“Het was alsof alleen al mijn aanwezigheid in het Witte Huis een diep verankerde paniek had veroorzaakt. Alsof de natuurlijke orde was verstoord”, schrijft hij. Trump kon volgens hem meeliften op een “emotionele, instinctieve reactie op mijn presidentschap, die weinig te maken had met de verschillen in beleidsopvatting of in ideologische overtuigingen.”

Lees ook
Obama haalt in emotionele toespraak uit naar Donald Trump

2. Belofte waargemaakt

In zijn boek schrijft Obama ook over de grote gebeurtenissen waar hij tijdens zijn presidentschap mee te maken kreeg, van de miljardensteun tijdens de bankencrisis tot het afhandelen van de oorlog in Irak. De ex-president twijfelt meerdere keren hardop in het boek. Hij weet niet zeker of het hem is gelukt de belofte waar te maken waar hij tijdens zijn campagne voor streed: hoop en verandering. Hij geeft eerlijk toe dat er een kloof zat tussen “wat ik had verwacht van het presidentschap en wat er in de praktijk gebeurde”.

3. Obama-tegenstanders

De oud-president schrijft in dit eerste deel van zijn memoires (ja, dit eerste deel telt al 864 (!) bladzijdes) ook over de campagne en de eerste twee jaar van zijn presidentschap. Zo pent hij over hoe zijn tegenstanders hem wegzetten als “verdacht en anders” toen ze vraagtekens zetten bij zijn afkomst. “Ik was iets gevaarlijks, iemand voor wie je bang moest zijn, iemand die tegengehouden moest worden.”

Het leidde tijdens zijn jaren als president ertoe dat Republikeinen “alles ongedaan zouden maken wat ik allemaal zogenaamd tot stand had gebracht”. Volgens Obama gebruikten zijn tegenstanders “xenofobie en paranoïde samenzweringstheorieën”. Ook zouden ze volgens hem een “aversie tegen mensen van kleur” hebben.

Lees ook
Van ontmoeting met Barack tot wonen in Witte Huis: Michelle Obama’s boek in 11 punten

4. Voorbeeld voor velen

Obama gaf jaren geleden aan president te willen worden. Michelle was destijds niet meteen enthousiast, ze was vooral benieuwd waarom hij daar de aangewezen man voor was.  Daar was maar één argument voor, schrijft hij. “Ik weet dat op de dag dat ik mijn rechterhand opsteek en de eed afleg om president van de Verenigde Staten te worden, de wereld anders naar Amerika zal kijken. Ik weet dat kinderen uit het hele land – zwarte kinderen, latino kinderen, buitenbeentjes – ook anders naar zichzelf zullen kijken.”