'Volgens justitie heeft Kevin B. de levens van bijna 200 jonge meisjes jarenlang tot een hel gemaakt'

De zaak van Kevin B.

Toen ik klein was, waarschuwden mijn ouders me voor vreemde mannen bij school of de speeltuin. Ze zeiden dat wat die mannen ook zouden aanbieden – of het nou snoepjes waren, een nieuwe Barbiepop of jonge puppy’s – ik nooit, maar dan ook nooit met zo’n meneer mee moest gaan.

Mijn vader en moeder hebben me dit niet één, twee of drie keer verteld. Ik denk dat ik het serieus honderden keren heb gehoord. Volgens mij heb ik er op een latere leeftijd zelfs de draak mee gestoken. Dat ik zeker wel mee zou gaan voor snoepjes, omdat we die thuis amper kregen. En dat een nieuwe Barbie ook wel welkom was. Maar uiteraard was de boodschap goed aangekomen.

Zo herinner ik me nog goed dat een verdacht persoon regelmatig in de buurt van mij en mijn tienjarige vriendinnetjes verkeerde. Ik heb dat aan mijn ouders verteld, een beschrijving gegeven en mijn vader heeft toen aangifte gedaan. En dat resulteerde in een bezoekje aan het lokale politiebureau, want er was een meneer met het door ons beschreven signalement aangehouden. Eentje die bekend stond om het lastigvallen van minderjarigen. En wij mochten door een raampje kijken of we hem herkenden. Hij kon ons niet zien, maar wij hem wel. En ja, het was hem.

Grootste sextortionzaak van Nederland

Deze herinneringen kwamen afgelopen week sterk naar boven, omdat er opnieuw een tussentijdse zitting van Kevin B. in de rechtbank van Breda was. Hij wordt verdacht van het online misbruiken van 195 minderjarige slachtoffers. Ook wordt hij beschuldigd van het bezitten en vervaardigen van kinderporno. Volgens justitie gaat het om de grootste sextortionzaak die Nederland ooit heeft gekend. Het is een intens heftige zaak die ik al langere tijd volg.

Het nieuws dat hierover in het afgelopen jaar naar buiten is gekomen, raakt mijn moederhart. Ook kan ik moeilijk loslaten. Vanwege de omvang. Vanwege de details. Maar misschien nog wel het meest omdat ik me opnieuw realiseer hoe fundamenteel de wereld is veranderd.

De verdachte was zelf niet aanwezig bij de laatste tussentijdse zitting in Breda. Hij verblijft momenteel in een Penitentiair Psychiatrisch Centrum in Vught. In Jip-en-Janneketaal betekent dat dat hij in de gevangenis zit, op een speciale afdeling voor gedetineerden die intensieve psychische zorg nodig hebben. Daar verblijft hij sinds vorig jaar zomer. Zijn aanhouding kwam op gang nadat een minderjarig meisje uit Den Haag aangifte had gedaan. Toen de zedenrecherche Kevin B. in beeld kreeg, werd het onderzoek overgenomen door de autoriteiten in West-Brabant.

En ik kan me heel goed voorstellen dat de rechercheurs die zich in deze zaak hebben vastgebeten, meerdere keren kotsmisselijk zijn geworden van wat zij op de laptop van de 35-jarige, ogenschijnlijk doodgewone ICT’er hebben aangetroffen.

'In een verwoestende psychose onthoofdde Jesse R. zijn moeder, de details zijn zo gruwelijk dat ze bijna onwerkelijk lijken'Lees ook

Gevangen in een digitaal web

Volgens justitie zou Kevin B. de levens van bijna 200 jonge meisjes jarenlang tot een hel hebben gemaakt. 17 slachtoffers hebben zich tot nu toe bij de politie gemeld, en de politie heeft inmiddels 88 meisjes via beelden op zijn computer kunnen identificeren. Sommige meisjes waren nog maar tien, elf of dertien jaar oud. Het onderzoek bevindt zich in de afrondende fase en wordt volgend jaar drie tot vier dagen lang inhoudelijk behandeld. En dat wordt heel heftig, want meerdere slachtoffers zullen dan gebruikmaken van hun spreekrecht en vertellen wat hen is overkomen.

Terwijl Kevin B. overdag als ICT’er werkte, zocht hij ’s avonds contact met jonge meisjes op Snapchat. Hij presenteerde zichzelf als leeftijdgenoot. En zou – toen het contact nog heel pril was – heel vriendelijk zijn geweest. Via een snapje (een bericht via Snapchat) maakt hij kennis met zijn slachtoffers.
“Hey wat zie je er goed uit, vind je het leuk om makkelijk geld te verdienen?”
Daarna volgde een complimentje. Een gezellig gesprek. Nog een berichtje. Vervolgens kwamen er foto- en filmopdrachten. En voordat een meisje het zich goed en wel besefte, zat ze gevangen in een digitaal web waaruit ontsnappen bijna onmogelijk leek.

Volgens het Openbaar Ministerie dwong de verdachte zijn slachtoffertjes om steeds verder te gaan. Om extremere dingen te doen en die op camera vast te leggen. Met die beelden zou hij de meisjes hebben afgeperst en gechanteerd. Er moest constant nieuw materiaal worden aangeleverd. Rare opdrachten moesten worden opgevolgd. En als je dat weigerde, zou hij je foto’s online publiceren of naar je vrienden en familie sturen. Gedreven door angst bleven de meisjes zijn bevelen opvolgen.

