Patricia (57) trouwde met een man van weinig woorden. Tot hij een vrouw ontmoette die hem ineens wél spraakzaam maakte.
“Zijn liefde voor mij uitte mijn man met daden en korte zinnen.”

Patricia (57) trouwde met een man van weinig woorden. Tot hij een vrouw ontmoette die hem ineens wél spraakzaam maakte.
“Zijn liefde voor mij uitte mijn man met daden en korte zinnen.”
“Hij knipte mijn teennagels en masseerde mijn voeten en dagelijks zei hij, bijna als onderdeel van een ritueel: ‘Heb ik al gezegd hoeveel ik van je hou?’ En dan was mijn lachende standaardantwoord: ‘Nee, zal ik er even voor gaan zitten?’ Maar echte gesprekken voerden we zelden en al helemaal niet over onze relatie.
Ik probeerde het regelmatig, dan lagen we allebei op een bank met de hoofden naar elkaar toe en vroeg ik: ‘We zijn nu al zo lang samen en door mijn chronische ziekte kan ik minder dan toen ik jong was. Ergert je dat?’ Dan trok hij vaak een gezicht, van: o mijn god, moeten we het dáár over hebben? En zei hij weer: ‘Maar schatje, ik hou nog steeds evenveel van je als toen we elkaar leerden kennen.’ En dat was dan weer dat.
Als er een vakantie gepland moest worden, vroeg ik altijd eerst wat hij wilde doen en ook dan was zijn antwoord zowel lief als berustend: ‘Maakt me niks uit, zolang ik maar bij jou ben.’ Ik zei weleens dat ik me zorgen maakte, omdat ik in damesbladen las over mannen die nooit praatten en dan zonder enige aankondiging hun vrouw verlieten. ‘Dat haal jij toch niet in je hoofd hè?’ Dan lachte hij. ‘Welnee, hoe bedenk je het. Ik ben blij met je, wat mij betreft worden we honderd samen.’ En dan gaf hij me een dikke knuffel. Soms zo dik dat ik hem vrolijk van me afduwde: ‘Hee, zo klef hoeft nu ook weer niet.'”
“Hij deed aan openwaterzwemmen, vaak ging ik mee. Een Fries kanaal uitzwemmen bijvoorbeeld mag niet zonder toezicht, dus dan fietste ik ernaast. Op zijn zwemvereniging zat een vrouw voor wie hij soms kleine klusjes deed. Haar man was ziek, mijn man haalde soms haar zoon op.
Tijdens de zomer van 2017 intensiveerde hun contact. Hij en ik hadden een huisje gehuurd op de Veluwe en brachten een bezoek aan Paleis Het Loo. ‘Vind je dat wel leuk?’ had ik nog gevraagd. En weer zei hij: ‘Schatje, met jou vind ik alles leuk.’ Toch zat hij ’s avonds verdacht veel op zijn telefoon. Ik vroeg met wie hij nou steeds zat te appen. Hij vertelde dat het Monique van het zwemmen was, die hardlooptips voor hem had. Bij de eerstvolgende zwemwedstrijd zat zij ook aan de kant en moedigde hem nogal overdreven aan. Die avond vroeg ik of ik me zorgen moest maken. ‘Nee’, was zijn antwoord.”
Bedrogen vrouw Babette (54): 'Hij noemt haar zijn soulmate, wat was ík dan in die 27 jaar?'Lees ook
“De volgende ochtend werd hij zuchtend en puffend wakker. ‘Ik heb de hele nacht nagedacht over wat je gisteren zei, en je hebt gelijk. Ik ben verliefd op haar.’ Wie weet, denk ik nu weleens, wat er gebeurd zou zijn als ik hun geapp en haar geflirt nooit ter sprake had gebracht. Hij verwoordde immers nooit wat hij echt voelde. Het zou zomaar kunnen dat mijn suggestie hem op een spoor bracht waar hij zelf nog niet bij had stilgestaan. Hij had mij godbetert nodig om zijn eigen emoties te duiden, zoals hij dat de afgelopen 25 jaar gedaan had.
‘Wat krijgen we nou?’ riep ik uit. ‘Verliefd?’ Mijn lichaam werd slap. Ik lag in bed, er was geen grond om in weg te zakken. Maar het voelde alsof elk kader dat me tot dan toe in vorm had gehouden, oploste en verdween. ‘Hoe kan dat?’ wilde ik weten. ‘En wat ga je ermee doen?’ Hij vertelde dat het verwarrend was, dit gevoel, maar dat ik me geen zorgen hoefde te maken. Zij wist van niks en hij koos natuurlijk voor mij.”
