Als alleenstaande ouder is het soms niet eenvoudig iemand te vinden met wie je goed over de opvoeding kunt praten. Gelukkig heb ik tegenwoordig aan vriend Sjoerd een hele goede. Ook op dat gebied.
Sinds mijn oudste dochter een vriendje heeft, vraagt Sjoerd er opvallend vaak naar. Ook vanavond, als we plaatsnemen op de hoge krukken in de bar op het plein.
'Zij was juist teleurgesteld als ze niet in haar billen werd geknepen'
“En … Hoe is het met Puck? Heeft ze nog steeds dikke verkering?”
“Ja, het gaat goed en ze zijn nog steeds samen. Echt heel leuk.”
Hij kijkt bedenkelijk, het is onze maandelijkse borreldate. Hoe druk de agenda’s ook zijn, we maken echt tijd voor een drankje samen.
“Waarom nu die frons?”, vraag ik hem.
“Nou gewoon. Ik moet er toch echt niet aan denken.”
“Waaraan?”
“Dat een of andere jongen straks met z’n vieze vingers aan Eva zit.”
Zijn dochter heeft bij lange na de puberteit niet bereikt, dus ik moet hard lachen. Ondertussen kijk ik wat om me heen, het ruikt naar zweet, bier en natte jas. Naast ons zit een oude man met een baard tot op z’n knie. Hij maakt een praatje met de eigenaar.
“Wat lach je nu, Maaike?”
“Maar je hebt hem toch ook gezien, de vorige keer dat je bij ons op bezoek was? Zei je niet dat het volgens jou een slimme, goede jongen was?”
Sjoerd knikt. “Ja, dat kan wel zo zijn”, zegt hij dan streng. “Maar toch. Ik denk dat ik er bijzonder veel moeite mee heb als Eva met een jongen, welke jongen dan ook, thuiskomt.”
“Laat ik je dan meteen uit de droom helpen: dat gaat heus een keer gebeuren. Tenzij ze op meisjes valt.” “Maar telkens als we over die eerste liefde van Puck spreken, denk ik aan mijn eigen dochter.” Hij krabt in z’n haar, wat heeft hij het er nu al moeilijk mee!
“Weet je”, zeg ik. “Het is geweldig om getuige te zijn van het feit dat je kind voor het eerst verliefd is. Smoorverliefd was ik destijds ook op mijn jeugdliefde. En zo ga je dat daarna nooit meer meemaken. Deze jongen brengt Puck altijd thuis en ik mag hem graag. En ze gaan nu al een jaar met elkaar, dus het is serious business.”
Sjoerd drinkt in een teug z’n bier op, ik zit nog niet eens op de helft van mijn gin-tonic. Hij vindt deze levensfase van Eva, ik geloof dat ze zeven jaar is, heerlijk, geeft hij toe.”Ik zou alles van nu qua tijd willen stoppen of invriezen. Stop de tijd, dat idee. En een vriendje … Ik weet heus: het gaat natuurlijk niet om die jongen. Maar vooral om de realisatie dat er ooit een tijd komt waarin ik niet meer de held van mijn dochter ben.”
We worden afgeleid door een huilend kind. Het klinkt eerder jengelend dan intens verdrietig. “Moet die niet allang in bed liggen? Ik begrijp niet dat je een klein kind voor de lol meeneemt naar een kroeg als deze”, fluistert Sjoerd zacht. “Of maakt me dat meteen een slechte vader?” “Nee joh”, zeg ik verbaasd. “Helemaal niet. Je bent een topvader”, zeg ik overtuigd. En ik kan het weten, want de vader van mijn dochters is in hun ogen nog nooit een held geweest.
De hele maand maart lees je op LINDA.nl/PAULINE alles wat gasthoofdredacteur Pauline Wingelaar belangrijk vindt.
'Resultaat van drie dagen online daten: fikse ruzie met Jorge en Kevin wil aan mijn 'clitje zuigen''
