Als kind had ik al grote moeite met het vraagstuk van wat er gebeurde met het lichtje in de ijskast op het moment dat je de deur sluit. Natuurlijk, het ging uit, maar zolang je dat niet kon zien, was het als Schrödingers kat; zonder het lampje te kunnen waarnemen was het evenwel zowel aan als uit.
Inmiddels ben ik geheel volwassen en weet ik dat het licht daadwerkelijk uitgaat. Ook omdat ik, als wetenschappelijk experiment, een keer mijn telefoon al filmend in de ijskast heb gelegd en nu proefondervindelijk heb bewezen dat het echt zo is.
'Er klinkt een oorverdovende herrie en als ik het licht aanknip, schrikken we ons helemaal de pleuris'
Maar waar één probleem opgelost wordt, dient vanzelfsprekend het volgende zich al aan. Aangezien ik, zoals ik hier eerder ook wel vermeld heb, in training ben voor het lopen van een marathon in april, ben ik de laatste tijd stram en stijf. Regelmatig bezoek ik dan ook een masseur om te zorgen dat alles, voor zover mogelijk, soepel blijft. Het startschot valt immers al binnen nu en drie maanden en nu geblesseerd raken betekent dat alle training voor niets is geweest.
Het probleem is echter dat ik tijdens zo’n massage nog weleens in slaap val. Niet als het een stevige massage is van het soort waar je het bijna uitgilt van de pijn. Iedereen die dan wegdommelt moet zich eens psychisch laten onderzoeken. Maar soms heeft de massage ook ten doel om alles te laten ontspannen, en dan gaat het mis.
Als ik eenmaal lig, met mijn gezicht in het gat, kan ik me de eerste minuten nog wel vermaken met het kijken naar de grond. De heen en weer lopende voeten van de behandelaar of het patroon van de vloer. Maar vaker wel dan niet, weet ik het einde van de massage niet in wakkere toestand te bereiken. En daar ontstaat ook mijn vraag.
'Hij keek erbij alsof hij in zijn eentje de wereld aan het redden was, ik kreeg juist medelijden'
Gaat de massage nog door als degene die gemasseerd wordt in slaap is gevallen? Ik kan me zo voorstellen dat als je per dag acht mensen onder je handen hebt, je ook weleens moe bent. Of dat je handen pijn gaan doen.
Als je dan opmerkt dat je cliënt toch niets meer meekrijgt van hetgeen je aan het doen bent, en duidelijk een uiltje te knappen heeft, kun je hem of haar net zo goed van de welverdiende rust laten genieten. Heb jij ook even rust. Zou ik wel doen. Het is immers een ontspanningsmassage en er is weinig zo ontspannend als een dosis nachtrust. Ook overdag.
Afgelopen week overkwam het me weer. Ditmaal niet bij mijn vaste therapeut, want die was een weekje met vakantie, dus bij een collega. En ik kan het niet bewijzen, want zoals gezegd was ik vertrokken naar dromenland, maar het kan haast niet anders dan dat hij gestopt is zodra ik weg was.
Ik herinner me slechts de eerste vijf minuten van de zestig die ik er qua behandeling geboekt had en werd wakker van zijn hand die mijn schouders aantikte en zei dat het erop zat. Met een hoofd vol vouwen als een oude landkaart stapte ik weer naar buiten. Niet eens ontevreden, want het voelde alsof ik een uur had geslapen. Ik kon er weer fris als een hoentje tegenaan.
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
''Raw dogging': toen ik ontdekte wat het was, wist ik ook meteen dat ik het niet kan'
