Grijs haar

We kennen ’t allemaal. We staan ’s ochtends op, kijken in de spiegel en zien ineens een grijze haar in ons kapsel. Niet helemaal de bedoeling en dus maken we snel een afspraak bij de kapper. De coupe is weer gefikst, maar voor je ’t weet is dat ene grijze haartje weer terug. En nu ineens met nóg meer grijze haren.

‘Ik had z’n moeder kunnen zijn’

Roth betrapte zichzelf erop dat ook zij onzeker was over haar grijze haar. Tot ene Tyler bij haar kwam werken. Een jonge knul, die zomaar haar zoon had kunnen zijn. En ineens dacht ze: zou hij het erg vinden als zijn eigen moeder grijs zou zijn? ‘Nee. Dus waarom zou ik daar dan wel moeilijk over doen?’, schrijft ze. ‘En dus cancelde ik mijn volgende kappersafspraak.’

Zilveren kroon

Maar dat ging haar niet makkelijk af. Ze vroeg zich steeds vaker dingen af. ‘Moet je als grijsharige naar volksmuziek luisteren? En moet je handgeweven kaftans dragen met van die handgemaakte ouderwetse juwelen? Óf zou het een ticket kunnen zijn naar een nieuwe start?’ Ze besloot zich aan het laatste vast te kampen. En nu kan ze haar grijze haar perfect omschrijven als ‘een gift van moedernatuur’. ‘Die onbewust dacht dat een leven zou moeten worden gevierd met een zilveren kroon.’

Lees Suzanne Bergerac Roths hele column hier.

Lees ook
Onzeker over je lichaam na zwangerschap? Denk hier dan eens aan