Corine (45): 'Hij bedroog me in ons eigen restaurant, met een medewerkster'
Ah, l’amour. Niets fijner dan een hevige verliefdheid of steady relatie, maar helaas is niet alle sprookjes een goed einde beschoren.
In de rubriek Bedrogen Vrouw spreken we vrouwen die door alle leugens het bedrog niet (meer) zagen. Vandaag vertelt Corine* (45) haar verhaal.
Bedrogen vrouw
Duur relatie
14 jaar
“Ik was net begonnen met mijn studie toen ik Paul leerde kennen tijdens het uitgaan. Hij was een paar jaar ouder en ik vond dat máchtig interessant. We werden verliefd en toen hij de kans kreeg om het restaurant over te nemen van zijn baas, ging ik al vrij snel daar aan de slag. De tent liep helemaal niet lekker, maar onze nieuwe formule keerde het tij. Na mijn studie besloot ik fulltime in dit avontuur te stappen samen met Paul.
Hij was mijn grote liefde en lange tijd kon het voor mijn gevoel niet op, maar na een aantal jaar werd de zaak steeds meer een gouden kooi. We werkten continu en privé ging het steeds meer over de sores in het restaurant. We zagen elkaar minder, hij kwam vaak laat thuis. Daar zocht ik niets achter, ik geloof dat het goed is om elkaar vrij te laten. We kregen twee kinderen en eigenlijk ging het daarna mis, toen ik ziek werd.”
Doodongelukkig
“Ik kreeg een ziekte waardoor ik medicatie en een aantal operaties nodig had. Al met al was ik ruim twee jaar ziek, maar inclusief nasleep duurde alles bijna zes jaar. Als ik op die periode terugkijk ben ik best trots op mezelf, want ik functioneerde goed als moeder en op de zaak. Ik stond er alleen helemaal alleen voor, want Paul rende eigenlijk weg van mijn hele situatie. Hij was me niet tot steun en dat vond ik wel heel erg zwaar. Op liefdesvlak was ik doodongelukkig en ik deed er alles aan om toenadering te zoeken, maar niets werkte. Ik regelde uitjes, waar hij rustig ‘nee’ tegen zei, schreef brieven en wilde praten, maar niks werkte. Uiteindelijk merkte ik dat ik liever alleen met de kinderen was, zónder hem was het thuis eigenlijk een stuk gezelliger.
Het laatste jaar van onze relatie was hij amper nog thuis te vinden. Na werk ging hij vaak uit met het personeel, waarbij het niet zeldzaam was dat-ie diep in de nacht dronken thuiskwam. Tot die tijd had ik hem oprecht nog niet verdacht van vreemdgaan, maar steeds vaker merkte ik dat er kleine dingen niet klopten aan zijn verhalen. Puzzelstukjes die net niet leken te passen.
Na de zoveelste afwijzing van zijn kant, was voor mij de maat vol. Hij zei dat hij graag een paar dagen alleen weg wilde en leek van mij te verwachten dat ik ‘de zaak én de kids wel even zou fixen’. Niet dus. Ik ging ertegenin en besloot hem ook direct maar te vragen of er misschien iets anders gaande was.”
Dubbel bedrog
“Ik had de vraag nog niet gesteld of ik zag al aan zijn gezicht hoe laat het was. Hij kon niet anders dan toegeven dat er inderdaad iemand anders in het spel was. Ik had alleen écht niet verwacht dat het Femke zou zijn, een van onze personeelsleden: een jaartje of vijftien jonger dan hijzelf. Dit maakte het dubbel bedrog voor mij. Zij werkte al jaren bij ons, ik had haar alles geleerd in de zaak. Ze had een plekje in mijn hart. En nu bleek dat ze van alles met Paul had uitgespookt? Ik was woest.
Ik ben het huis uitgestormd en naar het restaurant gegaan, waar ik haar confronteerde met de situatie en haar handtas door de zaak smeet. Verder heb ik haar niets gedaan of zo, maar ik vermoed dat ik toch ergens even de frustratie kwijt moest. Diezelfde dag ben ik met de kinderen vertrokken. Laat maar zien dat je het zonder ons kan, dacht ik.”
Cadeautje
“Wat de precieze aard van hun affaire is weet ik eigenlijk nog steeds niet. Hij heeft het nooit verteld, maar ik vermoed dat het véél langer duurde dan ik misschien toentertijd dacht. Na een aantal maanden afstand heeft hij nog wat lijmpogingen ondernomen om me terug te winnen, maar ik wilde dat absoluut niet. Voor mijn gevoel ging het meer om ‘het ideaalplaatje’ wat hij terug wilde.
Ze zeggen weleens dat in elke hoop stront een klein kadootje verborgen zit, en dat het de kunst is om dat te vinden. In deze situatie is het dat Paul zich na de breuk heeft ontpopt tot een fantastische vader van onze kinderen. Dat is echt een cadeau. Het co-ouderschap verloopt al jaren goed en hij is nu veel actiever betrokken bij de opvoeding, wat natuurlijk heel prettig is. Uiteindelijk is hij ook helemaal niet samen gebleven met die Femke. Wél met een vriendin van haar, ongeveer van diezelfde leeftijd. Ze zijn nog steeds samen en ik denk dat ze gelukkig zijn, maar ik bemoei me er verder niet te veel mee.
Mijn eigen liefdesleven heeft hierna nog veel ups en downs gekend. Ik was mijn zelfvertrouwen kwijtgeraakt en nog steeds stoei ik met oprechtheid in de liefde: kan ik ooit nog een man écht vertrouwen? In de tussentijd heb ik wel een aantal relaties gehad en weet ik dat ik nog van een ander kan houden, maar ergens blijft het toch spannend. En toen ik eenmaal wist dat ik dit interview ging doen, heb ik een aantal keer gedroomd over deze relatie. Blijkbaar is er toch ergens nog een stukje verwerking nodig. Maar verder gaat het hartstikke goed: ik heb mezelf doorontwikkeld in een nieuw vakgebied en alles met de kinderen gaat goed. Op dit moment is het rustig vaarwater… ik hoop dat dit nog eventjes zo mag blijven.”
*Corine vertelt haar verhaal anoniem. Haar echte naam is bij de redactie bekend.
Oproep
Ben jij ook ooit bedrogen en wil je jouw verhaal (anoniem) delen op LINDA.nl? Mail in het kort jouw ervaringen samen met je naam, leeftijd en telefoonnummer naar ellen.hensbergen@linda.nl.