Huisarts

“Toen ik dat thuis overlegde, twijfelden we allemaal, omdat corona net was komen opzetten. Mijn zus zei nog dat de huisarts waarschijnlijk druk genoeg is met coronapatiënten. Uiteindelijk heb ik gelukkig toch gebeld en vertelde hij me na het prikken van bloed en een echo al snel dat het foute boel was.”

“Op de echo was te zien dat dit is niet gewoon een ontstoken klier was. Er werd een biopt genomen van de klier en een CT-scan gemaakt, waaruit bleek dat ik niet alleen opgezwollen klieren had in mijn nek, maar ook bij mijn borstbeen. Bij een operatie werd toen één van de klieren verwijderd om te onderzoeken wat het was.”

Uitslag

“Hierna heb ik een week op de uitslag moeten wachten. Die week was ik ook nog eens jarig, dus dat was de stomste verjaardag ooit. Uiteindelijk werd ik gebeld en vertelde de dokter dat het inderdaad om een Hodgkin lymfoom, oftewel lymfeklierkanker, ging.

“Ik had er voor gekozen het gesprek met de arts alleen te doen. Van tevoren had ik mijn ouders niet eens verteld dat de artsen het vermoeden hadden dat het om Hodgkin ging, want ik wilde niet dat ze zich onnodig zorgen zouden maken. Toen het toch kanker bleek te zijn, ben ik eerst naar mijn vader toegegaan om het hem in tranen te vertellen. Daarna ben ik meteen naar mijn moeder toe gereden om het haar te vertellen. Dat was heel heftig.”

Chemo

“Mijn eerste chemo had ik op 15 mei en ik heb gisteren mijn vierde gehad. De eerste twee chemo’s waren echt een hel; ik was de hele week daarna doodziek en ik had één dag zelfs zoveel pijn dat ik non-stop heb liggen huilen en schreeuwen. Zelfs morfine hielp niet. Gelukkig gaat het op sommige dagen beter. Dan ben ik alleen moe en misselijk.”

“De kanker zit in stadium twee. Dat geeft een uitstekende prognose en dat scheelt enorm. Daardoor kan ik nog positief blijven, want ik kan er vanuit gaan dat ik beter word. Het enige wat minder fijn is, is dat ik door de chemo en de twee weken bestraling die ik ga krijgen, het risico loop dat ik later een tweede kankersoort of hart- en vaatziekten kan krijgen. Ik blijf er dus mijn hele leven mee bezig en dat is niet iets wat je wil, als je net twintig bent.”

Corona

“Als je zo ziek wordt, wil je het liefst alles uit het leven halen. Helaas heb ik door de chemo weinig witte bloedcellen en heb ik nauwelijks weerstand, waardoor corona ontzettend gevaarlijk is. Mijn moeder en mijn zus, met wie ik woon, kunnen daardoor niet eens naar de winkel en spreken ook nauwelijks met mensen af. Als we dat wel doen, dan doen we dat in de tuin op afstand.”

“Dat aan huis gekluisterd zijn in deze tijd is iets wat ik heel moeilijk vind. Ik kan niet meer even met mijn vrienden een drankje gaan doen of naar de stad. Op de dagen dat ik me goed voel, wil ik echt genieten van het leven. Maar ik moet helaas binnenblijven.”

Behandeling

“Over twee weken krijg ik een PET-scan om te zien of de chemo aanslaat. Dat is heel erg spannend, want als het aanslaat hoef ik nog maar twee chemo’s en twee weken bestraling. Daarna ben ik eigenlijk genezen. De kans dat het niet aanslaat is 25 procent. Als dat het geval is, krijg ik een nog zwaardere chemo, maar daar wil ik eigenlijk niet over nadenken.”

Positief

“Ondanks alles probeer ik heel positief in het leven te staan. Ik besef me nu hoe fijn het is om een rondje te lopen zonder pijn. Als zoiets kleins me al zo gelukkig kan maken, dan denk ik echt ‘waar heb ik me vroeger altijd zorgen om gemaakt?’ En dat wil ik ook meegeven aan andere meiden. Probeer, vooral als je jong en gezond bent, ontzettend te genieten van het leven.”