Van oma’s wordt vaak verwacht dat ze altijd klaarstaan. Maar wat als je niet elke week wil oppassen? Of als jouw idee van oma zijn anders is dan dat van je kinderen? In de rubriek ‘Niet mijn (opvoe)ding’ lees je verhalen over de soms lastige rol van oma.
Hieronder lees je drie verhalen. Ook jouw verhaal delen? Mail naar lezer@linda.nl.
Al voor ze oma wordt, stelt Marlène duidelijke grenzen aan het oppassen op haar toekomstige kleinkinderen. Dat doet ze vooral omdat ze in haar omgeving ziet wat het doet met andere (groot)ouders. Bij een goede kennis merkt ze bijvoorbeeld hoe zwaar die vaste oppasdagen kunnen zijn. “Al haar vrije tijd ging op aan haar kleinkind, en ondertussen zat haar kind in het weekend lekker in de kroeg, en konden zij weer oppassen. No way dat ik dat ging doen.
Ik heb mijn kinderen heel duidelijk gezegd: alles leuk en aardig, maar daar ga ik niet aan beginnen. Ik hoefde al helemaal niet te horen dat als zij geen oppas konden regelen, ‘we’ een probleem hadden. Dan denk ik: wie heeft er een probleem? Wie wilde er kinderen opvoeden? Niet ik, dus niet mijn probleem.”
Saskia’s kinderen zijn inmiddels alle drie volwassen en dat brengt andere levensfases met zich mee. Steeds meer mensen om haar heen worden oma. “Ik merkte een soort sociale druk waarin vrouwen van mijn leeftijd elkaar de hele tijd foto’s laten zien van hun kleinkinderen en praten over baby’s, waardoor ik mezelf begon af te vragen: moet ik dat ook?”
Maar bij die gedachte alleen al krijgt Saskia het vooral benauwd. “Er ging bij mij gewoon niets aan. Ik kreeg vooral een gevoel van druk en dacht: hoe moet ik dat in vredesnaam doen? Wil ik dat wel? Terwijl ik heel sterk voel dat ik geen oma wil worden.”
Marijke past één vaste dag per week op. “Voor de andere drie kleinkinderen deed ik dat vroeger ook, dus het was logisch dat ik dat nu opnieuw zou doen. Misschien is het een keer gevraagd, maar voor ons allebei stond het al snel vast. Bij mijn oudste dochter deed ik het, en nu bij de jongste”, vertelt ze.
Naast het oppassen op haar kleinkind werkt Marijke ook nog drie dagen per week in de zorg. “Meestal werk ik drie dagen en heb ik daarna een dag vrij, waarbij maandag mijn vaste vrije dag is. Toch gebeurt het vaak dat ik op die dag moet oppassen, vervolgens drie dagen werk en de dag daarna opnieuw moet oppassen. Dan heb ik eigenlijk een volle werkweek, zonder vrije dag tussendoor. Dat is soms best zwaar.”
Heb jij ook weleens te maken met verwachtingen, bemoeienis of botsingen binnen het (groot)ouderschap? Mail naar lezer@linda.nl met je naam, leeftijd en telefoonnummer, en deel (anoniem) jouw verhaal voor onze rubriek ‘Niet mijn (opvoe)ding’.
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
Tessa (63) wil geen vaste dagen oppassen: 'Voelt alsof ik m'n kleinkind afwijs'
