Eerder deed Dekker al mee aan de Miss Trans Star International, een missverkiezing voor transvrouwen. Daar schopte ze het tot de top tien. Nu is ze dus een van de drie Noord-Hollandse winnaressen in de Nederlandse Miss Beauty verkiezing. Daar doen voornamelijk cisgender vrouwen aan mee, vrouwen wiens genderidentiteit overeenkomt met hun geboortegeslacht.

Reglementen

Deze provinciewinst is dus in the pocket, wat is de volgende stap? In augustus 2021 doet Dekker mee aan de landelijke Miss Beauty verkiezing, samen met de winnaressen uit elf andere provincies. Wie deze wint, mag door naar de internationale verkiezing. Eén probleem: in dat reglement staat dat je alleen mag meedoen als je ‘naturally born female’ bent.

Dekker: “In veel reglementen staan nog veel meer ontzettend gedateerde eisen: je mag niet getrouwd zijn of kinderen hebben, en vaak niet meer meedoen als je ouder bent dan 28 jaar. Het zou misschien een mooi statement zijn om mij wél te sturen. Ik vind dat regels er zijn om te omzeilen, zeker als ze oud en achterhaald zijn.”

“Ik heb meegedaan om te laten zien dat je met jezelf zijn, en een bak doorzettingsvermogen, alles kunt bereiken. Vroeger kreeg ik niet de voorbeelden en hulp die ik had gewild, ik hoop dat nu te kunnen bieden aan anderen.”

 

Dit bericht bekijken op Instagram

 

Een bericht gedeeld door Solange ‘Aurora’ Dekker ☀️ (@theamazonsolange)

Diversiteit

Dekker erkent dat de wereld van de missverkiezingen zich de afgelopen jaren heeft ontwikkeld op het gebied van diversiteit. “Denk bijvoorbeeld aan Zozibini Tunzi, die als Zuid-Afrikaanse de Miss Universe verkiezing won. En aan de Spaanse Angela Ponce, die daar als transvrouw meedeed. Dat zijn mijlpalen. Maar het kan beter, en er kan wat mij betreft nog flink wat gas achter gezet worden. Mario Kart-snelheid, zeg maar.”

Dekker is zich ervan bewust dat veel mensen waarschijnlijk een mening zullen hebben over haar deelname aan deze missverkiezing. “Dat is ook waarom ik meedoe. Die negatieve reacties laten zien dat dit nog nodig is, dat we nog een lange weg te gaan hebben in Nederland. We zijn niet zo accepterend naar minderheden toe als we misschien denken. Niet alleen naar transpersonen, maar ook naar de black community en LHBTIQIA+’ers. Hoe meer dit soort verhalen in de media komen, hoe normaler en bekender het wordt voor mensen. Dat is het begin van acceptatie.”

Lees ook
Solange: ‘Hij zag door mijn littekens dat ik trans ben en werd agressief’