Steeds sadistischer

Er zo moest er telkens nieuw materiaal komen. Steeds extremer. Anders zouden de foto’s online worden gezet of naar familie worden gestuurd. Ook zou hij hebben gedreigd hun ouders iets aan te doen. Uit het dossier blijkt dat sommige meisjes volgens justitie werden gedwongen extreem schokkend seksueel beeldmateriaal te maken. De opdrachten werden steeds verder opgeschroefd. Steeds vernederender, steeds onmenselijker. En ook sadistischer.

Zo vertelt het dossier dat één van de slachtoffers op de badkamervloer moest plassen om daarna haar eigen urine te moeten opdrinken en over zichzelf heen te moeten gieten. En uiteraard moest ook dat weer worden gefilmd van Kevin B. Sommige verdenkingen zijn zo heftig dat ik ze twee keer moest lezen. Het deprimeert me enorm. Het zou jouw dochter maar zijn overkomen…

Het leed van sextortion

De 35-jarige verdachte zegt niet te weten waarom hij dit alles heeft gedaan. Hij heeft ook verteld dat het hem spijt. Antwoord op de vraag wat zijn motief was, heeft hij niet.

Wel heeft hij een doel: hij wil behandeld worden. Het liefst nog vandaag in plaats van morgen. Want nu hij niet meer achter zijn laptop zit, lijkt het besef van wat hij heeft gedaan te zijn ingedaald. En daardoor zou hij zich enorm schuldig voelen en met suïcidale gedachten worstelen. Maar, zijn spijt zal noch de slachtoffers noch hun ouders waarschijnlijk boeien. Wat ik overigens ook honderd procent begrijp, want wie bekend is met het leed dat sextortion kan veroorzaken, weet dat slachtoffers levenslang hebben. Slachtoffers van sextortion hebben moeite met hun zelfbeeld en ze zijn het vertrouwen in de wereld en hun medemensen kwijtgeraakt. Dat is iets wat weer opgebouwd moet worden, maar dat kost veel tijd én therapie.

'Finn P. komt over als een charmante student, maar 5 vrouwen beschuldigen hem van verkrachting: 'Hij leek wel een beest''Lees ook

‘Het kwaad komt via wifi naar binnen’

Lang geleden waren er kinderlokkers buiten, maar tegenwoordig komt het kwaad via de wifi de slaapkamer binnen. Een jong meisje hoeft niet meer te worden verleid met snoepjes, speelgoed of jonge puppy’s. Degene die misbruik van haar wil maken, zit allang aan de andere kant van het scherm. Niet fysiek, maar mentaal neemt hij langzaam bezit van haar wereld. Hij wint haar vertrouwen. Stap voor stap. Vroeger werd een kind fysiek benaderd. Nu maakt een dader een account aan op Snapchat of Roblox.

En terwijl ik dit schrijf, vraag ik me af: hoe goed kunnen we onze kinderen helpen om niet in het digitale web van een seksueel roofdier te belanden? Het wrange is misschien wel dat ouders vroeger konden zien waar het gevaar zat. Er een beeld bij schetsen van een onbekende man op straat of bij een speeltuin. Maar een online leeftijdgenoot óf iemand die zich voordoet als een online maatje, kunnen ouders niet zien.

Zo’n persoon bevindt zich gewoon tussen alle andere digitale contacten. En juist dát maakt deze vorm van misbruik zo verraderlijk en eng. Want de nieuwe kinderlokker vraagt niet of je mee wilt gaan met hem, maar hij doet zich voor als een leeftijdsgenootje.

'De slachtoffers van serie-aanrander Nabil I. hebben levenslange angst en herbelevingen'Lees ook

‘Ooit snoepjes, nu Snapchat’

Hij is aardig. En attent! Hij stelt veel en vriendelijke vragen. Hij maakt grapjes. Stuurt leuke TikTok-filmpjes. En hij wint langzaam het vertrouwen. En tegen de tijd dat een kind voelt dat er iets niet klopt, is het vaak al veel te laat. Voor een jong meisje is hij degene die altijd reageert. Altijd luistert. Altijd online, dus dichtbij is.

Ze lacht met hem, danst voor hem en stort haar hart bij hem uit. En terwijl wij denken dat een jong meisje veilig op haar eigen slaapkamer zit, kan ze in werkelijkheid al volledig in de greep zijn van iemand die haar manipuleert.
We waarschuwen onze kinderen nog steeds voor het gevaar buiten. En dat moeten we ook blijven doen. Maar, ik hoop oprecht dat velen inmiddels ook gesprekken voeren over het gevaar dat zich achter een scherm van een telefoon of laptop verschuilt.

Leg gerust uit dat ze voorzichtig moeten zijn met personen die ze alleen via Snapchat kennen. Want er zullen altijd mensen met vreemde bedoelingen blijven bestaan. En kinderlokkers dus ook. Hij lokt alleen niet meer met snoepjes, hij begint met een vriendelijk Snapje.

Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.

'Op filmpjes die hij zelf maakte is te zien hoe hij op haar intrapte, totdat haar lichaam het begaf'Lees ook