
Fornofilie is een (vaak seksuele) fetisj waarbij het lichaam wordt gebruikt als een dienblad, voetenbankje of ander meubel. Dik, Rob en Edje worden graag ingezet als tafel.
DIK (62) is weduwnaar en eigenaar van een recyclingbedrijf.
“Met erotiek hebben de spellen die ik met mijn Meesteres speel amper iets te maken. Ik geniet van de pijn op het moment dat ze mij gebruikt als haar stoel of tafel. Als tafel moet je stil blijven staan en hoe langer dat duurt, hoe meer je de controle kwijtraakt. In het dagelijks leven ben ik leidinggevende en draag ik de verantwoordelijkheid voor een groot bedrijf. Eens per maand probeer ik de stress te ontladen door me nederig op te stellen. Intiem ben ik nooit met mijn Meesteres, dat was ik alleen met mijn in 2024 overleden vrouw. Mijn vrouw was veel te zachtaardig, ze moest niets weten van bdsm, maar we hadden een open huwelijk en lieten elkaar hierin vrij. Ze vond het ook prima als ik een rokje of hoge hakken droeg. Ik mocht mezelf zijn. Als ik met mijn Meesteres naar een fetisjfeest ga, gebruikt ze me als haar stoel, zodat ze op mij kan zitten op het podium.
‘vernederend?
nee hoor, dat
vind ik niet’
Ze heeft me zelfs een keer op een terras als zitplaats gebruikt. Vernederend? Nee hoor, dat vind ik niet. Ik ben niet makkelijk te kleineren, ik stel me graag dienstbaar aan haar op. Ik vind het ook prima als ze met een bierdoppenkruk boven op me komt zitten en de ijzeren randjes in mijn huid krassen. Ik ben een grote vent, kan veel hebben. Pijn is slechts een kortdurende sensatie. Als ik vreselijk op mijn flikker krijg, ben ik eerst helemaal van de kaart, maar door de adrenaline kom ik in een roes en dat is heerlijk. Hoe langer ik dat voel, des te fijner. Als de zogenaamde ‘sub-drop’ komt, meestal na een dag of twee, val je uit die roes. Je voelt je dan een paar uur rot. Dan wil je maar één ding: snel weer spelen.”•
Dit artikel is afkomstig uit LINDA.260 EIGEN HUIS EN PUIN lees hier het hele magazine.
Edje (61): ‘Voor haar op handen en knieën plaatsnemen en dienen als meubelstuk is de ultieme onderdanigheid’















































