Het zal je maar gebeuren, verliefd worden op iemand aan de andere kant van de wereld. Het overkwam Maxime de Kadt (27). Tijdens ADE krijgt ze een dm en gaat ze op date.
“Het begin van de eerste date was héél awkward.”
Een dm tijdens ADE
Terwijl Maxime met LINDA.meiden belt, maakt ze andijviestamppot en gehaktballen klaar. “Ik loop nu op mijn Uggs, het is hier winter. Niet veel mensen beseffen dat het dan eigenlijk heel koud is in Australië. Ik heb nu echt fomo voor de zomer in Nederland.
Voor ADE vlieg ik altijd terug. Zo ook tweeënhalf jaar geleden, toen ik al anderhalf jaar opBali woonde en in Amsterdam was om met vriendinnen naar feestjes te gaan. Ik kreeg opeenseen dm van een guy, Dom. Ik kende hem niet, maar hij had mij gespot. Hij vroeg of ik een drankje wilde doen. We hadden gemeenschappelijke vrienden, dusik dacht: yolo, waarom ook niet? Het is tenslotte ADE.”
Meteen een klik
“Het begin van de date was héél awkward: zijnbusinessmeeting liep uit, maar hij nodigde me uit erbij te komen zitten. Mind you, ik kende hem zelf nog niet eens. Niet veel later waren we alleen en dronken we nog wat wijntjes.
Het voelde al snel vertrouwd. Hij vroeg of ik de volgende dag met hem mee wilde langs een aantal festivals dat hij moest bezoeken voor zijn werk. Natuurlijk ben ik meegegaan. Ik was ook helemaal niet zenuwachtig. Het feit dat we in twee verschillende landen woonden, maakte het logistiek lastig om na ADE verder te daten en dat haalde de druk eraf.
We gingen eerst uit eten en hebben daarna de hele stad afgestruind en veel gekletst. Ik ontmoette mensen uit zijn wereld en hij mijn beste vriendin. Het klikte helemaal: alsof we met een soort vriendengroep op een festival stonden.”
Een eerste kus?
“Het spannendste moment voor mij was of er een eerste kus kwam. Dat gebeurde niet, waardoor de avond best abrupt tot een einde kwam. Hij vloog de volgende ochtend alweer terug, terwijl ik nog twee weken in Nederland zou blijven. Dat was jammer, maar ik had er rekening mee gehouden.
Twee dagen later landde hij in Australië en belde me gelijk. We hebben vijf uur lang aan de telefoon gezeten. Drie dagen later zat ik ineens in het vliegtuig naar Australië. Ik was er nog nooit geweest, maar het stond altijd al op mijn wishlist.”
Struggles
“Toen ik in Sydney aankwam, was ik zó zenuwachtig. Je gaat naar een vreemd land voor een jongen die je vijf dagen kent. In het begin was het voor ons beiden heel onwennig, maar die week was supergezellig. Ik heb heel veel van Australië gezien, gesurfd en zelfs zijn familie en vrienden ontmoet.
Een week nadat ik terug was op Bali, vloog Dom naar mij toe. Precies op dat moment werd mijn baan opgezegd, wat betekende dat mijn visum binnen een maand stopgezet zou worden. Ik kwam huilend thuis en wist niet wat ik moest doen. Ook voor ons zou het veel betekenen als ik terug zou gaan naar Nederland.”
‘Je bent gek’
“‘Waarom kom je niet naar Australië?’, vroeg Dom aan het einde van de week. ‘Je kunt bij mij wonen tot je een baan en huis hebt gevonden.’ In eerste instantie vond ik dat veel te vroeg: ik kende hem nog maar een maand. Maar na even nadenken gaf ik mezelf drie maanden om te kijken of het daar lukte. Die kans krijg je niet snel, en het voelde goed. Stiekem was ik al verliefd. Voordat ik verhuisde gingen we op vakantie naar Fiji, waar onze relatie officieel werd.
Sydney voelde al snel meer als thuis dan Bali: het heeft het stedelijke van Amsterdam, maar dan met stranden, mooi weer en zee. De eerste periode was fantastisch: het was hartje zomer, onze relatie bleef werken en uiteindelijk besloten we dat ik bij Dom bleef wonen. Ik kon blijven op mijn working holiday-visum.”
Op dit moment ziet het er niet naar uit dat ik nog terugga naar Nederland. Ik werk hier als influencer marketing manager en Dom en ik hebben een huis gekocht in Bondi. We werken aan een partnervisum en hebben nu zelfs een hond. Door Bumble BFF heb ik nieuwe meiden leren kennen, we zijn nu een vriendinnengroep van dertien – én ik heb ook Doms hele vriendengroep natuurlijk.”
Weer terug naar Nederland
“Mijn vrienden uit Nederland mis ik wel. Soms voelt het alsof ik een dubbelleven leid. Mijn vrienden hier hebben nog nooit mijn vriendinnen in Nederland ontmoet. Oh, en wat ik ook onwijs mis? Een snackbar. Echt treurig eigenlijk. Maar een frikandel of broodje kroket, daar droom ik soms over, haha.”
In augustus en oktober ga ik weer terug naar Nederland; dat is altijd een speciale tijd. Ik kijk ernaar uit om mijn vrienden en familie weer te zien. De afstand is het grootste nadeel; je kan niet zomaar even op en neer. Als ik Australië naar de plek van Griekenland kon verplaatsen, zou ik het doen.”