Je kunt snel verliefd worden, maar gedumpt worden gaat soms nog makkelijker. Au. Voor ‘Gedumpt’ interviewt Zilver Proper elke week een LINDA.meiden-lezer over een liefde die net níét werkte.
Deze week: Joosje (27)
Joosje zou met haar vriend naar Seoul verhuizen, tot hij het de dag ervoor uitmaakte: 'M’n hele leven stortte in'
Een leuke DM
Joosje ontmoette George op een huisfeest in Amsterdam waar niemand elkaar écht kende, maar iedereen deed alsof ze beste vrienden waren. Het was zo’n avond waarop mensen met natuurwijn in hun hand tegen de muur geleund stonden. Joosje was eigenlijk van plan maar één drankje te doen, omdat ze de volgende ochtend vroeg een yogalesje had, maar rond half twee stond ze nog steeds in de keuken tequila uit koffiemokken te drinken als één van de laatsten. George stond tegenover haar chips in hummus te dippen alsof het de normaalste zaak van de wereld was. “Dit is culinair verantwoord”, zei hij serieus. Joosje moest lachen. Hij had donkere krullen, een oversized grijze hoodie aan en iets irritants zelfverzekerds over zich.
Ze praatten de verdere nacht. Eerst over domme dingen, bijvoorbeeld welke mensen te veel op LinkedIn posten, dat veel vrienden ineens allemaal dj zijn, en daarna over serieuzere dingen. George werkte in tech en droomde ervan ooit in Azië te wonen. Joosje werkte freelance in styling en kon vanuit haar laptop ongeveer overal werken, zolang er wifi en havercappu’s waren. Toen ze om vier uur ‘s nachts samen naar buiten liepen, regende het zacht. George vroeg geen nummer, maar pakte haar telefoon uit haar hand en volgde zichzelf op Instagram. “Dan DM ik je wel”, zei hij.
De volgende ochtend kwam er inderdaad een DM binnen. Geen standaard ‘Was gezellig gister’, maar: ‘Ik denk dat jij mijn hummus-combinatie onderschat.’ Joosje vond het leuk. Binnen een week zaten ze drie avonden achter elkaar samen. Eerst biertjes drinken in bruine cafés, daarna spontaan midnight snacks halen bij Febo en eindigen op George’ bank terwijl hij haar obscure Koreaanse muziek liet horen, waar ze om moest lachen. George was anders dan andere jongens met wie ze had gedatet. Minder haantjesgedrag, meer aandacht. Hij onthield kleine dingen. Dat ze niet kon slapen zonder ventilatorgeluid. Dat ze altijd eerst de augurk van haar burger haalde. Dat ze cacaopoeder vies vond op haar koffie.
Juul ontdekte affaire van vriend: 'Hij huilde en zei dat het niet zo bedoeld was'
Samen naar Seoul
Hun relatie voelde snel serieus. Niet verstikkend serieus, maar alsof ze vanzelf in elkaars leven schoven. Joosje lag op een gegeven moment vaker in zijn appartement dan in haar eigen studio. Ze deden brak boodschappen op zondagochtend, discussieerden serieus over welke olijfolie lekkerder smaakte en stuurden elkaar TikToks terwijl ze naast elkaar op de bank zaten. Haar vriendinnen waren obsessed met hem. “Hij kijkt echt alsof jij het leukste meisje op aarde bent”, zei haar beste vriendin een keer tijdens een borrel. En eerlijk: zo voelde het ook.
George had ambitie, dat vond Joosje aantrekkelijk. Hij werkte hard en praatte vaak over hoe hij zich opgesloten voelde in Nederland. Seoul was zijn grote droom. Hij liet haar filmpjes zien van neonverlichte straten en kleine restaurants waar de ramen beslaan van de warmte. “Ik zweer, wij zouden daar zó gelukkig zijn”, zei hij vaak. Dus toen hij na anderhalf jaar relatie daadwerkelijk een baan had gevonden in Seoul, voelde het bijna logisch: natuurlijk gingen ze samen.
Joosje zei haar huur een maand voor vertrek op en verkocht haar meubels via Facebook Marketplace. Haar ouders vonden het heftig, maar zij voelde alleen spanning op een goede manier. Dit was zo’n stap waar mensen later op terugkijken en zeggen: “Dat was het begin van alles”, dacht ze. Haar vriendinnen gaven een afscheidsborrel met cupcakes waar ‘SEOULMATES’ op stond geschreven. George leek gelukkig. Hij maakte lijstjes met buurten waar ze konden wonen en stuurde haar constant TikToks van to-do’s in Seoul.
