Een erfenis van een bekende kan spannend zijn: wie krijgt wat? Maar een erfenis kan ook uit onverwachte hoek komen óf vervelende situaties met zich meebrengen.
Daar kan Myrna (37) uit Utrecht over meepraten. In de rubriek ‘De Erfenis’ vertelt ze erover.
Een knalgele rok en ivoorkleurige top: dat is de outfit waarin Myrna haar ik-blijf-bij-jou-feest – haar alternatief voor een klassieke bruiloft – vierde. Op het eerste oog een kleurrijke en creatieve set, maar er gaat veel meer achter schuil: zo’n vijfenveertig jaar geleden trouwde haar moeder namelijk in deze jurk. “Mijn moeder was een heel creatief type: voor verjaardagen knutselde ze vaak zelf iets. Daar stak ze altijd veel tijd en moeite in. Oprechte aandacht was een van haar belangrijkste waardes.”
Myrna was achttien toen haar moeder op 54-jarige leeftijd onverwacht overleed. “Ik wilde nooit trouwen, en zeker toen mijn moeder overleed zag ik een bruiloft niet meer zitten. Een trouwjurk uitzoeken zonder dat ultieme moeder-dochtermoment, het hoefde voor mij helemaal niet meer.” Toch wilden Myrna en haar vriend de liefde wel vieren. Het werd een ik-blijf-bij-jou-feest. “Ten overstaan van onze vrienden en familie zeggen dat we van elkaar houden: dat leek me wel wat. Toen ons idee voor een feest steeds concreter werd, wist ik: ik wil iets met de trouwjurk van mijn moeder.” De jurk, ivoorkleurig en met vleermuismouwen – héél seventies – lag toen nog bij haar vader op zolder. “Hij vond het een heel mooi idee, zo kreeg de jurk ineens weer een heel duidelijk doel.”
Voorafgaand aan het feest stond Myrna niet zo stil bij hoe bijzonder het was dat ze de jurk van haar moeder zou dragen. “Ik vond het vooral praktisch: dan was de outfit maar vast geregeld. Natuurlijk had het iets symbolisch, maar pas tijdens het vermaken van de jurk realiseerde ik me hoe waardevol dit eigenlijk was. Door het ritueel van het vermaken van de jurk gaf ik mijn moeder een plek in het feest, en realiseerde ik me dat het langzaam steeds meer oké werd dat zij er niet bij zou zijn.”
Ze was er niet bij, maar toch ook wel. “Want mijn moeders creativiteit en vermogen om dingen zelf te maken, kwamen helemaal terug in mijn outfit.” Afgelopen februari vierde Myrna haar ik-blijf-bij-jou-feest. De rok en top liggen nu weer “gewoon in een doos” onder haar bed. “Ik heb de rok zo laten vernaaien dat-ie afgeknipt kan worden en ook als alledaags kledingstuk gedragen kan worden. Het dragen van mijn moeders jurk is weer een zoveelste stap richting het volwassen worden, in het loskomen van het kind dat per se haar moeder nodig heeft. Het heeft me sterker gemaakt. Dat ik daar vorm aan kon geven op een manier die ook heel erg bij mijn moeder zou passen, is heel waardevol.”
Angela (39): 'Ik erfde ruim vijftigduizend euro. Maar alles is al op'
