zin geven om een nachtje door te halen in een club, of bouncend in een dampend hete festivaltent te staan. “Dit is echt genieten”, zegt ze vrolijk in de camera. Hij lacht. “Zo’n nummer over mijn moeder raakt haar echt. Of ze hier écht van geniet, weet ik niet, maar ze is gewoon super-supportive.”

Je album lijkt een iets stevigere sound te hebben dan je vorige muziek. Was dat bewust?
“Tijdens het maken van dit album had ik voor het eerst echt grote festivalshows in mijn achterhoofd. De maatstaf werd: werkt deze track op een mainstage voor dertigduizend man? Dat hoor je erin terug, maar voor mij voelt het niet als een heel andere afslag. Ik ben vooral bezig geweest met wat ik tof vond. Mijn grootste ontwikkeling zat ’m voor mij vooral in de productie. Naast artiest ben ik op dit album ook producer van alle muziek. Je hoort veel house en UK garage-invloeden, breakbeats. Maar goed, nu komen we bij heel nerdy muziekdingen. Daar kan ik uren over praten.”

Als je een nummer als Tot het eind van mij uitbrengt, weet je dat je daar in interviews ook veel naar gevraagd zal worden. Hoe is dat voor jou?
“Ik schreef dit nummer tijdens een schrijverskamp met Twan en songwriter Kevin Bosch. Zij zijn ook mensen verloren. Door gesprekken met hen kwam ik op een heel natuurlijke manier bij mijn gevoel, en daar kwam dit liedje uit. Het voelt goed om dit nu te delen, ook omdat veel mensen zeggen dat het hen steunt. Op een gegeven moment is het ook wel weer mooi geweest, maar ik vind het nooit erg om over mijn moeder te praten.”

Je leven was de afgelopen vijf jaar een rollercoaster. Ben je daardoor als persoon veranderd?
“Iedere persoon verandert in vijf jaar, dus ik heb ook niet stilgestaan. Eerder liet ik alles wat meer gebeuren, denk ik. Ik ben van het manifesteren en dat heeft me ook ver gebracht. Alleen kan je daar ook een beetje in doordraaien. Stond ik in de Ziggo Dome, dan was ik alweer bezig met alles wat ik daarna wilde doen. Pas toen ik er een halfjaar later op terugkeek, dacht ik: o ja, dat was eigenlijk best vet. Mijn pa zei op een gegeven moment: ‘Alles kan nóg leuker worden als je de doelen die je behaalt ook even voelt.’ Dat heeft mijn ogen geopend. Niet alleen maar doorbeuken, maar soms ook even stilstaan. Dat zit ook in die lach naar die cameraman op dat festivalfilmpje dat ik net liet zien. Op dat moment was ik me heel bewust van: even genieten, beseffen hoe bijzonder dit is.”•

ANTOON GEBOREN 11 februari 2002 in Hoorn ALS Valentijn Antoon Verkerk BEROEP Rapper en zanger WOONT in Amsterdam ALBUM Tot het eind van mij (2026) DOCU Antoon – Engel (Prime Video, 2023) WAS de meest gestreamde artiest van Nederland WON een Edison Pop Award INSTA @antoonpb