Olivia's vriendin ging er met haar ex vandoor: 'Zij adviseerde nota bene om het uit te maken, wtf'
Pure paniek
Maar ergens , heel langzaam, begon er iets te schuiven, leek het. George werd naarmate hun vlucht dichterbij kwam alsmaar stiller. Als Joosje enthousiast appartementen stuurde, reageerde hij met alleen: “Ja nice.” Hij werkte ineens langer door en lag ’s avonds zwijgend op zijn telefoon. Toen zij vroeg of hij stress had voor de verhuizing, zei hij: “Nah”. Joosje negeerde haar onderbuikgevoel. Verhuizen naar de andere kant van de wereld was natuurlijk ook stressvol.
De avond voor hun permanente vertrek stond hun hele appartement vol koffers. Overal lagen nog losse laders en wat kleren. Ze hadden pizza besteld omdat hun pannen al waren ingepakt. Joosje zat op de grond kleding op te rollen toen George ineens zei: “Joos…” Op een toon waardoor haar maag direct samentrok.
Ze keek op. Hij zat op de bank met zijn handen in elkaar gevouwen. Alsof hij slecht nieuws moest brengen bij een functioneringsgesprek. “Ik denk niet dat jij mee moet gaan”, zei hij. Joosje begon eerst nog te lachen omdat het zo absurd klonk. “Wat?” zei ze. Maar George lachte niet mee. Hij zei dat hij de laatste weken had nagedacht en dat hij bang was dat hij zichzelf kwijt zou raken als zij meeging. Dat hij in Seoul opnieuw wilde beginnen. Dat hij niet wist of hij hun toekomst nog hetzelfde zag. Elke zin voelde voor Joosje alsof iemand een steen tegen haar hart gooide. “Maar… morgen gaat onze vlucht”, zei ze. Haar stem sloeg halverwege over.
George zei dat hij haar niet had willen kwetsen en dat hij het ‘ook pas laat besefte’. Nog erger: hij zei dat hij dacht dat afstand misschien beter zou zijn voor hen allebei. Joosje voelde pure paniek. Haar hele leven stond al in dozen, haar huis was weg, haar werk had ze afgezegd. Alles was gebaseerd op hún toekomst. En nu zat hij daar ineens alsof hij zich pas die avond realiseerde dat ze geen onderdeel van die plannen was.
Ze begon te huilen. Niet cute filmhuilen, maar dat hyperventilerende huilen waarbij je niet meer normaal kan praten. “Dus je liet me mijn hele leven opgeven terwijl je dit al voelde?” schreeuwde ze. George zei bijna niks meer. Dat maakte het nog erger. Hij bleef alleen herhalen dat het hem speet.
Die nacht sliepen ze beiden niet. Rond zes uur ’s ochtends boekte Joosje een hotel omdat ze niet meer naast hem kon liggen. Ze vertrok met twee koffers en liet de rest achter. Toen ze de deur achter zich dichttrok, hoorde ze hem nog zeggen: “Ik hoop dat je ooit begrijpt waarom.” Maar Joosje dacht alleen maar: begrijp jij wel wat je mij aandoet?
Mascara tot je kin
George vloog die middag in zijn eentje naar Seoul. Joosje zat ondertussen in een veel te dure hotelkamer met mascara tot op haar kin TikToks te kijken van mensen die hun ‘new chapter abroad’ begonnen. Ze voelde zich kotsmisselijk. Alsof haar leven in één avond was ingestort.
Het is nu bijna een halfjaar later. Joosje woont in een nieuwe studio. “De eerste maanden waren echt verschrikkelijk”, zegt ze. Ze voelde zich niet alleen heartbroken, maar ook dom. Alsof ze haar hele leven had omgebouwd voor iemand die blijkbaar allang twijfelde. George stuurde nog weken berichten vanuit Seoul. Foto’s van straten, spraakmemo’s dat hij haar miste, maar alsnog geen concrete uitnodiging. Joosje skipte alles.
“Het ergste was dat hij me keuzes liet maken voor een toekomst die hij zelf al niet meer zag.” Joosje schudt met haar hoofd: “Maar eerlijk? Liever dát, dan ergens in Seoul naast een jongen zitten die me eigenlijk niet meer wilde.”
Bella's vriend ging drie keer vreemd, ze bleef hem vergeven: 'Ik had mezelf overtuigd dat dit liefde was'
