Man achtervolgt Valerie (35) in het bos en betast zichzelf, zij filmt en deelt de confrontatie: 'Ik laat me niet tegenhouden'

Maandagochtend in het bos

Valerie woont in de Achterhoek en is dagelijks in het bos te vinden. Ze geniet van de wandelingen, maar houdt óók altijd een professioneel oogje open: wat zijn mooie plekken die ze nog eens op beeld kan vastleggen? Zo ook maandagochtend 3 augustus, als ze weer vertrekt naar ‘haar’ bos. De exacte locatie deelt ze liever niet: “Het ligt niet aan deze specifieke plek, ik wil niet dat die een negatieve naam krijgt.”

Ze wandelt kriskras door het bos, op zoek naar mooie en voor haar onbekende plekken. Als ze stilstaat om met haar telefoon een foto te maken, kijkt ze om zich heen en ziet ze een paar meter achter haar een man. Hij loopt precies dezelfde route als zij, op een plek waar normaliter eigenlijk niemand wandelt. Valerie wil controleren of hij haar volgt, dus ze loopt een meter of tien verder en maakt dan opnieuw een foto van de omgeving.

“Ik zag dat die man óók stil bleef staan, maar achter de bosjes. Toen wist ik dat er iets niet klopte”, vertelt ze. “Mijn eerste reactie was: doorlopen en over mijn schouder heen filmen, zodat ik kon zien of hij me nog volgde. Ik wilde hem uit de buurt hebben, dus ik dacht vooral: ik moet zorgen dat hij me passeert. Hij moet weg, ik moet hem afschudden: verder dan dat dacht ik niet.”

De confrontatie

Op een gegeven moment komt Valerie terug op een breder bospad in de open lucht. Als zij stopt met lopen en de man meteen zijn eigen snelheid terugschroeft, besluit ze hem te confronteren. “Loop maar door, hoor. Ik zie wel wat je doet.” “Wat doe ik dan?” antwoordt hij. “Ja, heel vies.” En terwijl hij zijn broek omlaag trekt, vraagt hij: “Hoezo?”

Die is niet goed wijs, denkt ze. Valerie houdt zich op de oppervlakte, maar de man is duidelijk uit op een reactie en gaat door. “Zeg je dat ook tegen je mannetje als hij zo doet? Zeg je dan ook ‘bah vies’?” vraagt de man, terwijl hij opnieuw zijn broek naar beneden trekt en zijn geslachtsdeel laat zien. “Ik denk dat je man het wel leuk vindt als jij dit bij hem doet, of niet?”

Valerie blijft expres stil vertelt ze: “Ik had geen idee wat de juiste handeling is in zo’n situatie, maar in een split second bedacht ik me dat ik hem sowieso geen énkele informatie wilde geven over mijn thuissituatie. Ik gaf dus geen antwoord, maar zei: ‘Loop maar even door’. Hij zei dat hij ‘dat zeker ging doen’ en liep terug in de richting waar we vandaan kwamen. Ik had gewoon het geluk dat hij me niet aanviel. Daarna heb ik op autopiloot mijn vaste route verder gewandeld, tót ik besefte dat ik natuurlijk ook nog terug moest naar mijn auto. En dus nog een keer langs de plek moest waar dit allemaal gebeurd was.”

 

View this post on Instagram

 

A post shared by Valerie Visschedijk – fotograaf & videograaf (@visuals_valerie)

Politieondersteuning

Ze Facetimet een vriendin, met wie ze meteen haar livelocatie deelt. Ze vraagt die vriendin om voor de zekerheid ook een schermopname te maken van hun gesprek. “Dat gaf me niet per se een veiliger gevoel, want ik was echt superbang. Ik moest nog terug en het was een route vol hoge bosjes, niet fijn. Maar ik dacht: áls er nu nog iets gebeurt, wordt het in ieder geval vastgelegd.”

Met haar vriendin aan de lijn loopt Valerie de route af naar haar auto. Ze wandelt expres, omdat ze haar omgeving goed in de gaten wil kunnen houden. “Ik voelde me veiliger als ik goed kon zien waar ik me bevond. Pas toen bleek dat hij niet meer aanwezig was op de confrontatieplek ben ik gaan rennen. Toen wilde ik gewoon zo snel mogelijk naar mijn auto.”

