Sommige relaties of verhoudingen eindigen uiterst onbeschoft. Een WhatsAppje, een kort telefoongesprek of je hoort zelfs helemaal niets meer. Zo werd Tina* na 7,5 jaar uit het niets gedumpt via de telefoon.
“Ik wist niet wat ik moest zeggen, en vroeg hem waarom. Een reden had hij niet”, vertelt Tina in gesprek met LINDA.
“Toen ik begin zestig was, ging ik online op zoek naar de liefde. Ik ontmoette Klaas* op een datingsite en bij de eerste ontmoeting was het meteen raak. Al snel wilde hij dat ik bij hem introk, maar ik zag dat niet zitten. Nadat mijn huwelijk gestrand was, moest ik alles opnieuw opbouwen. Ik wilde mijn eigen woning daarom niet kwijt. Het werd een latrelatie en omdat we maar twintig minuten bij elkaar vandaan woonden, was dat prima te doen.
We waren ieder weekend bij elkaar en ik had een goede band met zijn kinderen. In de 7,5 jaar dat we samen waren, heeft hij zelfs twee jaar lang intensief voor me gezorgd. Ik kampte met spierreuma en mijn hele lijf deed zeer. Klaas kwam toen om de dag naar me toe om me te douchen, aan te kleden en eten te maken, omdat ik dat zelf niet meer kon.
Ruim een jaar nadat ik weer gezond was, hadden we net een fijne kerst samen gehad. Kerstavond waren we met zijn kinderen, de andere dagen vierden we met z’n tweeën. Hij reserveerde een sterrenrestaurant, ik boekte een B&B zodat hij een wijnarrangement kon drinken. Allemaal heel gezellig. Eigenlijk zou hij naar mijn huis komen voor oud & nieuw, maar die dag kreeg ik een appje. Het kon toch niet omdat hij corona had. Jammer, maar we hebben elkaar nog wel om twaalf uur via de telefoon een gelukkig nieuwjaar gewenst.”
“In de dagen die volgden appten we over en weer. Elke keer stuurde hij heel veel hartjes en kusjes, zoals hij al die jaren dat we samen waren, had gedaan. Soms vond ik dat wel wat veel: één hartje of kusje was ook genoeg geweest.
Zes dagen na oud & nieuw, op zaterdagavond om 19.35 uur, ging mijn telefoon. Het was Klaas. Hij vroeg of ik zat, want hij moest me iets vertellen. In eerste instantie dacht ik dat er iemand was overleden, maar dat bleek niet zo te zijn. “Ik stop met de relatie”, zei hij. Ik wist niet wat ik moest zeggen, vroeg hem waarom. Een reden had hij niet. “Ik heb de kriebel niet meer”, zei hij alleen maar. Ik dacht: nou, dat is ook niet zo gek na ruim zeven jaar en op onze leeftijd.
Ik bleef vragen om een reden, maar hij zweeg. Op een gegeven moment zei ik maar dat dit gesprek geen zin had en hing ik op. Wat ik toen deed? Janken, natuurlijk. De hele nacht. Ik had er zoveel verdriet van. Op maandag ging ik naar de tennisvereniging waar we beiden speelden. Daar vroegen ze natuurlijk waar Klaas was, dus vertelde ik wat er was gebeurd. Ook zij zeiden: ‘Zo kennen we Klaas helemaal niet.’ Ze moedigden me aan toch nog eens met hem te praten en ik ben toen doorgereden naar zijn huis.”
Marijke zou met haar liefde naar Sri Lanka verhuizen, maar hij liet niets meer horen: 'Ik wacht nog steeds'
“Ik heb twee keer moeten aanbellen. Op het moment dat ik al met mijn telefoon in de hand stond om hem te bellen, deed hij toch open. Hij stond er heel gesloten, met zijn armen strak over elkaar. Alsof hij de deur voor me blokkeerde. Uiteindelijk liet hij me toch binnen, maar hij bood me geen zitplek aan. Pas toen ik erom vroeg, kreeg ik een kop koffie. Weer kwam er geen woord uit. Ik heb toen gezegd: “Ik moet een reden hebben, want ik kan zo niet verder.” Het bleef bij ‘de kriebels’ die er niet meer waren.
Ik ben maar weer gegaan. Wekenlang was ik er kapot van. Uiteindelijk heb ik gevraagd of we nog één keer samen konden eten, zodat ik het kon afsluiten. Tijdens dat gesprek zei hij weer weinig, behalve dat hij geen mantelzorger wilde zijn. Een verwijt dat pas kwam toen ik zijn zorg allang niet meer nodig had. Kennelijk had hij het al die tijd dus toch niet met liefde gedaan. Toen we buiten stonden, vroeg ik of ik een knuffel mocht. Die voelde zo koud aan, dat het voor mij ook klaar was.
Hoewel ik de breuk vanaf dat moment wel accepteerde, heb ik er veel last van gehad. We hadden elkaar beloofd samen oud te worden: we droegen zelfs vriendschapsringen. Nu was ik ineens weer alleen. Nu, twee jaar later, ben ik weer aan het daten, maar ik ben een stuk kieskeuriger geworden. Ik kan prima alleen zijn, maar het zou fijn zijn iemand naast me te hebben.”
Kims ex vertrok na haar ziekte: 'Zijn beste vriend bood zich vervolgens aan als zaaddonor'
Een liefdesrelatie beëindigen is voor niemand makkelijk, maar sommige mensen maken het wel héél bont. Ben je genadeloos geghost, of kon er nog net een mailtje vanaf? Vertrok je ex zonder het te zeggen uit jullie gezamenlijke woning, of werd je ook gedumpt via de telefoon? En bleek er de volgende dag zelfs al een nieuwe partner klaar te staan?
Je bent zeker niet de enige die op een ondenkbare manier gedumpt is. Gedeelde smart is halve smart, dus horen we graag je verhaal. Mail een korte samenvatting naar lezer@linda.nl onder vermelding van ‘Over en uit’ inclusief naam, telefoonnummer en leeftijd. Geen zorgen, we plaatsen je verhaal anoniem.
*De naam Tina is gefingeerd. Haar echte naam is bekend bij de redactie.
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
Lieke werd na een relatie van 34 jaar gedumpt op een landweg: 'Hij vertrok met mijn auto'
