Gezond gelul – de zin en onzin van health hypes. Da’s het thema van LINDA. magazine deze maand. En als je dan op de LINDA.redactie werkt, ben je mooi de sjaak. Want een challenge? Daar zijn ze hier niet vies van.
De ene collega stort zich op suikervrij eten, de ander wil proberen 10.000 stappen per dag te halen. En redacteur Bloem? Die besloot een week lang álle socialmediaplatformen links te laten liggen.
Een Gen Z’er die een week lang apps als Instagram, TikTok, Snapchat en Facebook (oké, die was niet zo moeilijk) moet mijden: dat mag je gerust een challenge noemen. Want even voor de goede orde: ik spendeer gemiddeld acht (!) uur per week op TikTok, drie uur op Instagram en mijn volledige schermtijd is gemiddeld zo’n 4,5 uur per dag. Oef – die kwam wel even aan.
Ik ben opgegroeid met schermen, maar tóch – zodra iemand begon over dat ik ‘social media verslaafd’ zou zijn, ging ik vol in de weerstand: nee joh. Ik kan makkelijk een week lang niet naar die apps omkijken. En eerlijk gezegd was ik ook wel heel nieuwgierig wat het met me zou doen. Zo geschiedde: deze Gen Z’er ging een week door het leven zonder social media.
Ik begin de dag zónder telefoon. Wekker uit, nog even liggen (ik ben niet zo iemand die meteen uit bed stapt – helaas). Waar ik normaal m’n mail zou checken, Instagram open en misschien nog tien minuutjes scrol op TikTok, lig ik nu naar het plafond te staren. Saai. Dan maar eruit.
Het was de week van de eerste sneeuw: treinen reden amper, dus werd het een thuiswerkdag. Op zulke dagen sport ik altijd eerst, dus: klein ontbijtje, koffie en gaan. Meestal scrol ik tijdens het eten nog even op m’n ForYou-page, maar dit keer zat ik zwijgend naar m’n banaan te kijken.
Zwaar had ik het niet die dag, maar ik merkte wél dat ik blijkbaar standaard achttien keer per dag naar Instagram wil grijpen. Tijdens het koffiezetten, op de wc, terwijl m’n eitje gaar wordt: ik betrapte mezelf er keer op keer op dat ik – automatisch – de app wilde openen. Alleen: er gebeurde niets. Ik had de app namelijk verwijderd en klikte op een lege plek waar eerst Instagram stond. Ja, ik weet het: dit neigt naar afkickverschijnselen. En misschien is dat het ook gewoon.
Op dag twee was het nog steeds code oranje en begon het tot me door te dringen dat ik deze week waarschijnlijk de hele tijd alleen binnen zou zitten. Zónder social media. Heel Nederland was in de ban van de uitzonderlijke sneeuwval en ik wíst gewoon dat m’n TikTok vol zou staan met herkenbare content. Die ik dus niet kon zien.
Ik woon samen met mijn vriend – die fysiotherapeut is en dus niet thuis kán werken – dus ik zat overdag alleen. En dat maakte het extra lastig, want: geen afleiding en niemand om tegenaan te lullen. Op dag twee begon het gevoel te komen dat ik echt iets miste.
Banenzwemmen voor werktijd, hoe lekker is dat nou écht? Redacteur Ellen testte het: ‘Ik had ruzie met een zeventigplusser’
Dag drie en vier gingen eigenlijk verrassend goed. Ik had het gevoel dat ik er eindelijk de vruchten van ging plukken. Beide dagen begonnen weer in de sportschool – waar ik het scrollen tussen de oefeningen door wel miste – maar die afkickverschijnselen waar ik het net over had (hoe overdreven dat ook klinkt) waren als sneeuw voor de zon verdwenen.
De dagen waren productief, ik kreeg veel gedaan en dacht zelfs: ik moet dit misschien wel langer dan een week doen. Maar halverwege de week realiseerde ik me ook: ik heb niet het idee dat m’n schermtijd écht omlaag is gegaan.
Dat bleek ook op dag vijf. Waar ik normaal TikTok of Instagram zou openen, vonden m’n vingers nu hun weg richting Pinterest en WhatsApp. Alles wat ik meemaakte – wat normaal in een Snapchatgroep zou belanden – stuurde ik nu als losse spraakmemo’s naar vriendinnen (sorry daarvoor).
Ik ga binnenkort verhuizen, dus ook Pinterest was de sjaak. Achteraf gezien: best wel valsspelen. Eigenlijk had ik die app ook moeten verwijderen. Ik denk dat ik inmiddels elk interieurplaatje op Pinterest wel gezien heb.
Tegen het weekend was ik er behoorlijk klaar mee. Ik had zó het gevoel dat ik iets miste. Nieuwe trends, nieuwe films die je echt moet zien volgens TikTok, mensen die ik volg die belangrijk nieuws delen. Hoe triest het ook klinkt: ik vond het écht heel frustrerend dat ik dat allemaal miste.
Op dag zeven kwam de irritatie. Mijn vriend deed niet mee aan de challenge en zat dus al de hele week naast me te scrollen. En die TikTok-geluidjes? Aaaah. Ik irriteerde me kapot. Jeetje, wat zijn díé irritant als je alleen het geluid hoort en de bijbehorende video niet ziet. Ook hoe vaak hij z’n telefoon erbij pakte begon me steeds meer te storen. Die laatste dag was wat dat betreft echt de druppel. Het was maar goed dat de challenge er bijna op zat.
Uiteindelijk was het best fijn. Ja, ik was productiever en ja, ik vond het heerlijk om niet de hele tijd te doomscrollen – al werd het scrollgedrag van m’n vriend daardoor ineens extra irritant. Ik merkte trouwens niet echt dat ik beter sliep of me minder moe voelde (waar ik wel op hoopte). Misschien werkt dat pas als je écht langer van social media afblijft. Voor nu voelde het vooral alsof er continu iets ontbrak, en dat zorgde juist voor onrust.
Het constante gevoel van ‘iets missen’ is frustrerend én ergens ook belachelijk. Want toen ik maandag weer online kwam, bleek ik vooral wat zwangerschappen, verlovingen en leuke seriesnippets gemist te hebben – en verder? Bar weinig.
Wat me ook dwarszit: ik heb de dopamine-boost van het scrollen niet helemaal weten te weerstaan. Pinterest, WhatsApp en de online shop-apps werden gewoon nog gebruikt, dus m’n schermtijd ging maar met een uurtje omlaag. Misschien volgende keer maar een week helemaal zonder telefoon. Eens zien hoe ik dán piep.
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
Even geen sociale media én unieke ervaringen: dit zijn de reistrends van 2026
Bloem van Beijsterveldt is coördinator branded content en lifestyle redacteur bij LINDA., LINDA.meiden en Vogue.nl. Ze is dol op Nederlandse romcoms met een einde dat je van mijlenver ziet aankomen, maar waar je tóch blij van wordt. Zwart van top tot teen of witte muren? Daar krijgt ze het Spaans benauwd van. Veel liever schrijft ze over kleur, voor in huis én in kleding.
