Emma Kok bracht vorig jaar het nummer Jade uit, dat ze schreef voor haar ongeneeslijk zieke vriendin Jade Kops. Afgelopen weekend was de uitvoering daarvan te zien op televisie.
En daar stond de zangeres even bij stil op Instagram.
Emma Kok
Volgens Emma Kok is Jade ‘het meest mooie en belangrijke’ lied dat ze tijdens haar concert zong, dat te zien was op NPO1. Ze schreef het toen Jade Kops te horen kreeg dat ze was uitbehandeld. ‘Het voelt alsof we elkaar al ons hele leven kennen!!’, schrijft Emma. ‘Je bent echt mijn beste vriendin. Mijn grootste cadeau van die avond was dat jij daar zat. En je was ook nog bij mijn première van mijn theatertour!!’
Emma geeft aan het nummer elke avond te zingen. ‘Ik laat elke avond het publiek een staande ovatie voor jou geven!! Je bent de sterkste, moedigste, mooiste en krachtigste persoon die ik ken. Ik schrijf dit ook nu omdat ik wil dat je het nog kan lezen!!’
‘Ik hou ontelbaar veel van jou lieve schat. En ik blijf mijn hele leven Jade zingen met heel mijn hart!!’
Jade (19) kreeg op veertienjarige leeftijd de diagnose rhabdomyosarcoom, een zeldzame tumor in de halsstreek. Drie jaar later kwam het onvermijdelijke bericht: genezing was niet meer mogelijk. Sindsdien strijdt ze niet alleen voor haar eigen leven, maar ook voor dat van anderen.
Zo zette ze zich het afgelopen jaar onvermoeibaar in voor lotgenoten. Ze haalde maar liefst twee miljoen euro op voor het Prinses Máxima Centrum voor kinderoncologie in Utrecht – het ziekenhuis waar ze zelf talloze keren behandeld werd. “Het voelt als een tweede huis”, vertelde ze eerder aan het AD. Ze richtte ook haar eigen stichting op: Jade Uitwaaimomenten. Met deze stichting helpt ze gezinnen met een ernstig ziek kind om even op adem te komen in Villa Jade. De belangstelling was overweldigend; een tweede villa is inmiddels in de maak.
Zware fase
Begin maart maakte ze bekend dat ze nog maar enkele weken te leven heeft. ‘Het is een zware fase, waarin mijn wereld steeds kleiner wordt en mijn lichaam vaak moet inleveren. Ik probeer het dag voor dag te nemen, met alles wat daarbij hoort. Soms met hoop, soms met verdriet, maar altijd met de wens om de tijd die er nog is bewust te leven …’