Marie-Claire van der Steen over het succes van Studio Noos: 'Ik wist dat het groot ging worden'

Ondernemer Marie-Claire van der Steen over Studio Noos

Je had een eigen nannybureau voordat je Studio Noos begon. Hoe kwam je uiteindelijk op het idee voor een tassenmerk?

“Toen ik zwanger was van mijn eerste zoon, ben ik gestopt met mijn nannybureau. Ik dacht: ik blijf voorlopig thuis. Maar na een paar maanden werd ik daar eerlijk gezegd gillend gek van. Ik wilde weer iets opbouwen en voor mezelf werken. Ik ben toen gaan nadenken over alles wat ik had gekocht sinds ik moeder was geworden. Het enige waar ik niet blij mee was, waren de luiertassen. Die waren vaak van leer, heel duur en hadden honderdduizend vakken. Waarom zou je zoveel betalen voor een tas die je zelf niet mooi vindt?”

Wat ontbrak er volgens jou aan die tassen?

“Voor mij moet het vooral praktisch zijn. Gewoon een ruime tas waar je alles zó in kan mikken, die om iedere kinderwagen past en die er ook nog leuk uitziet. Want wat mij betreft moet een luiertas dusdanig mooi zijn, dat je ‘m  net zo makkelijk meeneemt naar je werk of een etentje.”

Hoe zag die eerste fase eruit?

“Mijn man en ik zijn naar de Albert Cuyp gegaan om stoffen te kopen. Daarna zijn we naar een kleermaker gegaan die het eerste model maakte. We hadden een kleine oplage laten produceren. Via via kwam het idee terecht bij een influencer die toen populair was; zij bood aan er iets over te delen. Op 10 december 2018 zaten wij thuis op de bank toen zij een post plaatste. Binnen no time waren er tienduizend mensen op onze website en waren we uitverkocht.”

Dat klinkt alsof alles direct lukte?

“Het ging inderdaad heel snel, maar daarna moesten we ineens veel meer (en heel snel) produceren. Eerst werkten we met verschillende kleermakers in Amsterdam. Vervolgens met een stichting waar mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt werkten. Daarna gingen we produceren in Polen en inmiddels in China. Dus daarin is wel veel snel veranderd.”

Hoe heb je die groei gefinancierd?

“Ik ben begonnen met duizend euro van mijn vader en vijfhonderd euro van mijn man. That’s it. En tot op de dag van vandaag hebben we geen investeerders gehad en zijn we altijd zelfvoorzienend gebleven.”

Heb je onderweg ook verkeerde keuzes gemaakt?

“Tuurlijk. Ik weet nog dat de Bijenkorf als eerste retailer interesse had. Ik werd uitgenodigd voor een afspraak en kwam daar zonder collectie aan. Wist ik veel dat je samples mee moest nemen. Achteraf lach ik daarom, en het is ook goedgekomen, maar op dat moment deed ik echt maar wat. Ik had geen idee hoe dat werkte, want ik heb verder ook geen retailachtergrond of opleiding. Maar ik denk ook dat dat ervoor heeft gezorgd dat ik niet snel denk: dit kan ik niet. Als ik iets niet weet, zoek ik het wel uit.”

Had je in 2018 al verwacht dat het zo groot zou worden?

“Ja, eigenlijk wel. Vanaf het moment dat ik dit idee kreeg, dacht ik echt: dit is het. De ambitie is altijd groot geweest. Natuurlijk is het met vallen en opstaan gegaan en zijn er ook periodes geweest waarin het minder goed ging. Maar dat vertrouwen in het product en het merk is altijd gebleven. Dat heeft me er telkens doorheen getrokken.”

Studio Noos begon ooit met één tas. Inmiddels is het veel meer dan dat. Hoe kijk je daarnaar?

“Dat vind ik soms nog steeds bijzonder. We begonnen met één tas die om iedere kinderwagen paste. Daarna kwamen de rugzakjes, die je kon personaliseren met namen. Dat bleek ook meteen een succes. Inmiddels hebben we veel meer producten, maar de gedachte erachter is eigenlijk nog steeds hetzelfde: iets maken dat praktisch is, maar er ook mooi uitziet.”

Je runt het bedrijf nu ook samen met je man. Hoe gaat dat?

“Nu heel goed, maar dat was in het begin anders. Toen hij na een paar jaar in het bedrijf kwam, maakten we het eerste jaar eigenlijk alleen maar ruzie. We hadden allebei overal een mening over. Uiteindelijk hebben we duidelijke verantwoordelijkheden verdeeld. Ik houd mij bezig met de creatieve kant: ontwerpen, campagnes en samenwerkingen. Hij doet finance, productie en B2B. Sindsdien werkt het fantastisch. Ik zou echt niet meer anders willen.”

Is het lastig om ondernemen te combineren met een gezin?

“Ja, absoluut. Ik vind balans eerlijk gezegd bijna onmogelijk. Studio Noos is een groot onderdeel van ons leven en omdat mijn man ook in het bedrijf werkt, loopt werk vaak door in privé. Ik heb nu drie kinderen, maar mijn bedrijf is eigenlijk een soort vierde kind.”

Heb je als vrouwelijke ondernemer ooit het gevoel gehad dat je anders werd behandeld dan een man?

“Niet vaak, gelukkig. Maar ik heb wel een situatie meegemaakt waarvan ik bijna zeker weet dat een man die niet zo snel zou hebben gehad. Ik zat aan tafel met iemand met wie we al jaren samenwerkten en kwam erachter dat we enorm genaaid waren. Ik was daar behoorlijk direct over en toen kreeg ik te horen dat mijn manier van communiceren ‘wel heel heftig’ was. Toen zei ik ook meteen: ‘Ik vraag me af of je dit ook tegen een man had gezegd.’ Ik denk dat er nog steeds een beeld hangt rondom vrouwen dat we lief en meegaand moeten zijn. Terwijl ik gewoon heel duidelijk ben als iets niet oké is. En eerlijk gezegd denk ik ook dat dat nodig is als je een eigen bedrijf runt.”

Wanneer veranderde ondernemen op gevoel in ondernemen met een strategie?

“In het begin deed ik eigenlijk alles op gevoel. Dat zit nog steeds heel erg in mij. Maar ik heb wel geleerd dat je niet alles alleen kunt. Op een gegeven moment moet je ook luisteren naar mensen die ergens meer verstand van hebben dan jij. Die combinatie van intuïtie en kennis van anderen heeft ervoor gezorgd dat we verder konden groeien.”

Wat heb je geleerd over leidinggeven?

“Dat je niet alleen mensen moet aannemen omdat ze aardig zijn. In het begin deed ik dat wel eens. Maar uiteindelijk ben je natuurlijk geen betaalde vriendengroep aan het bouwen. Iemand moet vooral gewoon goed zijn in z’n werk.”

Waar ben je het meest trots op?

“Op het team dat er nu staat. We zijn de afgelopen jaren enorm gegroeid en zonder hen waren we nooit waar we nu zijn. Soms word ik er ineens aan herinnerd hoe ver Studio Noos inmiddels is gekomen. Laatst stuurde een vriendin een foto vanuit Oman van iemand met een van onze tassen. Dan denk ik wel eens: hoe bizar eigenlijk. Omdat er zoveel achter een scherm gebeurt, voelt het soms nog steeds een beetje surrealistisch.”

Dit artikel is mede mogelijk gemaakt door ABN AMRO MeesPierson en Choices by DL.