Agenda: vol. Inbox: chaos. Op bek gegaan: meerdere keren. Lessen geleerd: tientallen. In haar columns laat Tess Scholten (28), ondernemer en oprichter van For You Agency, zien hoe ze het doet.
Deze week: waarom de bestie-trip de belangrijkste vakantie van je jaar is.
Met een big smile komt mijn schoonzusje aanlopen op het Amsterdamse terras waar we hebben afgesproken. Ze is net terug van een weekje Frankrijk met haar beste vriendin. “Hoe was je vakantie?!”, vraag ik haar. “Het was serieus de leukste vakantie van m’n leven,” antwoordt ze. We moesten allebei bijna huilen toen we weer thuis waren.” En ik snapte dat helemaal.
Voordat mijn broertje dit leest en denkt dat ik onze familieband op het spel zet: hij – haar vriend dus – is fantastisch. Daar gaat het verder ook helemaal niet om. Maar zo’n ultieme bestie-trip moet je wat mij betreft verplicht in je agenda metselen. Het liefst elk jaar opnieuw, want het is misschien wel de belangrijkste vakantie die je jezelf (en je vriendschap!) kunt gunnen.
Terwijl ik deze column schrijf, lig ik zelf op een strandbedje op een Spaans strand. Mijn eigen bestie zit op een steenworp afstand in de branding. Ze probeert zo efficiënt mogelijk de laatste zonnestralen te vangen van de extreem hoge uv-index van vandaag. Een van onze belangrijkste gespreksonderwerpen deze week, na de existentiële vraag of we vanavond hakken of platte slippers aantrekken naar het diner.
Vroeger waren de bestie-trips geen optie, maar een gegeven. De vraag was niet óf we gingen, maar waarheen. Op mijn zeventiende stond ik met mijn besties een week lang te feesten in Albufeira, maar tegenwoordig is het al lastig om met dit groepje een diner te plannen. Ergens tussen fulltime banen, vriendjes en drukke levens met alles wat daarbij komt kijken, zijn onze vriendinnentrips bijzonder zeldzaam geworden. Als ze überhaupt nog wel eens plaatsvinden.
Daar is op zich helemaal niks mis mee. Vakanties met je geliefde zijn ook heerlijk. Maar het is gewoon … anders. Je bestie-vakantie is simpelweg met afstand de leukste vakantie die er is. En hoe leuk mijn lieve broertje ook is, mijn schoonzus kan dat beamen.
24/7 met je lievelingsmens doorbrengen, eindeloos kletsen, lachen, zwemmen, zonnen, anderhalf uur tutten voordat je uit eten gaat, herinneringen ophalen van tien jaar geleden, dezelfde inside jokes voor de honderdste keer vertellen en alsnog dubbel liggen van het lachen. Het is een compleet andere vorm van opladen en geeft weer een nieuwe dimensie aan je vriendschap.
Heb je het met je vriend ooit over de sterkte van de uv-index? Sta je urenlang met hem te tutten voor de spiegel met Beyoncé door de speakers en te bespreken of jullie hakken dragen vanavond? En of die ober nou naar jullie keek of gewoon slechtziend is? Precies. Dat bedoel ik.
Laatst kwam ik in het buitenland een groep Nederlandse vriendinnen tegen. Stuk voor stuk geweldige, hippe vrouwen van rond de vijftig. Ze zagen eruit alsof ze de tijd van hun leven hadden. Nieuwsgierig als ik ben, vroeg ik wat ze met z’n vijven in Australië deden, of all places. “Dit doen we al sinds onze twintigste”, vertelde een van hen. “Ieder jaar laten we de mannen, kinderen en verplichtingen thuis en gaan we samen op reis.” Iconisch. Dit is precies wie ik nu ben en later wil worden.
Natuurlijk is het makkelijk om je vriendschap te onderhouden door af en toe een vluchtige kop koffie te drinken. Maar we weten allemaal hoe dat gaat. Je neemt in anderhalf uur haastig de grote updates van je leven door en voor je het weet ren je weer door naar de volgende verplichting.
Na elke vriendinnenvakantie kom ik op een heel andere manier thuis. Ik ben mentaal opgeladen, heb buikpijn van het lachen en mijn vriendschap heeft meer diepgang dan ooit. Je leert elkaar nog weer beter kennen als je samen uren in de auto zit of herinneringen maakt aan de andere kant van de wereld. Je wordt daar zo’n rijk mens van.
Dus geloof mij, mijn schoonzusje en mijn beste vriendin, die inmiddels roodverbrand uit de branding is komen lopen: stuur nu die app naar je bestie(s). En plan een tripje in. Want een bestie-vakantie is niet zomaar een reisje, het is de tijd van je leven. Sorry, lieve boyfriends … maar daar kan geen romantische vakantie tegenop.
Vorige column van Tess gemist? Je leest ‘m hier.
Tess: 'Soms vergeet ik dat ik naast baas óók nog kleine Tess ben'
