Baby Sara werd geboren na vier maanden zwangerschap en heeft daardoor een hobbelige start. Ze is opgenomen in het Wilhelmina Kinderziekenhuis in Utrecht, waar ze voor de tweede keer geopereerd wordt, na een darmontsteking.
Haar ouders hebben het zwaar, is te zien in Het Kinderziekenhuis. Zij zijn bang dat het meisje de operatie niet zal overleven.
“Het is een hele spannende dag, vrij emotioneel ook”, vertelt Sara’s vader Tayfun. “Gaat het wel goed? Kan ze het wel aan?” Als ouder zijnde is het moeilijk om te zien dat je dochter weer wordt aangesloten op apparatuur.”
Bij de geboorte weegt Sara nog geen 600 gram. Als ze een week oud is, krijgt ze een darmontsteking. “Daarbij is ze zo ziek geworden dat we haar moesten opereren en een stukje darm moesten verwijderen”, legt kinderchirurg Ellen Reuling uit. “Dat hebben we aangesloten en op die aansluiting zit nu een vernauwing. Die vernauwing moeten we nu opnieuw opereren, want ze kan haar ontlasting en haar lucht niet kwijt.”
Dus moet het meisje van inmiddels een kilo opnieuw onder het mes. “De rit van de NICU-afdeling naar de operatiekamer toe oogt kort, maar het voelt als een rit van een aantal jaar. Je hoopt natuurlijk dat ze weer gezond en wel – met vlag en wimpel – de operatie doorstaat en dat ze weer terug in haar bedje kan liggen en de negatieve zijde is: ga je haar nog wel terugzien?”
Tayfun en zijn vrouw mogen mee tot de operatiekamer. Daar nemen ze afscheid van hun baby. “Liefje, veel succes met de operatie. Papa en mama zijn bij je”, zegt hij als ze afscheid nemen van Sara.
De zorgen zijn niet onterecht, legt dr Reuling uit: “Prematuren opereren is één van de meest uitdagende, emotionele dingen in ons vak. Kinderen zijn heel fragiel, maar je moet ze helpen, want als dit niet opgelost wordt kunnen ze niet doorgroeien en juist de groei is belangrijk bij zo’n prematuur geboren kindje.”
Het hele team heeft dat besef. “Iedereen is alert, want het kan zomaar fout gaan. De reserve is maar heel klein. Bijvoorbeeld als een beademing maar een paar seconden loszit, kan het voor haar fataal zijn. Dus iedereen weet: koppen erbij, dit moeten we met z’n allen zo veilig mogelijk doen.”
Als de artsen het meisje zo goed mogelijk proberen te helpen, kruipen de uren voorbij voor Sara’s ouders. “Je gaat alle scenario’s schetsen in je hoofd”, zegt Tayfun. “De positieve en de negatieve. Je neemt even afscheid van je kind, niet wetende hoe het zal aflopen en of ze zal opknappen.”
Maar de operatie slaagt en ook het overkoppelen van de beademing gaat goed. “Het was een magisch, bijzonder, speciaal gevoel om haar weer terug te zien. Het was net alsof ze opnieuw geboren was, alsof ik opnieuw weer papa werd.”
Niet alleen de kersverse ouders zijn blij, ook de zorgprofessionals die Sara hebben geopereerd. “Ze heeft veel meegemaakt, heeft al twee operaties gehad”, aldus dr. Reuling. “Het is niet alleen haar buik, maar het zijn ook haar longen en brein die gaan bepalen hoe goed ze hieruit gaat komen. Als ik kijk naar de toekomst van Sara ben ik op dit moment positief, maar het is altijd lastig voorspellen hoe zij hieruit gaat komen.”
Benieuwd geworden naar deze aflevering van ‘Het Kinderziekenhuis’? Je kijkt ‘m via deze link terug op Videoland.
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
Baby Huub heeft ademhalingsproblemen door zeldzame tumor: 'De klap zal nog wel komen'
Anna Neeltje de Boer is freelance redacteur bij LINDA.nl. Ze woont in Zwolle met haar vriend, hun baby en twee katten.