“Zijn antwoord stelde me maar half gerust. In de weken erna hadden we elke dag sex. Mijn god, dacht ik, hoelang houd ik dit vol? Maar zolang hij met mij vree, vree hij niet met haar. Toen ik hem op een dag kwam halen, zag ik hem met haar op een bankje bij het zwembad zitten. Ik zwaaide. Ze keken me aan maar zwaaiden niet terug. Zij stond op en liep weg, mijn man draaide zich van me af. Ineens begreep ik dat ze natuurlijk allang wist van zijn liefde voor haar.
Die avond zag ik zijn telefoon open op tafel liggen. Ik las: ‘Ik weet dat ik je geen bericht mag sturen, maar ik mis je als crazy.‘ Toen ik hem het bericht liet zien, bleef hij als een lulletje rozenwater voor me staan, zijn armen slap naast zijn lichaam. ‘Is dat nou de houding van een stoere overspelige man?’ riep ik.”
“Ik besloot een vriendin op te zoeken en toen ik terugkwam, wilde hij net naar bed gaan. ‘Slapen?’ zei ik. ‘Ben jij gek, wij gaan nu eindelijk eens praten. Jij hebt je leven lang de makkelijkste weg gekozen, maar er is geen makkelijke weg meer.’ Kalm liep hij door naar de slaapkamer en ging liggen. En toen kwam het eruit. Dat hij het leven met mij niet meer wilde. ‘Dat kun je niet menen’, riep ik uit. ‘Dat ga je zien’, antwoordde hij, terwijl hij naar de rand van het bed kroop om me maar niet te hoeven aanraken.
De dag erna zette hij een bed in de schuur. Niemand snapte er iets van, zelfs zijn beste vriend niet. Wij waren een gouden duo. Ik deed het woord en hij de klussen, en daar waren we allebei zo gelukkig mee dat ik regelmatig opmerkingen kreeg van collega’s: ‘Als ik ga trouwen, wil ik ook zo’n huwelijk als dat van jullie.’ In de weekenden konden mijn man en ik heerlijk tutten. Ik in de tuin en hij in de schuur. Tussendoor dronken we samen thee en verzuchtten we wat een heerlijke dag het was. En nu was het over.”
Bedrogen Vrouw Tanja: 'Ik dacht aan een midlifecrisis, geen affaire met mijn beste vriendin'Lees ook
“‘Tja, weet je, geestelijk hebben wij tweeën nooit iets gedeeld’, zei hij een paar dagen voor zijn definitieve vertrek. En ik dacht: hoe komt hij bij die woorden? Dat zijn de zijne niet. Hij bleef het maar herhalen, alsof die zin iets moest bezweren wat hij zelf ook nog niet helemaal snapte. Maar het was niet waar. We hebben jaren samen motorgereden en daarna op een kookclub gezeten, dat vonden we allebei heel leuk.
Hij zei ook dat hij met Monique zo goed kon praten. ‘Met mij niet?’ vroeg ik. ‘Waar had je het over willen hebben?’ Ik vroeg hem of hij zich niet schaamde om mij als een vuilniszak te dumpen. ‘Ja’, zei hij, ‘het verdient inderdaad niet de schoonheidsprijs, maar ik voel dit zo. Ik ben niet meer verliefd op je.'”
“Na zijn vertrek belandde ik in een depressie. Ik had me wel tegen een boom willen rijden. Hij kocht me uit en woont nu met haar in ons prachtige huis. Ik doe wat ik moet doen, maar gelukkig ben ik niet. Onlangs droomde ik dat ik hem als een lappenpop door de kamer slingerde met zijn kop tegen de muur.
Het is nu vier jaar geleden, maar ik ben nog steeds niet opgelucht dat ik van die ruggengraatloze vent af ben. Nee, we konden niet praten. Maar hij is toch heel lief voor me geweest. Praten is niet zaligmakend, zonder woorden kun je het ook heel fijn hebben. Ik begrijp nog steeds niet hoe we hierin beland zijn geraakt, en eerlijk gezegd denk ik dat hij het zelf ook niet weet. Ondanks alle misère heb ik mijn hele huis verbouwd. Mij krijgt hij er niet onder, ik ben een vrouw met ballen. Altijd geweest.”
Dit artikel verscheen eerder in LINDA.
Bedrogen vrouw Clara (36): 'Hij hing de woonkamer vol foto's van een andere vrouw'Lees ook