Ergens tijdens ‘B&B Vol Liefde’ begon ik weer iets té comfortabel te worden op mijn bank. Bord eten op schoot, me vergapen aan mensen die dapper buiten hun comfortzone treden. Dus dacht ik: misschien moet ik zelf ook maar eens uit die van mij. De paden op, de lanen in!
Een vriendin van me danst al jaren salsa en gaat regelmatig in haar eentje naar socials, zoals die avonden in de salsa- en latincommunity heten. Ik werd nieuwsgierig naar die wereld van haar en besloot mee te gaan, ook al had ik zelf nog nooit één salsapas gezet.
'We stonden pontificaal op de cover: Nieuwe liefde voor Tatum. Inclusief foto's, gemaakt met een telelens'
Een halfuur voor vertrek bedacht ik dat het misschien handig was als ik de basisstap al kende. Ik zette een tutorial aan en precies op dat moment kwam mijn vader onverwacht langs. Vijf minuten later gebruikte ik hem in de woonkamer als oefenpartner. Daarna snel omkleden. Mijn vriendin zei dat ik schoenen met gladde zolen nodig had om te kunnen draaien, dus vond ik een paar stokoude gympen waarvan het profiel volledig was afgesleten. Ooit twee maten te klein gekocht, omdat ik kleine voeten toen mooi vond, maar nu eindelijk weer ergens goed voor. Strakke spijkerbroek, shirtje erop, klaar.
Het feest was op een groot terrein met een gigantische rij. Hoe dichter we bij de ingang kwamen, hoe zenuwachtiger ik werd. Het voelde zoals vroeger op een klassenavond: hopen dat iemand met je wil schuifelen.
Binnen was de vloer tjokvol. Zij kende werkelijk iedereen, ik niemand. De eerste nummers koppelde ze me direct aan mannen van wie ze wist dat ze goed konden dansen: “Ze doet het voor het eerst, wil je haar een beetje helpen?” Maar al snel kwam bij elk nummer vanzelf een man op me af: “Wil je dansen?” En dat vond ik dus al leuk. De man vraagt de vrouw. Geen ingewikkeld gedoe, geen verkapte versierpogingen. Hij steekt gewoon zijn hand uit en vraagt: wil je dansen? Ja? Leuk. Nee? Ook goed. Heel on-Nederlands.
Tatum ging op Raya-date: 'Ik ontdekte dat de beste man toch niet zo exclusief was'
Die snelle oefensessie met mijn vader wierp meteen z’n vruchten af, want het ging verbazingwekkend goed. En bij elke man leerde ik weer wat bij. Geeft hij lichte druk, dan moet je met hem mee. Beweegt hij je hand op een bepaalde manier, is het tijd om te draaien. Dan moet je natuurlijk wel de goede kant op draaien en vooral niet met je profielloze gympen op zijn tenen gaan staan. Dat laatste is me die avond iets minder goed gelukt.
In het begin probeerde ik zelf te bedenken wat er ging komen, maar dat is dus precies níét de bedoeling. Het belangrijkste: de man leidt, de vrouw volgt.
Dat alleen al was voor mij – iemand die altijd haar eigen boontjes dopt – een hele cursus op zich. Maar toen ik stopte met vooruitdenken en me gewoon liet meevoeren, vond ik dat verrassend heerlijk. Ik voelde me weer übervrouwelijk.
Tatum Dagelet: 'Op mijn leeftijd is het niet eenvoudig om een leuke kerel te vinden'
Wat ik ook een bevrijding vond: die avond danste ik met twintig mannen zonder dat ik ook maar met één van hen wilde tongen. Ik was totaal niet op mannenjacht. Je danst een paar minuten en probeert samen het ritme te vinden. Soms snap je geen reet van de signalen en soms gaat het ineens vanzelf. En daarna bedank je elkaar en komt de volgende. Eigenlijk mijn liefdesleven, maar dan zonder het gezeik.
Ik kwam thuis met zere voeten, bezweet haar en een bak energie. En nu wil ik dus op salsales. Maar misschien moet ik om te beginnen eens leren niet altijd zelf te leiden.
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
'Dit voelt als een keiharde trap na, alsof ik word afgestraft voor jarenlang zorgen uit liefde'
