Zeker 68 personen zijn omgekomen na een botsing tussen twee treinen in het Spaanse Urda. Nog 53 mensen liggen in ziekenhuizen verspreid in Spanje.
Mensen die de enorme klap meemaakten, doen hun verhaal tegenover verschillende Spaanse media.
Spanje
Het treinongeval gebeurde woensdagochtend op het traject Madrid-Sevilla, nabij Urda. Een hogesnelheidstrein reed in op een trein die stilstond vanwege een seinstoring.
Volgens minister van Transport Óscar Puente mocht de hogesnelheidstrein vermoedelijk doorrijden door een menselijke fout. Op geluidsopnames is te horen dat de verkeersleiding de trein toestemming gaf om weer met normale snelheid te gaan rijden – terwijl er nog een trein stilstond op het spoor. Het lukte die machinist nog niet om de trein opnieuw op te starten.
“Alsof er een bom gevallen is”, zo omschrijft passagier Sebastián Herrero het ongeluk tegenover El Mundo. “Om 8.39 uur stopten we, en omdat ik zo vaak met de trein reis, leek dat me normaal. Maar tien minuten later werd ik plotseling tegen de stoelen tegenover me geslingerd. Het was een vreselijke, vreselijke klap.”
Secondenlang werd de Spanjaard door de lucht geslingerd. “Er waren mensen met gebroken neuzen, gebroken armen, we zagen overal rook.” Vier of vijf wagons van de trein ontspoorden. De coupé waarin Herrero zat, bleef staan. “De eerste wagons zijn volledig vermorzeld. Ik kan me de impact die ze daar hebben geleden niet eens voorstellen.”
Eenmaal buiten kwam de echte shock. “Ze bleven mensen uit de eerste drie wagons halen en lakens over hen heen leggen”, vertelt Herrero. “Het was apocalyptisch.”
‘Geluk gehad’
David Gómez is een metselaar die in de buurt aan het werk was en als een van de eersten hulp bood bij de ramp, zo meldt El País. “Mensen probeerden via de ramen naar buiten te komen”, vertelt Gómez. Hij zag schokkende taferelen. “Toen we probeerden een jonge vrouw te bevrijden, lag er een stuk been.”
Gonzalo omschrijft het ongeluk bij ABC als “de langste seconden van mijn leven.” Hij zat in de eerste wagon die grotendeels op de rails is gebleven. “Alle wagons ervoor zijn ontspoord of gewoon helemaal verdwenen. Ik durfde eigenlijk niet eens te kijken, ik wierp alleen een vluchtige blik om me heen en zag een verwrongen hoop metaal. (…) Ik heb geluk gehad.”