Van overspel tot fraude en van familiegeheimen tot femicide: privédetective Herma Kluin krijgt dagelijks in haar werk te maken met bedrog, geheimen en soms afschuwelijke onthullingen.
Maar hoe ziet zo’n dag eruit? En met wat voor zaken krijg je als privédetective te maken? Herma schrijft tweewekelijks over haar belevenissen.
Camilla laat me de beelden zien van haar beveiligingscamera. Op het scherm sluipt een man haar huis binnen. Hij opent de meterkast, plaatst een zwaar explosief en verdwijnt. Even later volgt er een enorme klap. Haar huis staat binnen enkele seconden volledig in brand.
“Hoe ben je ongedeerd het huis uitgekomen?”, vraag ik. “Ik was een weekendje weg”, zegt ze. “Gelukkig, dit had heel slecht kunnen aflopen”, zeg ik. “De angst zit er nu goed in. Mijn huis is weg en gelukkig heb ik een andere plek kunnen krijgen, maar ik weet dat ze me weer zullen vinden.”
“Weet je wie de dader is?” Ze twijfelt geen seconde. “Iemand die aangestuurd is door mijn ex. Hij doet het zelf niet, zo dom is-ie niet. Het onderzoek loopt nog in verband met alle aangiftes die ik heb gedaan. Ook de camerabeelden zijn bij de politie veiliggesteld.”
Camilla voelt zich totaal radeloos en onveilig en wil naast de hulp van de politie ook de hulp van ons erbij inschakelen. We hebben veel ervaring met stalkingszaken en via via had ze vernomen dat we daarbij succesvol zijn.
'Hij werd gedrogeerd en beroofd in een hotelbar, maar onderzoek in Colombia bleek voor ons te gevaarlijk'
In overleg met Camilla maak ik een afspraak met de burgemeester. Hij reageert direct positief. Het gesprek vindt plaats op het stadhuis, samen met Hoofd Veiligheid. Ik vertel dat we in eerdere stalkingszaken veel hebben bereikt door een nauwe samenwerking met de politie. Als de burgemeester zich achter dit dossier schaart, kan dat in positieve zin het verschil maken. Hij blijkt zelf heel goed op de hoogte te zijn van deze casus en hij ziet ook hoe groot de onrust in de buurt is. Hij belooft zich in te zetten voor een betere afstemming met de politie.
In Camilla’s straat hangen inmiddels politiecamera’s. Het geeft haar een beetje rust, maar of dat de stalking doet stoppen, daar is ze sceptisch over. De rechtszaak komt eraan en dat is de gevaarlijkste fase.
Ik word teruggebeld door een vrouwelijke politieagent. “Wat goed dat je dit voor je cliënten doet”, zegt ze. “We hebben beperkte middelen, maar deze zaak nemen we heel serieus. Ik verwacht dat mijn leidinggevende positief reageert, al is hij nu met vakantie. Ik wilde je alvast laten weten dat het onze aandacht heeft. Alleen de camera’s moeten waarschijnlijk weg vanwege privacyregels.”
Ik leg uit waarom dat nu niet verstandig is. De politie begrijpt het, maar moet zich aan de regels houden. Camilla en ik dringen aan op een verlenging van twee weken.
Een paar dagen later krijg ik een bericht van Camilla: “Ik heb een angstige nacht achter de rug. Sirenes overal. Toen ik naar buiten keek, reed er een auto met gedoofde lichten heen en weer. Het voelde helemaal niet goed. Ik heb het onmiddellijk doorgegeven aan de politie.” Ik snap haar ongerustheid helemaal. “Als je me nodig hebt, mag je me bellen, hoor”, zeg ik.
De spanning loopt hierdoor verder op bij Camilla en we zijn benieuwd wat de camerabeelden hebben geregistreerd. En dan komt er een uiterst teleurstellend bericht binnen. De camera’s hebben niets opgenomen. Helemaal niets. Een enorme tegenvaller. Er wordt direct actie ondernomen door de politie en de data blijkt corrupt. Wat dat precies inhield, weten we niet, maar het heeft niet gewerkt. Er wordt meteen een technische man bijgehaald, waardoor het de volgende keer wél werkt, maar Camilla’s vertrouwen is tot een nulpunt gedaald.
'Één lange tongzoen en een hoop liefdevolle gebaren: meer bewijs hadden mijn rechercheurs niet nodig'
Ik stel voor om een plan van aanpak te maken om haar tot aan de rechtszaak zo veel mogelijk veiligheid te bieden door het optuigen van een observatieteam. Een paar dagen daarna belt de politie opnieuw. Het is dezelfde vrouwelijke rechercheur. Ze gaan de samenwerking niet aan. Ik ben teleurgesteld, maar al snel maakt mijn teleurstelling plaats voor een glimlach.
De verdachte is opgepakt. De rechter heeft besloten over de voorlopige hechtenis. Voor nu is het gevaar even geweken. Althans, dat hopen we. Camilla kan haar koffer inpakken voor haar geplande vakantie en even ademhalen. Voor ons betekent het dat we kunnen loslaten, mits dit de enige verdachte/dader is.
Maar één gedachte blijft aan mij knagen, want als we eerder waren ingeschakeld, hadden we misschien veel eerder bewijsmateriaal kunnen verzamelen. Dan had Camilla niet jarenlang in angst hoeven te leven.
Het is geen verwijt, want velen weten simpelweg niet dat je in zulke situaties ook een detective kunt inschakelen. Onbekend maakt onbemind — maar soms maakt onbekend ook onveilig.
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
'Haar ouders hebben geen idee waar ze is. De zorgen zijn extra groot omdat Kristie (18) een verstandelijke beperking heeft'
Herma Kluin (62) is privédetective en eigenaar van Recherchebureau Incognito, auteur en spreker. In 2025 kwam haar boek De privédetective uit, waarin ze een uniek en eerlijk inkijkje geeft in haar bijzondere beroep. Herma werd in 2021 in Londen onderscheiden met een internationale Win Trade Woman Of The Year Award voor haar werk.
