Merry: 'Ik ben liever cringe dan nonchalant en dit is waarom'

Is moeite doen cringe?

Ik wil meteen even open kaart spelen. Mezelf exposen, als het ware. Ik ben weleens een hele middag bezig geweest met het editen van een TikTok-video. Ik liep uren te kutten in CapCut en met het opnemen van voice-overs, om die video uiteindelijk na een halfuur weer te verwijderen. Waarom? Niet omdat het een slechte video was of omdat er een gigantische spelfout in stond. Nope. Omdat er ineens een stemmetje in mijn hoofd zei: wacht … is dit niet heel cringe? Lijkt het niet alsof ik veel te erg m’n best doe? Wie ben ik nou om zoveel moeite te steken in een video die maar 200 views krijgt?

Het erge is: ik weet dat ik niet de enige ben die dit heeft. We leven namelijk in een tijd waarin het soms bijna gênant voelt om te laten zien dat je ergens om geeft. En ik ben daar ondertussen wel klaar mee.

Noncha

De afgelopen jaren lijkt het wel alsof nonchalant zijn een persoonlijkheid is geworden. De coolste persoon in de kamer is degene die alles het minst lijkt te boeien. Die meid met een zo’n effortless mogelijke outfit, die pas na uren reageert op een appje en zichzelf vooral niet te veel uit. Ze is cool zonder dat ze daar moeite voor hoeft te doen. Maar klopt dat wel?

De realiteit is vaak precies het tegenovergestelde. Die outfit waar zogenaamd geen moeite in zit, kostte drie kledingwissels en een slaapkamer die eruitziet alsof er een tornado doorheen is gegaan. Je hebt al honderd mogelijke antwoorden bedacht voordat je eindelijk terugappt. En je houdt je in, want anders lijk je allesbehalve ‘noncha’. Als ambitieuze vrouw word je sowieso al snel gelabeld als ’te veel’. Je wil te veel of het is allemaal niet realistisch, dus je maakt je maar klein. Maar bij zowel mannen als vrouwen lijkt het alsof moeite doen ineens wordt gezien als iets beschamends.

De realiteit is dat we niet zijn gestopt met moeite doen. We zijn vooral gestopt met toegeven dát we moeite doen en zijn continu bang om ‘cringe’ te zijn.

De opkomst van cringe

Cringe. Ik krijg al rillingen als ik dat woord type. Ik heb de betekenis voor het gemak even opgezocht. Volgens Google is cringe: iets dat zo ongemakkelijk of gênant is dat je er plaatsvervangende schaamte van krijgt. We leven de afgelopen jaren in een soort ‘cringe cultuur’. Sinds dat woord de wereld is ingeroepen, lijkt ineens bijna alles cringe te zijn. En smijt iedereen er maar mee alsof het strooigoed is op 5 december.

🤢 Wil je bekend worden? Ieuwl. Cringe.
🤢 Wil je net wat excentriekere kleding aantrekken? Tryhard. Cringe.
🤢 Sta je uren in de rij voor je lievelingsartiest? Cringe.
🤢 Post je een TikTok terwijl je weinig volgers hebt? Cringe.

We zien het ook in de datingwereld. Jarenlang zie je in films, series — en hoor je van vrienden — dat je niet zo makkelijk moet zijn en ‘hard to get’ moet spelen. Niet te snel reageren. Niet te enthousiast zijn. Vooral niet laten merken dat je iemand leuk vindt. Want stel je voor dat je te eager overkomt.

Als iets je te veel boeit, is het al snel cringe. Maar is ergens om geven dan echt zo beschamend? Of vinden we het gewoon ongemakkelijk wanneer iemand durft te laten zien dat ze iets belangrijk vinden? Misschien zegt het soms wel meer over onze eigen onzekerheid dan over de persoon die iets probeert. Want uiteindelijk draait het allemaal maar om één ding: jezelf beschermen. Als je doet alsof het je niks kan schelen, kan niemand je afwijzen. Nonchalant doen geeft een gevoel van controle. Klinkt best wel depressing, we know. Maar er is licht aan het einde van de tunnel. Er begint namelijk langzaam verandering in te komen.

Noncha is uit en chalant is in

Inmiddels lijken we er steeds meer klaar mee te zijn om te doen alsof. Doen alsof dingen ons niet boeien, om maar niet teleurgesteld of gekwetst te worden. Om maar ergens bij te horen en niet anders te zijn. En dat is niet alleen een gevoel. Onderzoek laat ook zien dat mensen zich beter voelen wanneer hun gedrag aansluit bij hoe ze zich echt voelen. Constant een versie van jezelf spelen die nergens om geeft, kost energie. Energie die je veel beter kunt stoppen in dingen waar je blij van wordt en passie voor hebt.

Als jij ambitie hebt om iets vets te bereiken in je leven, ga je daar niet komen door er nonchalant over te zijn, zodat de klap minder hard aankomt als het niet lukt. De mensen die impact hebben gehad en de cultuur waarin we leven hebben veranderd, zijn mensen die tijd, energie en moeite stoppen in waar ze in geloven. Van Justin Bieber en Monica Geuze, die zichzelf ooit blootgooide op YouTube, tot Steve Jobs en Jutta Leerdam, die zich helemaal hebben gestort om de beste te zijn in hun vak. Zij waren niet nonchalant. Zij lieten zichzelf zien en horen aan de wereld. En misschien waren ze zelfs een beetje delulu. Maar dat zouden meer van ons wel mogen zijn.

Sky is the limit

Ik zag ooit een video op TikTok met de tekst: alles is cringe, tot het is gelukt. Eerst stond ik er niet echt bij stil en scrollde ik door. Maar toch bleef het in mijn hoofd zitten. Omdat het waar is. Het is niet dom om iets groots te willen bereiken in je leven of te denken dat the sky the limit is. De mensen naar wie je opkijkt, hebben waarschijnlijk ook een fase gehad in hun leven waarin ze werden uitgelachen of waarin iedereen een mening over ze had. Boeien. Probeer het, doe die moeite en spreek het uit. Wat is het ergste wat er kan gebeuren als je het wel probeert?

Dus ja, misschien vinden mensen me cringe als ik m’n outfit film op straat. Misschien lachen ze als ik weer eens veel te enthousiast ben of mezelf voor lul zet. So be it. Ik ben liever iemand die ergens om geeft dan iemand die doet alsof niks haar boeit. Nonchalant zijn staat niet in mijn woordenboek. Ik ben trots om een chalante girly te zijn.

Lijkt iedereen te weten wat-ie wil behalve jij? Psycholoog adviseert: 'Jump before you're ready'Lees meer