Kluun geeft puberadvies: 'Ons samengestelde gezin bleek een recept voor hoogoplopende irritaties, flinke drift- en huilbuien'

Samengesteld gezin

Hallo C.

Je informatie is correct. Anne en ik hebben zes jaar een relatie en we wonen sinds twee jaar samen. Daarvoor pendelden we als studenten op en neer tussen onze huizen, iedere keer met een rugzakje met laptop en onze kleren voor de volgende dag.

Twee jaar geleden, toen mijn oudste twee kinderen de deur uit waren, gingen we samenwonen, op mijn woonark in Amsterdam. Anne’s zoon en dochter waren toen 17 en 15, mijn jongste dochter 14. We dachten goed voorbereid te zijn, maar dat viel in de praktijk vies tegen.

Mijn dochter kreeg voor het eerst te maken met een broer, waardoor ze veel van haar privacy in huis verloor. Haar kinderen moesten hun slaapkamers opgeven in het huis waar ze waren opgegroeid. We hadden, zoals de meeste samengestelde gezinnen, twee systemen samengevoegd, twee opvoedculturen met elkaar gemengd. Andere plekken aan tafel. Andere opruimregels. Andere badkamergewoontes. Het bleek een recept voor hoogoplopende irritaties, flinke drift- en huilbuien.

Stom kind

Het is niet voor niks dat tweederde van de samengestelde gezinnen binnen vijf jaar weer uit elkaar gaat.

Wat jij schrijft over je ergernissen aan de dochter van je man, is zó herkenbaar. Als mijn dochter iets stoms deed, dan lag dat volgens mij aan dat ze moe was of gewoon even chagrijnig. Maar als Annes kinderen iets deden wat niet zo leuk was, dan schreef ik dat toe aan hun karakter. Mijn vrouw is psycholoog en ze legde me uit dat dit een zogenaamde fundamentele attributiefout is: onze eigen onhebbelijkheden en die van onze eigen kinderen wijten we aan de omstandigheden, maar als een van onze stiefkinderen iets vervelends doet, zijn we ineens een stuk minder mild en begripvol, dan is het gewoon een stom kind.

Dat klinkt allemaal als een nuchtere, wetenschappelijke verantwoorde analyse (en het klopt ook), maar dat wil niet zeggen dat je daar als mens dan emotioneel probleemloos mee om kunt gaan. Anne en ik kregen veel meer ruzie dan we daarvoor hadden. We zijn nu dik twee jaar verder en de rust is wedergekeerd. Ik vind het beregezellig dat ik met mijn stiefzoon eindelijk een man in huis heb, na drie dochters. Als we samen zijn, eten we manneneten (biefstuk, spaghetti carbonara a la Jamie Oliver, bakken Foe Yong Hai en Babi Pangang) en praten we over alles waar je als mannen samen over praat.
En als Anne alleen met mijn dochter is, kijken ze samen First Dates en drinken, tegen elkaar aan hangend, sterrenmuntthee. We hebben in die paar jaar een paar dingen geleerd, die ik in Hoera, ik heb een puber!, de opvolger van Help, ik heb een puber! in 7 tips heb gegoten.

Tips

Ik noem er hier drie.

1. Ken het principe van fundamentele attributiefouten. Je maakt een denkfout als je stelt dat je eigen kinderen leuker zijn dan je stiefkinderen. Je kunt niet objectief naar je eigen kinderen kijken; je brein is op dat gebied gewoon partijdig….2

2. Leef je in. Het was niet de keuze van je (stief)kinderen dat jullie een relatie kregen. Als het aan hen had gelegen, was het niet zo gelopen. Bekijk alles door hun ogen. Hoe graag ze hun eventuele stiefzusjes en stiefbroertjes ook mogen: het zijn niet de broers en zussen met wie ze opgroeiden. Ze hebben ze erbij gekregen zonder dat ze er iets over te zeggen hebben gehad.

3. Heb respect voor de ex. Jij bent stiefouder (ik haat het woord bonus, alsof die kinderen dolblij waren dat hun vader of moeder een nieuwe papa of mama introduceerde), de ex van je partner blijft de echte ouder, ook nu jullie in één huis wonen. begrijp dat je stiefkinderen minder loyaal aan jou zijn dan aan hun biologische vader of moeder. Ze hebben al twee ouders, jij speelt opvoedkundig de tweede viool. Praat altijd met respect over de biologische vader of moeder van je stiefkind. Jij vindt de manier van opvoeden van die stomme ex belachelijk? Hoe meer je daarop focust, hoe meer je je stiefkinderen van je zullen vervreemden.

ZO, dat waren drie van de zeven tips. Als je ze allemaal wilt weten, ga je maar naar de lokale boekwinkel. Het is dat boek met die knalgele voorkant.

Kluun geeft puberadvies: 'Moet ik nu alle regels loslaten omwille van de lieve vrede hier in huis?'Lees ook