Daar aangekomen belt ze de politie en maakt de adrenaline plaats voor emoties. Ondersteuning is gelukkig onderweg: de politie arriveert snel, ongeveer tegelijkertijd met Valeries vriendin. Ze doet haar verhaal en de twee agenten willen het bos in om te kijken of die man nog aanwezig is. Valerie biedt aan om mee te gaan: “Ik vond het spannend, maar omdat die agenten er waren voelde ik me gesterkt. Ik wilde zeker weten dat ze de juiste plek hadden en dacht: laten we die vent pakken. Maar hij was natuurlijk allang weg.”

'Ze lacht zoals elke vrouw weleens heeft gelachen in een situatie die eigenlijk om te huilen is'Lees ook

Sociale media

De man staat wél goed herkenbaar op video, dus ze deelt de gemaakte beelden met de politie. Ze filmde de situatie uit veiligheidsoverwegingen, maar bedenkt zich naderhand dat ze de beelden ook op sociale media wil delen. “Confronterend, want tijdens het editen heb ik die interactie natuurlijk wel honderd keer opnieuw voorbij zien komen. Toen viel me eigenlijk ook pas op dat hij ook bij het over-de-schouder-filmpje al zichzelf aan het betasten was. Zeker drie keer in totaal, dus.”

Ze kiest ervoor om hem te blurren, ook al vragen veel mensen vervolgens in de comments ‘waarom ze die engerd niet gewoon laat zien’. “Allereerst voelt het voor mij heel onveilig om hem herkenbaar in mijn video te laten zien, op mijn eigen pagina”, licht ze toe. “Ten tweede mág het niet zomaar. Als er beeld of een signalement gedeeld moet worden, kan de politie dat doen.”

Bewustwording is nodig

Ze deelt de beelden niet om angst te zaaien of omdat ze wil uitdragen dat het ‘nergens meer veilig is’ voor vrouwen. Integendeel, zelfs. “Ik deel het vooral voor andere vrouwen die soortgelijke situaties hebben meegemaakt. Niet iedereen durft de politie te bellen of iemand erover te vertellen, dus ik vind het belangrijk dat we beseffen dat we hier niet alleen in zijn. Maar ook ter bewustwording. Ik hoop dat vrouwen zich bedenken: oké, stel dát zoiets gebeurt, waarmee voel ik me dan veiliger? Wat heb ik daarvoor nodig?”

En ergens deelt ze het ook voor de mannen. Niet de engnekken, maar juist ook de ‘normale, goede man’. “Ik merk dat die vaak nog steeds niet begrijpen wat vrouwen soms moeten meemaken”, zegt ze. “Nu kunnen ze het zien. De afgelopen dagen sprak ik een aantal mannen hierover en die moesten dan een beetje lachen. Een soort ongemak denk ik? Maar ik weet niet of het echt binnenkomt hoe onveilig zo’n incident voelt op dat moment.”

Dinsdagochtend was Valerie alweer in het bos te vinden. “Ik laat me niet tegenhouden. Wel heb ik even met twee vriendinnen mijn live locatie gedeeld en gezegd hoe lang ik van plan was weg te blijven, maar dat was het. Het was een fijne wandeling. Als iemand achter me liep, merkte dat ik dat dit me extra alert maakte, maar verder kon ik het redelijk loslaten. Ik heb gewoon kunnen genieten van de natuur, de zon en de wandeling zelf. Ik hoop dat mijn verhaal er niet voor zorgt dat vrouwen nu het bos gaan mijden. Zelf ben ik ontzettend vaak in het bos en nóóit gebeurde er iets geks, tot nu. Blijf er alsjeblieft gewoon op uitgaan.”

Heb jij zelf seksueel grensoverschrijdend gedrag meegemaakt en wil je daarover praten? Centrum Seksueel Geweld biedt professionele hulp en is 24/7 bereikbaar via het telefoonnummer 0800 – 0188. Je kunt ook terecht bij Slachtofferhulp Nederland via 0900-0101. 

Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.

Documentaire 'Ve(e)rkracht' toont impact van seksueel geweld: 'Gaat verder dan alleen moeite met intimiteit'Lees ook