Je vriendinnen hebben inmiddels alle appgesprekken ontleed en je weet heus wel dat je beter verdient. Toch maakt je hart een sprongetje zodra diegene na drie dagen radiostilte eindelijk weer iets van zich laat horen.
Waarom zijn we zo gecharmeerd van mensen die ons geen zekerheid kunnen geven?
Je zou denken dat je het na een paar keer wel doorhebt. Iemand die geen relatie wil, steeds wisselende signalen afgeeft of nét genoeg aandacht geeft om je hoop te laten houden. Toch kan het gebeuren dat je iedere keer weer in een vergelijkbare situatie belandt. Je weet misschien best dat je meer verdient dan een klein beetje aandacht, maar je gevoelens lijken daar nog niet helemaal van overtuigd.
Het kan dat je juist extra je best gaat doen voor iemand die jou maar weinig aandacht geeft. Volgens psycholoog Mark Travers, die hierover schrijft voor Psychology Today, kan dat ermee te maken hebben dat deze dynamiek je ergens vertrouwd voorkomt. Als je gewend bent dat liefde en aandacht niet vanzelfsprekend zijn, kun je het gevoel hebben dat je ervoor moet werken om ze te krijgen.
Dat betekent niet meteen dat dit bij jou door je jeugd komt of dat er iets mis met je is. Maar het kan wel verklaren waarom je soms blijft investeren in iemand die je niet dezelfde aandacht teruggeeft. Zodra diegene afstand neemt, ga jij misschien juist harder je best doen. Nog een berichtje sturen, extra begrip tonen of verzin je allerlei redenen waarom diegene zo weinig van zich laat horen. Druk op werk, een vervelende ex of even niet lekker in zijn vel.
En als je na dagen van onzekerheid weer een lief berichtje krijgt, voelt dat als een enorme opluchting. Alsof je inspanningen toch iets hebben opgeleverd. Zie je wel, diegene vindt je tóch leuk! Die opluchting kan ervoor zorgen dat je blijft hopen op meer. Ondertussen ben je bezig met de vraag of je wel goed genoeg bent voor de ander, in plaats van met de vraag of diegene eigenlijk wel bij jóú past.
Een andere mogelijke verklaring is dat je door de onduidelijkheid juist meer met iemand bezig bent. De ene dag krijg je leuke berichtjes en lijkt alles goed te zitten, de volgende dag hoor je nauwelijks iets. Je vraagt je af wat er veranderd is, of je iets verkeerd hebt gezegd en wanneer diegene weer van zich laat horen.
Daardoor kan een crush zorgen voor een soort speurtocht. Je analyseert appjes, zoekt betekenis achter iedere emoji en vertelt je vriendinnen uitgebreid wat die ene opmerking volgens jou betekent.
Dat je veel aan iemand denkt, betekent alleen niet automatisch dat jullie een bijzondere connectie hebben. Soms ben je simpelweg veel energie kwijt aan het proberen te begrijpen waar je aan toe bent. De spanning die daarbij komt kijken, kan je verwarren met aantrekkingskracht.
Relatietherapeut Stefanie Kuhn van Therapy Works legt uit dat mensen die steeds terechtkomen bij partners met bindingsproblemen soms vooral blijven hangen bij iemands potentie. Je ziet hoe leuk het zou kúnnen zijn als jullie meer tijd samen doorbrengen.
Misschien heeft diegene ook leuke kanten. Jullie humor matcht, de dates zijn gezellig en wanneer jullie samen zijn, voelt het goed. Dat maakt het extra lastig om te accepteren dat de ander je ondertussen niet kan of wil geven wat jij nodig hebt.
Je houdt dan niet alleen vast aan wat er nu is, maar ook aan wat er ooit nog kan ontstaan. Je denkt bijvoorbeeld: als diegene wat meer tijd heeft, als die stressvolle periode voorbij is of als we elkaar beter leren kennen, komt het vast goed.
Maar iemand kan een leuke match zijn en toch niet klaar zijn voor de relatie die jij zoekt. En hoe graag je ook wilt dat het verandert: je kunt iemand niet overtuigen om zich aan je te binden door nóg liever, geduldiger of begripvoller te zijn.
Je hoeft jezelf niet kwalijk te nemen dat je gevoelens krijgt voor iemand die niet beschikbaar is. Verliefd worden is niet iets wat je volledig kunt sturen. Je kunt wél bewuster kijken naar wat je met die gevoelens doet.
Vraag jezelf eens af of je de persoon leuk vindt zoals die nu is, of vooral om wie diegene zou kunnen worden. Kijk ook naar gedrag in plaats van alleen naar woorden en mooie beloftes. Zegt iemand dat diegene je graag ziet, maar blijft diegene ondertussen afstand houden? Dan is het tijd om je roze bril af te zetten.
Wees duidelijk over wat je zoekt. Wil je een relatie, dan hoef je niet te doen alsof je het prima vindt om maandenlang in een vage situationship te blijven hangen. Dat betekent niet dat je meteen een ultimatum hoeft te stellen, maar wel dat jouw wensen net zo belangrijk zijn als die van een ander.
Probeer dus niet alleen bezig te zijn met de vraag of diegene jou wel leuk genoeg vindt, maar draai de rollen eens om. Vind jíj deze persoon wel zo leuk? Kun je jezelf zijn, voel je je op je gemak en krijg je dezelfde energie terug? Of ben je vooral druk met het ontcijferen van appjes en hopen dat je eindelijk eens op nummer één staat?
Je hoeft niet meteen weg te rennen zodra iemand het spannend vindt om zich open te stellen. Maar je hoeft ook niet te blijven wachten tot iemand klaar is om jou te geven wat je nodig hebt. Want hoe leuk iemand ook is, je verdient meer dan steeds maar moeten raden waar je aan toe bent.
Fuck red flags, dit zijn green flags tijdens het daten: 'Belangrijker dan aantrekkingskracht of vlinders'
