Van de zorg voor haar kind tot klussen in huis: elke week schrijft Carolien Spaans voor LINDA. over alles waar je als alleenstaande moeder tegenaan loopt.
We lopen weer eens te tobben in het bos, mijn hondenuitlaatvriendin en ik. Onze jongens zijn tien, een leeftijd waarop advies en meningen van ouders minder belangrijk worden en vriendjes die taken overnemen. De mijne was gisteren met rode ogen tegen me aan komen hangen: “Ik heb maar twee vrienden.” De ene was zaterdag komen logeren, de ander kwam tussendoor ook nog spelen, zelden zag ik mijn zoon zo gelukkig. Het zíjn ook twee superjochies, maar zij hebben wel een groter netwerk, meer keuze, meer aanspraak. “Dus als zij niet kunnen, heb ik niemand.”
















