Binnenkijken in het huis van Danny Froger en Ann Dominique Wilten: ‘We eten op witte ijsbeerstoelen'

DAT IS LUXE IN DE LUWTE
Ann Dominique: “Telkens als ik wakker word en de gordijnen opendoe, denk ik: wat hebben we een heerlijk huis. Ik zeg steeds tegen Dan hoe vertrouwd het direct voelde toen we een halfjaar geleden hier kwamen wonen. Dit huis heeft alles waarvan we droomden: ruimte en een tuin. Vrienden die op bezoek komen zijn lyrisch over de wijk: een lekkere nieuwbouwwijk met veel jonge gezinnen.”
Danny: “En speeltuintjes. De kinderen kunnen nog ouderwets buiten spelen. Als er hier tien auto’s op een dag voorbijkomen, is het veel.”
Ann Dominique: “We hebben bewust veel meubels meegenomen uit onze vorige woning, er viel al genoeg te wennen voor de kinderen. En we steken de weg over en we zijn in Laren. Voor ons nog steeds de plek waar we boodschappen doen en waar de hockey- en balletles van de meiden is.”

STIJL, GEEN SMETVREES
Danny: “Ik wilde een goeie bank, een goeie tv, een goeie open haard en klaar. Zij wilde een mooie keuken.”
Ann Dominique: “Voor iemand die niet enorm van koken houdt, heb ik nu een geweldige keuken. Modern-klassiek. Soms lijkt-ie saliegroen, dan weer beige, hij kleurt met de lichtinval mee. Dan kocht ’m met zijn vader bij Tieleman in Zeeland. Hij stuurde foto’s van een felgroen exemplaar.”
Danny: “Lélijk. Jemig, het kon zo op @fundahorror. Daarom was-ie in de aanbieding, niemand wilde ’m. Ann moest er echt doorheen kijken, want in de showroom stond het goede model in die foeilelijke kleur.”
Ann Dominique: “Ontbijt en uitgebreide lunches maken is hier heel plezierig.”
Danny: “Ik vind het zo gezellig als Ann kookt en vrienden aanschuiven voor een wijntje, nootje, dingetje.”
Danny: “In het vorige huis hadden we alles donker. Donkere muren, donkere shutters, accessoires donkergroen met goud. Dat was toen helemaal in. Toen werd alles crème en licht. Niet doen met kinderen en een hond, zei iedereen in onze omgeving. Maar we luisterden er niet naar. We eten op stoelen die op ijsberen lijken – zo wit zijn ze. Ook de muren zijn wit en crème. Met de vlekken valt het mee.”
Ann Dominique: “Nou, ik houd m’n adem in hoor, als ze met paprikachipsvingers door het huis lopen. Gelukkig hebben ze een roze speelkamer waar ze hun chippie en koekie kunnen eten.”

CHAT GPT ALS EXPERT
Ann Dominique: “Ik heb niks met kunst. Ik ben er niet mee opgegroeid en het past niet echt bij me. Nu ik erover nadenk: zelfs de gezinsfoto’s moeten we nog ophangen.”
Danny: “Ik zal de boormachine opladen. Zij moet er niet aan denken om te boren in vers gestuukte wanden, maar ik vind dat niet eng. Toen de timmerman in huis bezig was, ben ik als een stagiair met hem meegelopen. Als ik nu iets niet weet, vraag ik het ChatGPT – heel irritant voor mensen die er wél voor geleerd hebben. We wilden vijf grote sierlijsten op de lange wand in onze woonkamer. Toen ben ik met ChatGPT gaan sleutelen: wat zou een mooie verdeling zijn, waar moesten de stopcontacten komen. Chat kwam met alle maten, tekeningen erbij. Het klopte tot op de millimeter. Zelfs die timmerman zei: ‘Dit is niet normaal.’ Volgens mij heeft een buurman ons sierlijstenidee gestolen. Als ik langs zijn huis loop, zie ik ze bij hem precies hetzelfde.”
Ann Dominique: “Wij hebben het idee ook maar gejat van Olcay Gulsen. Op haar Instagram-account zag ik delen van haar huis: een klassiek herenhuis met in elke ruimte sierlijsten en kroonluchters.”

KAARSEN VAN HONDERD PIEK
Ann Dominique: “Ik heb warmte en kleur in huis gebracht met boeken over Ibiza en Mykonos, en plaids. Kaarsen zijn een verslaving.”
Danny: “Van die geurkaarsen van honderd euro. Poh, het doet al pijn als ik die dingen zíé. Tijdens een verhuizing geef je echt duizendjes uit alsof het honderdjes zijn, het is verschrikkelijk. Er moet weer extra gezongen worden, denk ik dan.”
Ann Dominique: “Als ik een nieuwe Baobab-kaars wil, spaar ik ervoor. Die dingen zijn peperduur. Ik haal ze bij Proluca Interiors in Laren, een snoepwinkel die ik uit zelfbescherming moet vermijden. De kaarsen gaan alleen aan bij speciale gelegenheden.”
Danny: “Als ze aan zijn, weet ik dat er wat gaat gebeuren die avond. Ik waardeer het dat Ann het huis gezellig weet aan te kleden. Van de woontrends zijn we niet; we gaan gewoon af op de dingen die we leuk vinden. Op een designerbank met een rot-ontwerp zit je niet lekker. Het moet comfortabel en praktisch zijn. We kozen bijvoorbeeld een pvc-vloer vanwege de kinderen en de hond; die kun je goed dweilen.”

HAARD AAN, HART OPEN
Ann Dominique: “Als de haard in de cinema wall aan is en Fallon en Scottie een showtje geven, zeg ik hardop: ‘Wat is het toch gezellig hier.’”
Danny: “Ik ben heel trots dat we dit samen voor mekaar hebben gekregen; wonen in een grotemensenhuis met tuin. Het voelt als een achievement. Ik heb hier een lieve vrouw aan m’n zijde die voor een heel groot deel de thuisbasis vormt. Ann doet echt alles, kan alles, da’s niet normaal. Als ik vroeger bedacht: hoe zie je de gedroomde moeder van je kinderen voor je, dan is dat Ann. Nou niet gaan huilen hè! Er is geen betere. Of nou ja, ik weet eigenlijk niet of er een betere is, want ik heb gewoon nooit verder gekeken.”
Ann Dominique: “Die goeie thuisbasis vorm jij ook.”
Danny: “O ja? Niet ‘hij doet niks, hij wil niks, hij kan geen reet’?”
Ann Dominique: “Nee, gek. Jij bent een meisjespapa. De meiden mogen strikjes in jouw haar doen, je opmaken. Als ze zeggen dat je een van mijn jurken moet aantrekken, doe je het ook nog. Daar krijg ik het warmer van dan van de haard in de cinema wall.”•