Sacha (51): 'Het duurde maanden voor ik besefte dat die heks wél de waarheid sprak'

Vijftien berichten op een dag

Nauwelijks bedaard, werd ik de volgende dag opnieuw gebeld. Ditmaal was het bericht concreter: ‘Je man neukt met een andere vrouw.’ Weer bleef de berichtgeefster anoniem en weer hing ik zo snel mogelijk op. Maar vanaf dat moment was er geen houden meer aan. Ze bleef bellen. Meerdere malen per dag en met verschillende telefoons. Het begon ’s ochtendsvroeg, en het eindigde ’s avonds laat. Ik raakte in paniek: waarom doet iemand dit? Mijn man begreep er ook niks van, hij keurde vreemdgaan streng af en snapte niet wie erachter kon zitten.

Op het laatst kwamen er vijftien berichten op een dag. Ik ben naar de politie gegaan, ik viel zeven kilo af en voelde me nerveus en opgejaagd. Ferry reageerde afwisselend boos, verontwaardigd en ontkennend. Op een dag sms’te de vrouw mij de naam en het telefoonnummer van een van zijn vermeende minnaressen. Ik was er nog steeds van overtuigd dat mijn echtgenoot zich niet tot zulk gedrag zou verlagen, maar had behoefte aan duidelijkheid en sloop naar het schuurtje waar ik het nummer belde. Ene Anneke nam op en ontkende niks. Ze vroeg: ‘Wat zegt Ferry?’

Ivon werd verlaten na een huwelijk van 46 jaar: 'Ziezo, dacht ik, van die man ben ik af'Lees ook

‘Schaam me dood’

Nu kan ik mezelf wel voor mijn kop slaan. Drie maanden lang draaide ik in deze gekmakende carrousel van wanhoop, ongeloof en angst. Ferry bleef lachen en wuifde alles weg. Hij zei: ‘Laat je niks wijsmaken, ze zijn jaloers op ons.’ Ik had natuurlijk moeten zeggen: ‘Geen gedraai, vertel me alles.’ Ik had er bij hem op moeten aandringen meer te vertellen, want berichten als deze komen nooit zomaar uit de lucht vallen.

O, het verraad. De vernedering. Een vrouw die ik niet kende, wist meer over hem dan ik die twintig jaar met hem getrouwd was. Wat was ik naïef. Als ik terugdenk is dit wat me misschien nog wel het meest dwarszit. Ja, ik verwijt hem zijn bedrog, ja, ik vind het onbegrijpelijk dat een man kan toezien hoe zijn vrouw zo gepest wordt door een andere vrouw. Maar het meest van alles verwijt ik mijzelf mijn oneindige naïviteit. Ik schaam me dood. Hoe heb ik zo goed van vertrouwen kunnen zijn. Drie maanden heeft het geduurd voor ik besefte dat die heks wél de waarheid sprak.

Brieven van de anonieme afzender

Op een dag kwam ik thuis van mijn werk en vond een brief. De brieven waren er de laatste weken bij gekomen, als onwelkome aanvulling op de telefoontjes en sms’jes. Dichtgeplakt met tape, met mijn naam erop in uitgeknipte krantenletters, alsof het een brief van een crimineel betrof. Ik las dat hij vreemdging en hoe fout dat volgens de weer anonieme afzender was.

Een paar dagen later volgde weer een brief, nu van de Anneke die ik gesproken had. Ze schreef wat ze allemaal met mijn man had gedaan en vanaf dat moment kon ik helemaal niet meer slapen. ‘Sacha’, vroeg mijn zus, ‘weet je zeker dat je hem kunt vertrouwen?’ ‘Ik steek mijn hand voor hem in het vuur’, antwoordde ik. En Ferry bleef maar boos en verontwaardigd reageren.

Patricia (41): 'Het was mijn schuld dat het niet werkte tussen hem en mij, vond mijn moeder'Lees ook

‘Was ik echt zo’n takkewijf?’

Ten slotte ben ik op een middag naar onze cadeauwinkel gegaan. Hij was er aan het werk. Ik zei: ‘En nu wil ik dat je eerlijk bent.’ Ik wilde zo graag rust in mijn hoofd en was bereid het ergste onder ogen te zien, als het maar de waarheid was. ‘En als ik zeg dat het allemaal klopt?’, vroeg hij. ‘Kan me niet schelen’, antwoordde ik, ‘zeg gewoon ja of nee.’ We waren in het magazijn. Hij zat op een paar dozen, ik stond voor hem. ‘Het klopt’, zei hij toen. ‘Dan weet ik genoeg’, zei ik en liep weg. Ik sprak er met niemand over, behalve mondjesmaat met mijn zus. Mijn moeder was heel erg ziek in die tijd, dus zij had ook wel wat anders aan haar hoofd.

Ik dacht: misschien ligt het wel aan mij. Nooit ging ik mee naar feestjes, omdat het mij niet veel interesseerde en er moest iemand bij de jongens blijven. Ik maakte te veel schoon naar zijn zin en misschien had dat hem wel opgebroken. Hij werkte hard in onze zaak, de vakanties kwamen meestal op mij neer. Wellicht besteedde ik te veel aandacht aan de kinderen. Eén keer waren Ferry en ik samen naar New York geweest. Ik vond het geweldig, maar hij nam me kwalijk dat ik in slaap viel tijdens een musical. Was ik echt zo’n takkewijf? Ik twijfelde, voelde me slecht en dacht tegelijk: dit heb ik niet verdiend. De politie zei: ‘Hij heeft een vrouw intens gekwetst, dat reageert ze op jou af.’ God, wat armoedig.

‘Nog steeds hoor ik nieuwe namen’

In de weken erop kwamen alle details boven water: het bleek dat hij meerdere verhoudingen had gehad. Met een aantal winkelmeisjes en met een vrouw met wie hij zaken deed. Die laatste had hij meegenomen naar Sail Amsterdam, toen ik godbetert zo graag mee had gewild. Ik herinner me dat ik aan hem vroeg of hij niet aan een tweede kaartje kon komen, maar dat was onmogelijk, zei hij. Als troost stuurde hij me vanaf een schip allemaal foto’s, zodat ik er ‘toch een beetje bij was’. Op dat moment stond hij waarschijnlijk met zijn arm om die vrouwen hield hij met zijn andere hand zijn camera vast. Dat was de druppel. Toen ik hem daarmee confronteerde, was het echt uit. Hij vertrok met de woorden: ‘Ik heb gegokt en verloren.’

Dat was het dan. Over en klaar na 23 jaar. Tegen mijn oudste zoon zei ik: ‘Joost, ik kan niet anders dan stoppen met papa, het is gewoon klaar.’ Hij pakte me vast en zei heel volwassen dat hij het begreep. Ferry heeft een tijdje in het huis van zijn ouders gezeten en is nooit meer thuis geweest. Nog steeds hoor ik nieuwe namen van vrouwen met wie hij ook een verhouding heeft gehad. Iedereen bleek op de hoogte, behalve ik. Hij heeft nooit spijt betuigd, nooit gezegd: ‘Ik ben een klootzak.’ Hij gelooft alleen zijn eigen waarheid. Mijn leven heb ik intussen weer opgepakt, want ik wil niet eindigen als een verbitterde vrouw. Ik heb zelfs weer een vriend met wie ik het heel leuk heb, maar ik zal nooit meer een man vertrouwen. Wat een goedkope, tranentrekkende geschiedenis.”

Dit artikel verscheen eerder in LINDA. 113

Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.

Lieke (36): 'Wie wil er nou bij een man blijven die zegt dat hij je niet langer aantrekkelijk vindt?'Lees ook